Aswang Ako

Stalker

Kailangan kong aminin na kahit sa nagpapanggap ako bilang isang tao at walang emosyon, may mga pagkakataong nagiging alipin ako nito.

Sa kabila ng pilit kong paghihiwalay ng emosyon ko, paulit-ulit kong binabalikan ang mga taong nakasakit sa akin sa kagustuhan kong malaman ang kalagayan nila... dahil sakop pa rin nila ang malaking espasyo sa katauhan ko. Sa laki ng naging parte nila sa buhay ko, hindi ganuon kadaling iwan at kalimutan sila. Kahit magpalamon ako sa galit na nararamdaman ko para sa kanila, hindi nito kayang baligatarin ang katotohanang mahalaga pa rin ang tatlong magkakapatid sa buhay ko.

Kaya naman, pagmay pagkakataon, lumilipad ako pabalik sa Quiapo para tingnan ang kalagayan nila.

Sumisilip ako sa binatana nila. Nakikita ko silang mahimbing na natutulog. Nung una, sapat na sa akin 'yun pero dumating din ako sa puntong, bumabyahe ako para lang makita silang kumilos nang normal sa umaga; para naman malaman ko kung ano na nga bang nangyayari sa pang-araw-araw nilang buhay.

At kung ang pagiging stalker ang pag-uusapan, panalo kaming mga aswang d'yan. Gusto mong matuto? Magpa-train ka sa akin.

At kailangan ko pa rin talagang mag-ingat dahil baka may makakilala sa akin na hindi nakasinghot ng hininga nung mga aswang na tumulong sa amin.

Pinagmamasdan ko sila ng 'di nila namamalayan. At sa t'wing nakikita ko silang masaya, nasasaktan ako hindi lang dahil sa naaalala ko 'yung pagtalikod nila sa akin. kundi dahil din hindi na ako parte ng kasiyahan nila.

At si Dario, nung unang araw na nakita ko siyang may kasamang ibang babae na naglalakad sa plaza, pakiramdam ko may pumipiga sa puso ko. At tinatanong ko ang sarili ko kung bakit ako nasasaktan nang ganun gayung dati ko pa naman itinutulak palayo ang pag-ibig na iniaalay niya sa akin.

Ilang bes ko sinasaktan nang ganun ang sarili ko, ilang bes ko pinagmamasdan ang kasiyahan ng mga magkakapatid. At ilang bes ko nakitang mas masaya si Dario sa bago niyang pag-ibig. At kahit gaanu kasakit, ewan ko ba kung bakit pabalik-balik pa rin ako sa lugar kung saan walang nakakaalala sa isang Corazon.. sa isang pamilya ng aswang.

At laking gulat ko ng malaman kong mali pala ang akala ko.