CHAPTER 42

369 13 2
                                        

CHAPTER 42

//

Samantha's Point of View.

I felt something on my neck. Parang, parang malalambot na labi ang dahan-dahang dumadampi sa aking leeg. Dahan-dahan kong dinilat ang aking mga mata at nakita ko si Kian na hinihimas ng dahan-dahan ang aking buhok. Nakangiti lang sya sakin and he's now wearing his gray v-neck clothes.

"P-Patpat," mahina kong sambit habang nakatingin ng diretso sa kanyang mga mata. Wala ako sa sarili ko ngayon so I'm still half-sleep.

"Good morning. Happy birthday," nakangiti nyang tugon habang hinihimas pa rin ang aking buhok.

I rubbed both of my eyes and dun ko lang narealize na kanina nya pa nga talaga ako tinititigan. Yung ulo nya, nakapatong sa kanyang kamao. Shucks!!

Agad akong bumangon at naupo ng maayos. Napatingin sya sakin tsaka naupo narin kagaya ko.

"B-Bakit?" Tanong nya.

"Anong oras na?"

"Ikaw may relo dyan e!"

Napatingin ako sa aking relo. Maaga pa naman pala, it's already 5:37am in the morning. It's still dawn, safe na bang umuwi ngayon?

"B-Birthday ko nga pala," mahina kong sambit. Tatayo na sana ako mula sa aking kinauupuan ng bigla nya akong hilahin pabalik sa kama. Sinamaan ko sya nang tingin dahil sa ginawa nya. "I'm going to change up my clothes!" Sumbat ko.

Binigyan nya ako nang isang nakakakilabot na ngiti. Yung buong sistema ko, parang sasabog dahil habang ginagawa nya yun. Nakatitig lang sya sa leeg at labi ko.

"It's your birthday." Sabay ngiti ng nakakaloko.

"So?" Pagtataray ko habang hinihigpitan ng sobra ang aking kumot. I have a bad feeling about his smile.

He gave me a smirk, "Then you're already eighteen," pagkasabing-pagkasabi nya nun. Agad nya akong hinila pahiga sa kama. OH GOSH!!! Tinitigan nya ako diretso sa aking mga mata. Nakatitig lang din ako kasi hindi ko matanggal ang tingin ko sakanya. Oh God, no, no, no. I can't be falling inlove.

"I said Happy Birthday," seryoso nyang sambit.

"S-Salamat?"

Akala ko bibitiwan na nya ako kaso isang ismid lang mula sa kanya ang aking natanggap. Shucks, what does he want from me? Masyado pang maaga para sa gusto nya!!

"Eighteen ka na, pwede na siguro," pang-aasar nya tsaka agad na nilapit ang kanyang napaka- gwapong pagmumukha sa mukha ko. Halos dumikit na nga yung ilong nya sa ilong ko.

"E ano naman sayo? That's age!" Matigas kong sabi.

He rolled his eyes from my lips, to my neck, down to my breasts and back to my face again. He bit his lower lip na halos gusto nyang pigilan ang namumuong tensyon sa kanyang puso ngayon.

Lalo naman ako no. Kanina pa kaya ako kinakabahan rito dahil sa panghaharass nya sakin ng paulit-ulit. Pero anong magagawa ko? Dahil sa sobrang tibok ng aking dibdib, hindi ko na magawang gumalaw pa.

"Just say what you want to say," pambabasag ko sa katahimikan namin.

Isang ngisi sa kanyang labi ang pumorma. "I will give my gift. Sayo na katawan ko."

Yung altapresyon ko parang sasabog na. Sheteng!! Bakit yan pa?? Gyaaahh~!! Nag-aapoy na dahil sa hiya at pamumula ang aking mga pisngi. Bwisit sya, he's helpless and so am I.

"Ang kapal mo talaga. Psh, hindi ko yan tatanggapin. Wala akong paki kung wala kang maibigay sakin ngayong araw na ito," matabang kong sabi.

Gusto ko lang makaiwas sa topic at sa kahalayan ng kanyang isip. Kinocorrupt nya talaga utak ko sa madaming paraan.

Camp Royalty | Under RevisionMga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon