THE BAD BOY'S SLAVE

Kabanata 47

Tampo.

"Yuki has leads. Smiths' been planning this for 10 years now. Simula pumasok sya sa inyong pamilya."

Napasinghap ako sa sinabi ni Gaelan. Kakatapos lang nyang makipag-usap sa mga myembro ng Yukan'na. Doon sa lumang sasakyan na minaneho nya kahapon nakikipag-communicate. Sabi nya ay mayroong gadget doon or something. So this is how they work huh. Masyadong moderno.

"Kung ganoon, bakit hindi pa noon isinagawa?" I asked.

"Ang planong ganoon kalaki, hindi basta basta mapapatupad. Inantay ni Smiths na mapalitan ang halos lahat ng security ninyo sa loob ng sampung taon at ipinasok nya lahat ng kasabwat nya. Of course, he gained your trust already. Kahit ang manning company ng security guards sa lahat ng inyong mga negosyo ay sya na din ang nagpapatakbo."

I sighed. Ganon? Ang hirap naman pala ng sitwasyon. Determinado talaga ang may kagagawan na saktan ang aming pamilya.

"How about Yuki?" Naisip kong itanong.

"What about Yuki?" Nag-iba agad ang mukha ni Gaelan at para bang may sinabi akong kasalanan.

"Ayos lang ba sya?"

"Anong ayos lang ba sya? He has the same job as mine of course he would be okay."

"Delikado ang trabaho nyo. Hindi naman kayo laging okay." I answered back.

"Bakit ako? Did you ask if I am okay?" Naiirita na ang boses ni Gaelan.

"Oh well.. You look okay." Nagkibit balikat ako.

"I am not okay!" Naiinis na sabi nya sa akin. Umaastang bata na naman sya, wag nya sabihing nagseselos na naman sya kay Yuki. Hindi naman si Yuki ang kasama ko kundi sya.

"Okay? Then what should we do?" Tinaasan ko sya ng kilay.

"What will you do if Yuki is not okay?"

"Visit him maybe?" Sagot ko naman.

"Tsk." Naiinis nyang sabi pagkatapos ay lumabas na ng kubo. Nagdadabog. Naiwan kaming dalawa ni Rigo. Nagkatinginan kami ni Rigo na bitbit ko sa mga bisig ko.

"Grabe si Tatay no. Ang sungit?" I whispered.

Ngumiti naman si Rigo, ibig sabihin napansin nya din.

Maghapon kaming ganoon. Dumaan na si Mercy kanina at pinagisipan namin kung saan papaliguan si Rigo. Hindi naman sya nagtataka na mukhang wala akong alam sa bata. Sabi nya kasi normal lang iyon na walang alam dahil sanggol na sanggol pa si Rigo at sya ang unang anak ko. Sumang-ayon na lang ako.

Sumilip ako sa bintana ng kubo ng halos papalubog na ang araw. Napakarami ngang tao sa dalampasigan. May mga batang naglalaro, madami ang may mga dalang bilao at banyera ng isda. May mga babaeng nagkukwentuhan. Everyone is busy. Parang hindi mauubusan ng gagawin dito.

Nasaan kaya si Gaelan?

"Kathryn! Halika dito sa ibaba!" Kumaway si Mercy. Doon ko lang napansin na kasama sya sa umpukan ng mga kababaihan. Mayroon syang mga kakwentuhang mga na mga kasing edad nya lang. "Dalhin mo si Rigo, madaming maghehele sa kanya dito! Dali!"

Ngumiti naman ako at sumunod. Bumaba ako at sinalubong agad ako ni Mercy pagkatapos ay kinuha si Rigo mula sa akin. "Ipapakilala kita sa mga kaibigan ko. Yan si Minda,  Lynn saka si Imang."

Isa isang kumaway ang mga kaibigan ni Mercy sa akin. Sa harap ng Kubo mayroong mahabang bangko at doon sila nag-aya umupo.

"Lahat kami dito nagtitinda ng kung ano-ano. Ako ang sa puto. Etong si Minda at Lynn, ice tubig at ice candy, si Imang naman ang nagtitinda ng turon at banana cue. Ikaw kaya? Ano ang maari mong itinda? Tiyak na maibebenta mo iyon dahil napakaganda mo! Madalang sa patak ng ulan ang napapadaang maganda dito!" Humalakhak si Mercy at sumangayon naman ang mga kaibigan nya. Ngumiti lamang ako. Paano naman ako naging maganda? Sa buong buhay ko, si Yuki lang ang natatandaan kong nagsabi na maganda ako, bola pa.