Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
"Sanırım alışmaya başlıyorum..." diye mırıldandı Changbin bulundukları geminin üzerinde süzülmekte olan iki kanatlıya bakarken Chan'a. Chan, Jisung ve Minho'nun yanından henüz dönmüştü.
"Güzel, bu tarz olaylara ne kadar hızlı alışırsan o kadar iyi." diye dalga geçti Chan. Yüz ifadesi ve ses tonu öyle düzdü ki Changbin onu tanımasa, bu süreçte az da olsa tanımıştı, dalga geçtiğini anlamazdı.
"Nasıllar?" diye sordu anında konuyu değiştirerek Changbin. Chan ise derin, sıkıntılı bir nefes aldı.
"Bildiğin gibi. Minho kendi acısını boş verip Jisung'u kendine getirmeye çalışıyor. Jisung da hâlâ öylece yeri izliyor." Changbin gözlerini sıkıntıyla kapayıp açtı. Arkadaşının bu hâlleri onu epey üzüyordu.
"Hep böyle mi olacak? Döndüğümüz her köşede mutlaka birimiz bir travmasıyla karşılaşıyor. Aileleri olmuş ustaları, gözleri önünde kendini öldürdü. Dahası var mı?" diye kendi kendine söylendi Changbin. Chan sözlerin kendisine söylenmediğinin farkındaydı ama yine de cevapladı,
"Bu ilk defa olan bir şey değil, alışacaklar." Changbin, bu sözleri öylesine bir şeymiş gibi söyleyen Chan'a çevirdi başını. Bir süre öylece inceledi fakat gerçekten de her gün bu tarz olaylar yaşıyormuş gibi görünüyordu.
Kendini tutamadı, "Ne zamandır bu tarz olaylara maruz kalıyorsun?"
Normalde sohbeti Chan'ın söylediğiyle kesecekti fakat engel olamadı içindeki meraka. Chan ise Changbin'in beklediğinin aksine ne agresifçe ne de garipseyerek cevap verdi. Sanki bu soruyu bekleyerek sohbeti sürdürmüş gibiydi.
"Kaptanla tanıştığımdan beri..." diye başladı fakat yeterince açıklayıcı olmadığını fark ederek ekledi, "yaklaşık iki yüz yıldır."
Changbin'in meraklı bakışları bu defa dehşetle büyümüştü. Cevapla olduğu yere birkaç saniyeliğine çivilenmişti sanki fakat ardından afallamasını bir kenara bırakmaya çalışarak, gözleri hâlâ merakla parlıyordu, başını iki yana salladı.
"İki yüz yıldır..." diye mırıldandı kendi kendine.
"Kaptanla iki asır. Ve evet, hâlâ ilginç bir şekilde hayattayım." dedi alayla Chan. Uzun zaman önce hayatı ciddiye almayı bırakmıştı.
Sözlerinde haklıydı. Asırları devirmiş vampir kaptan Hwang Hyunjin'le yaşayarak iki asır geçirmesi mümkün değildi. Mutlaka bir suikaste, saldırıya ya da savaşa kurban gitmiş olmalıydı. Çoktan katledilmeliydi.
Chan artık Changbin'in gözünde daha güçlü ve ulaşılamaz biriydi. İki asırdır tüm tehlikelere rağmen hâlâ hayattaysa ve hâlâ kaptana sadakatle hizmet ediyorsa, akıl sır ermeyecek bir güce sahip olmalıydı.
