False Hope (Touch #1)

Christmas Special Chapter

"Maglilihi ang isang birhen at magkakaanak siya ng isang batang lalaki. Tatawagin siyang Immanuel." (Ibig sabihin, "Kasama natin ang Diyos.") – Matthew 1:23

--

Christmas Special Chapter

Anjelous

First snow, first kiss

"Miguel..." I moaned his name for the nth time now. He's moving inside me. Very slow and I could say this was his very sexy move whenever he was making love with me. Pero kada galaw na sinamahan ng mabibigat na buntonghininga, alam na alam ko ring bukod sa pagpaparamdam niya sa akin na kung gaano niya ako minamahal at pinapasaya, kailangan ko ring sagutin iyon para sa kanya.

"Ahh... love..." madiin niyang daing sa tapat ng tainga ko.

I caressed his naked and sweaty back down to his butt. Namamanaag na ang araw sa bintana. Kanina, halos anino lang ang nakikita ko sa kada galaw ng kanyang katawan. Ngayon, unti-unting lumalabas ang pruweba na ang asawa ko ay hindi talaga sanay na matulog na may damit.

I smiled a little. Then, I bit my lip. Uminit ang pisngi ko no'ng maalala ko ang pagpatong niya sa akin. He immediately stripped my night gown, at bago ko pa masagot ang maiinit niyang halik, nasa ibabaw ko na siya.

"Miguel... I'm..." I called him again. This would be the second time at this very hour, and I couldn't stop it.

As if on cue, binilisan niya at ginawang mabagsik ang bawat galaw sa ibabaw ko. I clamped my legs up on his pelvic. I thrust upward, but he growled. Ngumisi ako. Inulit ko ang pag-angat ng balakang, dalawang beses kong inulit pa. Halos mabaliw ako sa sarap na lumukob sa sistema ko. Bahagyang bumangon si Miguel, binagsak niya ang mga kamay sa kama at hinanap ang paningin ko.

"Don't. Do. That..." may pababanta niya.

I sleepily wound my arms around his neck and pulled him to me. Nagdikit ang mga ilong namin. I kissed his lips. Ang sore na ng labi ko kakahalik niya, pero mas lalo akong naiinitan kada ulit ko.

I thrust upward again. Ganito ang gusto ko, at hindi niya mapipigilan.

"Lucienne Anjelous Salvaterra... I'm warning you... I might..." tila kinakabahan niya pang tono.

He's just probably scared. Hindi bago iyon sa akin. Marami na ang nagparinig sa akin kung bakit ko napili si Wax Miguel Salvaterra bilang kabiyak. Dahil taga-isla ako, may nagtanong na kung binulabog niya raw ba ako sa Isla Verde kaya nagkakilala kami o kaya baka tinakot niya ako kaya nagpakasal. Sa lahat ng iyon, tawa o ngiti lang ang sinasagot ko. Wala kasi roon ang tamang sagot.

They probably didn't get the answer. They were just looking at the outside, not the inside. At iyon ang mayroon kaming dalawa. Isa pa, sa hindi normal na paraan kami nagkakilala ni Wax. They would never understand that.

Kahit ayokong makarating kay Miguel ang mga komento, basta na lang niyang nalalaman. Hula ko, baka dinadaldal ni Ryan. Maloko kasi iyon, at madalas asarin ang kaibigan. Since then, napapatitig sa akin si Miguel. Kapag tinanong ko, iiling lang. Nagtapat din sa akin si Ryan na baka dahil doon kaya natatahimik siya.

Ang hindi alam ng karamihan, malambot din ang puso ng kanilang kilalang governor. S'yempre, sa trabaho, kahit noong mayor pa lang ito ng Lemery, matigas ang pinapakita niya. Hindi naman kasi uubra kung palaging malambot ang basa sa katungkulan. Some people wouldn't take him as a serious politician, and Wax Miguel Salvaterra wasn't the type na magpapakadalubhasa nang hindi seryoso sa ginagawa.

He's been in politics for quiet long already. May mga death threat na nga siyang natatanggap.

Natatakot ba siya roon?