Freak

22. Bölüm

Kaichirou ikizinin elini tuttu ve göz yaşlarını serbest bıraktı. Maichirou şuan büyük bir yatakta yatıyordu. Maichirou nun göğsünde tam kalbinin orda Tenka yatıyordu. Abisinin yaptığı hareket onu o kadar çok korkuttu ki abisinin kalp atışını duyarak uyuyabilirdi. Maichirou nun bir daha kendine zarar vermeye kalkarsa hissetmek için.

Kaichirou ise Maichirou nun diğer tarafında yatıyordu. Başı Maichirou nun omzundaydı elini de tutuyordu.

İzana koltukta onları izlerken yumruklarını sıktı. Sanzu nün da gözleri dolmuştu. Bu sahne ona o kadar çok tanıdık geliyordu ki.

"Kisaki yi öldürsem arkamda durur musun İzana?"

"Sakın böyle bir şey yapma. Onu ben geberteceğim."

"Mikey ın tepkisini hala çözemedim."

"O şuan Hanagaki nin yanında. Nasıl bir tepki vereceğini bilmiyorum."

••••••••

Takemichi sinirle Manjirou nun yüzüne bir tokat attı. Manjirou ise tepki vermemişti.

"Ben senden hiç bir zaman senin baba figürü olmanı istemedim! Sadece hayatımda siktir olup gitmeni istedim."

Evet Manjirou ne söylemiş olabilirdi ki Takemichi ona tokat atmaktan hiç korkmamıştı. Size ne dediğini söyleyeyim.

"Ben bu çocukların babası olamam. Zamanında kürtaj için para isteseydin sorgulamadan verirdim. Onların babası falan olamam."

Demişti. Evet bunu söylemişti. Takemichi, Manjirou yu ittirdi ve üzerine yürüdü.

"SENİN GİBİ AİLE SEVGİSİ BİLMEYEN BİRİSİ ZATEN BABA OLMAYA UYGUN OLUR MU SENCE?! SENİN BABA OLMAYA UYGUN OLDUĞUNU DÜŞÜNSEYDİM GELİR SANA SÖYLERDİM AMA BEN SENDEN KAÇTIM! Aile sevgisi görmemiş bir insana baba olmasını bekleyemeyiz zaten."

Manjirou, Takemichi nin boğazını sıkmıştı. Takemichi geriye doğru ittirince Takemichi nin sırtı soğuk duvarla çarpmıştı. Manjirou nun parmaklarını Takemichi nin boğazında daha sıkılaştı.

"Ailem hakkında hiç bir bok bilmiyorsun."

"Aile sevgisini bilseydin kendi kardeşini öldüremezdin. Kendi kardeşini öldüren insan çocuklarına mı acır?"

Manjirou, Takemichi yi yere fırlattı. Cebindeki kumandayı çıkarttı ve düğmesine bastı. Takemichi acı içinde kıvranırken düğmesinin ayarını sona getirdi.

Takemichi nin bedeni kas katı kesilmiş çığlık atmıyordu. Sadece titriyordu. Göz bebekleri büyümüş ve üst göz kapağının ordaydı. Sadece yarısı gözüküyordu.

İzana odaya girdiğinde gördüğü görüntü onu şoka uğratırken Manjirou nun elindeki kumandayı almış ve kapatmıştı.

"MİKEY KENDİNE GEL AMINA KOYİM! YAPTIĞIN HAREKETLERİN SAÇMALIĞINI NE ZAMAN FARKEDİCEKSİN?! HANAGAKİ ÖLÜNCE Mİ?!"

İzana yerdeki Takemichi yi kucağına almış ve yatağa yatırmıştı. Sinirle Manjirou ya döndü. Manjirou ise yüzünde İzana karşı nefret vardı.

Manjirou, İzana nın üzerine yürüdü ve ona olan boş gözleriyle baktı. O boş gözlerin içinde nefret ve kıskançlık vardı.

"Sana ona dokunabileceğini söyledim mi?"

"Niye senin gibi sikip, sikip kenara atıp zamanı gelince de acı çektiririm diye korktun yoksa?"

İzana sadist gibi gülümseyerek sormuştu bunu. Saçlarının uzunluğundan gözleri gölge oluyordu ama mor gözleri o gölgede parlıyordu.

"Ne sen nede başka birisi ona dokunamaz."

"Bu siktiğimin çetesinde ki Hanma ve Kisaki dışında kimse Hanagaki ye kötü bir gözle bakıp onu acı çektirmek istemez. Senin aksine biz çocuklarını en iyi şartlarda yetiştirmek isteyen insanlara saygı duyuyoruz."

"İzana ben seni öldürmeden defol burdan."

"Öldürsene."