THE BAD BOY'S SLAVE

Kabanata 19

First Aid.

Unti unti na tumahimik sa labas, mukhang nagsi-uwian na ang mga estudyante pero nandito pa din ako sa banyo at nagtatago. Huminga ako ng malalim, hinanap ko ang numero ng Keio sa aking cellphone para humingi ng tulong sa Admin, lumapit ako sa pinto at sinubukang muli na buksan ito pero kagaya noong kanina, naka-lock pa din talaga.

Narinig ko na ang pag-ring sa kabilang linya ng mapalingon ako sa pagbukas ng pinto sa banyo. Dahan dahan kong ibinaba ang cellphone para itago dahil yung iphone ang gamit ko, hindi pa din ako kumportableng gumamit ng mamahaling gadget lalo na at scholar pa din ako.

Huminga ako ng malalim para mawala ang pagkabigla, doon kasi sa may pinto, nakatayo si Yuki. Seryoso syang nakatingin sa akin, sa kaliwa nyang kamay ay mayroong paperbag at iniaabot nya din.

"Change." Sambit nya.

"A-anong ginagawa mo dyan?"

"Binabantayan ka. I figured out you can go out anytime you want but you didn't so—I waited." His lips formed a thin line, ako naman tiningnan lang yung paperbag na hawak nya.

"Yuki, papauwi na naman ako." Hinawakan ko ang kamay nya na may paperbag para itulak sa kanya iyon papabalik.

"Your clothes are still wet, isa pa, wala naman na makakakita sa atin na magkausap. Everyone went home. Wag ka na matakot." Lumambot ang aura ni Yuki. Kanina ko pa kasi napapansin yung parang galit sya pero mabait. May mabait bang galit? Bakit naman sya magagalit?

"Are you mad?" Di ko mapigilang tanungin. Tinitigan ako ni Yuki, umangat ang gilid ng labi nya at inilagay ang kanyang kamay sa bulsa. Para naman nangingiti sya pero tinatago nya.

"Yes. Why are you so nice?" Seryoso nya akong tiningnan pero sumisilay naman ang ngiti sa kanyang labi.

"Ikaw din naman ah." Hindi ko napigilan ang pagngiti. Natawa si Yuki pero mahina lang, yung pisngi nya namumula din ng onti, napakamot pa sya ng batok at mas inilapit ang paperbag sa akin.

"Sige na, isuot mo na ito, magagalit na talaga ako kung hindi." Wala na akong nagawa ng isabit nya ang paperbag sa braso ko.

Tumalikod na si Yuki at sya na ang nagsara ng pinto para sa akin. Pumasok ako sa cubicle at tinuyo ng sarili gamit ang towel na kasama sa ibinigay nya. Isang baby pink na dress ang nandoon sa paperbag, simple pero halatang mamahalin, nabasa ko ang brand na ito sa magazine eh. Mayroon ding bagong sandals na kulay puti, sukat na sukat sa akin. Mabilis ang pagkilos ko, siguradong nag-iintay pa si Yuki sa labas kasi nice syang tao.

Pinagmasdan ko ang sarili ko sa salamin. Hinawi ko ang aking buhok at nilagay sa gilid ng aking balikat, bumalik na ulit ang pagkakulot ng dulo dahil medyo tuyo na.

Ang galing naman ni Yuki. Sukat na sukat lahat.