Zawgyi.....
"ကင္မ္ ေဆာ့ ဂ်င္"
သူ၏ႏႈတ္ဖ်ားမွ ႐ုတ္တရက္ တစ္လုံးခ်င္းစီထြက္က်လာသံျဖစ္၏
ဖုန္းသြားေျပာေနတဲ့ မိနစ္ပိုင္းအတြင္းကို ျဖစ္ပ်က္သြားတဲ့ အရာေတြေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ့္မွာ အံ့အားသင့္ရ၏ လက္တစ္ဖက္ကိုခုံေပၚမွာတင္ၿပီး ထိုလက္ေမာင္းေပၚမွာ ေခါင္းအုံးကာေမွာက္ေန၏
က်န္တဲ့သူေတြၾကည့္လိုက္မိေတာ့ ဘယ္သူမွသူ႕ေလာက္ဆိုး႐ြားမေနခဲ့ ကင္မ္ေဆာ့ဂ်င္က တကယ္အလြတ္ေပးလို႔မရတာပဲ မ်က္လုံးေတြကလဲေမွးစင္းေနလိုက္တာ မ်က္ဆံေတာင္ခပ္ေရးေရးပင္ျမင္ရသည္
"ေမာင့္"
သူ႕အားေပါင္ေပၚကိုဆြဲတင္ထားတာမလို႔ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ရင္ဘတ္ကို လက္သီးဆုပ္ေသးေသးေလးျဖင့္ထုရိုက္ကာဆိုလာ၏
"ဘယ္သူတိုက္တာလဲ"
"ငါ့ဘာသာေသာက္တာေပါ့ ေမာင္ရဲ႕"
"က်စ္! ခက္တာပဲ မင္းနဲ႕ေတာ့ကြာ"
"သိပ္မမ်ားပါဘူး ေလးပုလင္းေလာက္ပါပဲ ေသခ်ာဂ႐ုစိုက္လိုက္ဦး ငါလဲ ဆိုယြန္တို႔ကိုျပန္လိုက္ပို႔လိုက္ဦးမယ္"
"ေအး"
"သြားၿပီေနာ္"
ဘယ္သူ႕ကိုမွလဲ အေရးတယူႏႈတ္ဆက္မေနခ်င္ေတာ့ ရင္ခြင္ထဲကတစ္ေယာက္ကလဲ ေပ်ာ့ေခြေနၿပီျဖစ္၏ အားလုံးထြက္သြားၿပီးတဲ့ေနာက္ မူးေနတဲ့တစ္ေယာက္ကို ဆိုဖာေပၚမွီထားေစၿပီး တံခါးေလာ့ခ္သြားခ်ပစ္လိုက္၏ ၿပီးလွ်င္
ဒူးေခါက္ေကြးနဲ႕ ဂ်ိဳင္းေအာက္ကေနလက္တစ္ဖက္စီလွ်ိုဝင္ၿပီး ေမြ႕ရာဆီသို႔ေပြ႕ခ်ီလာခဲ့လိုက္သည္ အဲ့တစ္ေယာက္ကဘာေတြကို သေဘာက်ေနသည္မသိ ႏႈတ္ခမ္းေလးကစူေထာ္သြားလိုက္ ခပ္ယဲ့ယဲ့ေလးၿပဳံးလိုက္နဲ႕ မူးေနတာေတာင္ ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းသည္
ေမြ႕ရာေပၚေနရာခ်ေပးၿပီးေနာက္ ေရပတ္တိုက္ေပးဖို႔ ေရခ်ိဳးခန္းဆီသို႔ သြားရန္ေျခလွမ္းလိုက္စဥ္ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ လက္ေကာက္ဝတ္ဆီသို႔ လွမ္းဆြဲလာ၏ မ်က္လုံးေတြကိုအားယူကာဖြင့္ရင္း ႏႈတ္ခမ္းေလးကိုခြၽန္ထြက္လာကာ ေလးတိေလးကန္ဆို၏
