THE BAD BOY'S SLAVE

Kabanata 44

Bahala.

"Teka nga! Gaelan! Saan tayo pupunta?" Binawi ko ang kamay ko pagkalabas namin ng restaurant, I am expecting Yuki to follow pero hindi sya sumunod. Kahit si Heather ay hindi lumabas.

"Bakit?" Naiinis na tanong ko. Huminto kami sa pinakasulok na bahagi ng parking lot kung nasaan ang sasakyan ni Yuki. Ipinagpasalamat ko na huminto din si Gaelan at hindi na tumutol.

Ginulo ni Gaelan ang kanyang buhok at mataman akong tiningnan na para bang may ginawa nga akong masama sa kanya.

"I don't want to see you there." Tinuro nya pa ang loob ng restaurant.

Pansumandali kong hindi nakuha ang sinabi nya. Sa kanya ba ang restaurant na yon at hindi kami pupwede ni Yuki?

"Eh di uuwi na kami ni Yuki! Hindi yung umeeksena ka pa!" I retorted.

"You don't understand. I don't want to see you with Yuki! Im jealous. Gods! I am jealous!" Buong frustration na isinigaw nya sa akin, hindi ko mapigilan ang mapataas ang kilay.

"And why? Nang dumating ako, meron ng Heather at ikaw. You left me years ago, baka nakakalimutan mo. Don't act like you care about me now dahil wala kang alam! You have no idea what I've went through!"

"Bakit? Do you have any idea what I have went through?" Sagot ni Gaelan ng pasigaw din. Lalo  namang nagpuyos ang kalooban ko. Bakit nya ako tatanungin kung may ideya ako? Gusto kong malaman kung ano ang pinagdaanan nya pero wala akong narinig sa kanya simula pa noon! Do I need to ask? He owe me an explanation!

"Pwes bakit hindi mo sabihin? You just tell me! Matagal akong nag-intay!" Sinubukan ko syang itulak ng malakas at nagpaanod lang sya. Tila apoy ang bawat salita. Bawat bitiw ng panibagong hinanakit parang hangin na nagpapalakas ng apoy. The worst part is I am starting to tear up. Ramdam ko na ang pananakit ng mata ko at hindi ko na mapigilan. I gasped when a tear fell from my right eye. Nanginig ang labi ko dahil parang may nakabara sa pagbabalak kong magsalita.

"Bakit? Bakit mo ako iniwan? Bakit mo ako pinabayaan? Bakit mo ako pinakawalan?"

Paulit ulit ko syang itinulak sa bawat katanungan. Every question cut deep, I want to stop asking but I cant.

"I have to push you away because I want you to become better." Napayuko si Gaelan.

"And you think I am better now?" Buong hinanakit na tanong ko.

"You are."

"Then I am better off without you then." Bumalik lang sa alaala ko ang sakit na pinaranas nya sa akin noon.

Kasabay ng pagwasiwas ng hangin ay ang panunuyo ng luha pero may panibago na namang babagsak. Tuwing may lalabas sa restaurant, umaasa akong si Yuki o si Heather yon pero wala ni isa sa kanila ang nandoon.

Humakbang si Gaelan papalapit sa akin at umatras ako ng isa. Isang pag-atras lang ang nakayanan ko dahil lumapit ng husto si Gaelan at kinain ang distansya namin. Hinawakan nya ang ulo ko at masuyong hinaplos yon at ipinasandal sa kanyang dibdib. All of a sudden, I want to rest now. Hindi ko alam kung kaya ko pang makipagtalo.

"Im sorry.." Bulong nya. "I never said this in the past but I am sorry. I really am. Hindi ko alam kung makakagaan sa nararamdaman mo but Im sorry."

Sorry.

Simula nagkahiwalay kami hindi ko inisip na ang paghingi nya ng tawad ang kailangan ko. I need reasons. Bakit?

"Bakit mo ako iniwan, Gaelan?" Impit na ang boses ko.

Ria, just stop.