Silverstar, het paard met een vechtend hart.

Hoofdstuk 6

Silverstar, het paard met een vechtend hart.

De droom waaruit ik net ontwaakt was leek wel alsof het een teken was, of misschien had het wel een betekenis. Normaal kon ik dromen nooit onthouden of terug denken , maar deze droom heeft mij wel aan het denken gezet. Het had waarschijnlijk ook met Hillwood te maken omdat ik hem nog elke dag miste en nog altijd wenste dat hij terug kon komen. Of misschien sterker nog , dat het vreselijke ongeluk nooit had plaats gevonden. Het groepje wilde paarden dat in mijn droom achterna werd gezeten door een zwarte helikopter , dat klopte gewoon niet. En het gekke van alles was dat Hillwood gewoon nadat hij mij had geraakt met zijn hoef gewoon bij mij bleef en niet met de andere mee ging. Het was best een grote kudde wat op hol was geslagen voor de helikopter.  Die zelfde dag kon ik het maar niet uit mijn hoofd krijgen wat ik had opgeschreven op het blaadje. Mijn moeder merkte mij afwezigheid en vroeg zich natuurlijk af wat er aan de hand was. " Niets hoor mam." was het enige wat ik daarop kon antwoorde.  Natuurlijk was mij moeder niet van gisteren , en bleef maar door vragen wat mij nou dwars zat. Ik negeerde haar vraag , omdat ik geen zin had om heel mij droom even te gaan omschrijven en alles precies te gaan vertellen wat ik had meegemaakt.  In de middag belde Amber mij op om te vertellen hoeveel zin ze had in morgen. Ze was in de ochtend naar een kledingzaakje geweest , en had voor haar en mij allebei twee rode T-shirtjes gekocht. Die zelfde middag was ze nog even bij mij langs gekomen en liet meteen de gekochte T-shirts showen. " W.. wauw Amber die zijn gewoon echt exact het zelfde en echt leuk!" zei ik vol enthousiasme. Amber greens breed naar mij en kwam in de voortuin zitten. ' Hey Am , ik heb misschien iets vreemds te vertellen , maar dit moet echt onder ons blijven , mijn ouders mogen hier absoluut niets van te weten komen.'  

" Vertel Aphril , wat is er zo belangrijk aan je mededeling." vroeg Amber nieuwsgierig. Ik keek even naar de grond en speelde een beetje met een gat die in mijn shirt zat. ' Nou het zit zo , ik had vannacht gedroomd en voor het eerst iets onthouden , sterker nog het leek alsof ik het zelf echt mee maakte. Hillwood zat erin,.' ging ik verder. Even stopte ik met vertellen omdat ik ineens weer de beelden van de op hol geslagen kudde voor mij kreeg. " Aphril! " drong Amber aan. ' Ja, ja sorry ik dacht even aan iets. De droom , ja ik zal verder gaan er mee. Nou het zat dus zo , ik was beland in een of andere zanderig gebied , misschien ergens in Wyoming of ergens anders waar wilde paarden leven. Hillwood stond voor mijn neus , en het leek alsof we elkaar geen seconden uit het oog verloren hadden , we waren samen een. We sloten tegelijkertijd onze ogen , en leken elkaar z'n gedachten te lezen. We deden onze ogen op het zelfde moment weer open en keken elkaar weer aan. Hij draaide een van zijn oren naar de zijkant en hief even later zijn hoofd op , omdat hij blijkbaar iets hoorde. Toen hoorde ik het ook , er vloog heel laag een zwarte helikopter over het stuk land heen , achter een grote groep wilde paarden aan.  Ik had geen idee waarom de helikopter achter de kudde aan vloog , maar angst was er. Hillwood begon ineens zijn voorbenen te lucht in te doen en met zijn voorbenen te maaien. Natuurlijk had ik het niet zien aankomen en kreeg een trap in mijn buik , waardoor ik achterover viel. Alles zag ik minder scherp en had pijn. Ik had verwacht dat hij mij misschien zou verpletteren of over mij heen zou lopen of hooguit met de kudde mee zou rennen of proberen te beschermen. Maar hij bleef bij mij in de buurt staan , alsof hij mij niet wilde verlaten , maar de kudde. O, de wilde kudde , hun werden nog steeds achterna gezeten , hoe het eigenlijk verder verliep wist ik niet omdat ik later dus weer wakker werd, maar ik heb het wel opgeschreven. 

Wat denk jij Amber , is het een teken? moeten we ingrijpen als we er zijn in Wyoming.' Amber keek mij een beetje met een vragend hoofd aan. ' Misschien is er wel helemaal geen reden tot paniek of tot nadenken , ik bedoel we moeten er morgen nog heen , waar maak je je druk om? '  vroeg Amber met een vragende stem. Ik haalde een beetje moeizaam mijn schouders op en keek haar met een doorzoekende blik aan. " Gewoon , straks gaat daar alles mis , en val ik weer in mijn oude kuil." Amber slaakte een zucht en deed haar arm om mijn nek heen. ' Geloof mij Aphril , jij hoeft je nergens zorgen over te maken , die vakantie gaat gewoon helemaal tof worden. Samen iedere dag plezier maken , en wie weet zitten we straks nog samen op een paard! Ik rolde even voorzichtig met mijn ogen en keek naar de grond. Ik wilde iets gaan terug zeggen , maar besloot dat het beter was als ik het voor mij hield. Amber betekende alles voor mij , en was daarom soms ook bang om bepaalde dingen terug te zeggen op woorden die ze dan lief bedoelde. Ik wil haar niet nog is kwetsen. Dacht ik in mijzelf.