Silverstar, het paard met een vechtend hart.

Hoofdstuk 33

P.o.v. Bradd

 " Verdomme Aphril! vloekte ik binnensmonds. Ik liet de Quater horse merrie nog harder galopperen. Cosha versnelde haar tempo en strekte nog meer haar benen uit waardoor ze langere springen kon nemen. Ik wist niet waarom Aphril zo vreemd tegen mij deed , en wat ze bedoelde met dat Silverstar ingeslapen werd.  Hoe dan ook , ze was er erg van over haar toeren te zijn. Alleen besefte ze nu waarschijnlijk niet dat ze gevaarlijk bezig was. Ze had tenslotte nog maar een keer echt op hem gereden , zonder mijn hulp. Maar dat wat ze nu deed was best riskant. 

Aphril had ik nog in mijn vizier , maar de albino ruin had er nog aardig het ritme in. Ineens kreeg ik een plan waardoor ik haar miscchien kon tege houden. Snel bracht ik mijn linkerarm opzij waardoor Cosha meteen de aanwijzing begreep en links afsloeg. In een snel galop tempo scheurde ik langs het houten hekwerk , en probeerde zo Aphril af te snijden waarbij ik haar poging tot ontsnappen tegen kon houden. Mijn pupillen werden groter toen ze zagen wat Aphril wilde doen , dit zou voor haar misschien wel haar ondergang betekenen als ze verkeerd lande. 

" Aphril Stop!!  die sprong is te riskant voor je." schreeuwde ik door het weiland heen. Maar zo koppig als ze was gallopeerde ze stug door op de rug van de albino ruin.  Adrealine nam het in mijn over. Onbewust had ik de merrie nog een keer een teken gegeven dat ze nog harder moest proberen te gaan , om zo de albino ruin tegen te houden.  Ik voelde de ademhaling van de Qauter- horse merrie , die het warm had van al het harde werken. Maar ondanks dat deed ze toch wat er van haar gevraagd werd. Het hekwerk naderde langzaam , en mijn angst dat er iets met Aphril kon gebeuren werd groter.  Ze leek er vastberaden van te zijn dat dit haar ging lukken. Zo vol van vertrouwen. 

Cosha naderde al snel de albino ruin , en draaide haar oren naar achter , waarbij ze kort daarna weer naar voren schoten. Haar galopgang was ruim en snel. Haar passen waren soepel en beheerst.  Dit was misschien weer de eerste keer na maanden dat ik op haar heb gereden , maar het voelde nog steeds het zelfde als de laatste keer. Cosha was niet een van de makkelijkste merries , ze was er eentje met pit. Ze wilde graag voor je werken , maar dan moest je haar eerst goed leren kennen. Deze merrie was slim , ze probeerd eerst altijd van alles uit om zo te kijken of je slim genoeg bent of je haar door hebt.

Silverstar gallopeerde er tevreden bij , met zijn oren naar voren toe gerricht. Zijn galop gang was soepel , beheerst maar normaal. Je zag niet meteen dat het paard ook echt actrose had , omdat zijn gangen verder nog prima in tact waren.   

Ik naderde Aphril al gauw , en probeerde oogcontact met haar te zoeken , zodat ze me ging aankijken en in ging zien dat ze gevaarlijk bezig was.  Aphril leek mijn oogcontact te negeren , en had haar aandacht volledig op het hek gericht. Op de gevaarlijke sprong die misschien slecht kon gaan aflopen. 

" Aphril , luister nou. Je hebt nog nooit op hem gesprongen!! brulde ik over mijn schouder heen terwijl mij ogen op haar gericht waren. Ze draaide haar hoofd om , waarbij twee grijs blauwe ogen mi aan keken.  

' Eens moet de eerste keer zijn. Ik ga hem niet zo aan zn lot overlaten.'  zei ze. Ze draaide haar hoofd weer om en concentreerde zich op het hek. Op dit moment was het enige wat ik kon doen achter haar aan gaan , en maar hopen dat ze ongedeerd bleef.  Silverstar had zijn beide oren nog steeds naar voren toe gericht , en zijn hoofd iets opgeheven. Hij spande zijn spieren samen waarbij hij met zn achterbenen stevig afzetten op de ondergrond en zijn voorbenen introk.  Aphril had in een automatische reactie haar vingers nog steviger rondom zijn manen pluk vastgegrepen , waarbij ze haar benen stevig geklemd rondom de buik van Silverstar had.  Silverstar nam de sprong perfect waarbij hij niets met zijn achterbenen raakte. Aphril bleef tot mij verbazing op zijn rug zitten , en het leek wel alsof ze samen over het hek heen vlogen.