Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
"Durmak istemediğinden emin misin?" diye fısıldadı Hyunjin Felix'in zihnine. Felix bununla keskin gözlerle Hyunjin'e bakmış ardından tekrar önüne dönmüştü. Yani bu durmak istemediği anlamına geliyordu ve biraz sinirlenmeye başlıyordu.
Uzun bir süredir uçsuz bucaksız çölde durmaksızın yürüyorlardı. Felix bir deniz adamı olduğundan bırakın çölde dolaşmayı, bu kadar uzun süre sudan uzak kalması bile bedenini yoruyor ve yıpratıyordu. Bu yüzden Hyunjin beş dakikada bir iyi olup olmadığını soruyor, durmayı teklif ediyordu. Fakat Felix asla durmaya yanaşmıyordu. İlerlemeleri gerekiyorlarsa, ilerleyeceklerdi. Kendisi için vakit kaybedilmesini istemiyordu.
Hyunjin Felix'in bakışını anladıktan hemen sonra durdu ve astlarına herhangi bir su kaynağı buldukları an duracaklarını söyledi. Felix bunu duyunca çattığı kaşlarıyla Hyunjin'e dönse de Hyunjin pek oralı olmadı. Yalnızca Felix'in sinirli yüzünün tatlılığına bıyık altından gülümsemişti.
Hyunjin elbette çölü avucunun içi gibi bilmiyordu. Bu yüzden vahaların nerde olduğu da belli değildi. Bu yüzden Hyunjin, Solar'a seslendi. "Çöllere hakimdiniz, değil mi?"
Solar zihnine fısıldanmasıyla duraksasa da durumu fark edince cevapladı, "Elbette, lordum. Bir sorun mu var?"
"Bizi en yakın vahaya götür o hâlde. Mola vereceğiz." dedi Hyunjin karşılık olarak. Solar durumu az çok anlamıştı. Eğer Hyunjin çaktırmasaydı kendisi söyleyecekti Felix'in iyi görünmediğini. Kim baksa yüzündeki bitkin ifadeyi, baygın bakışları yakalayabilirdi.
"İyi olduğuna emin misin?" dedi Jisung tekrar Felix'e. Felix yalnızca başını sallayarak onaylamış ve fark ettirmemeye çalışarak derin nefesler almıştı. Bu kuru sıcak onu gerçekten zorluyordu fakat inat işte, durmayı reddediyordu.
Solar astlarıyla en yakın vahayı tartıştıktan sonra bir karara varıp bir sonraki kervansarayın yakınlarındaki bir vahada karar kılmışlardı. Tartışmaları bittiğinde tekrar harekete geçmişlerdi fakat Felix artık gözlerini açık tutmakta zorlanıyordu. Sendeleyerek yürüyor, derin derin soluyordu ve Jisung onun bayılma ihtimaline karşı kendini hazır tutuyordu.
Hyunjin Felix'in hâlini fark edince sıkıntıyla iç çekti, gerçekten inadıyla başa çıkamıyordu. Gözleri kendiliğinden kapansa da uyanık kalmaya çalışıyor, savsak adımlarını stabil tutup vahaya kadar dayanmayı düşünüyordu. Hyunjin onun, herhangi bir yardım teklifini reddedeceğini adı kadar iyi biliyordu.
Felix'in gözleri yavaşça geriye doğru yuvarlanıyor olsa da kendini bir şekilde ayakta tutuyordu. Fakat daha fazla mecali kalmamıştı, dizleri onu daha fazla ayakta tutamadı. Dizleri üzerine düşmeden önce kulakları uğuldadı ve görüşü karardı. Vücudu sonuna gelmişti.
