Camp Royalty | Under Revision

CHAPTER 49

Note: This is the last chapter. Thank you very much at nakaabot kayo dito. Thank you, thank you for the love and support. muah muah tsup tsup.

Image ni Kian after three years ⬇ (for imaginations)

Image ni Sam after three years ⬇

-------

"While I sleep, I dream of you and when I wake up, I long to hold you in my arms. If anything our time apart has only made me more certain, that i want to spend my nights by your side and my days with your heart."

** no song **

"Found you."

Napatingin ako sa aking right side at boom. Balandrang balandra sa akin ang kanyang gwapong pagmumukha habang nakangisi. Dimples mo!!!

"ANO BA??! Wag ka ngang manggulat!"

"Nashock ka pa? E alam mo namang pumasok ako." Taas kilay nyang sabi.

Oo nga pala. Ang tanga mo Sam >/////////<

"Whatever, ba't ka andito?" Sabay irap sa kanya.

"Namiss kasi kita," sabay ngisi

Hindi ako nagpadala sa kanyang ngiti. Sa halip, tumalikod ako sa kanya para hindi makita ang pamumula ng aking mukha. Nagagawa nya parin akong pakiligin ng ganito.

"Miss mo ko?" Pagtataray ko sakanya.

"Oo."

"MISS MO LANG AKONG LOKOHIN E!!" sumbat ko sa kanya sabay hampas sa kanyang matigas na braso. Parang ako lang din nasaktan sa ginawa kong bugbog.

"T-Teka, teka, what the fuck did i do to you?" Matigas nyang sambit
Patuloy parin ako sa paghampas at pagbugbog sakanya. "Bwisit ka, leche, shit ka!! Walang hiya ka, napaka paasa mo. Ikakasal ka na pala kay Rose nang hindi mo man lang sinasabi sakin??!!!" Sigaw ko. Di ko namalayan na dahan-dahan na pa lang tumutulo ang mga luha na matagal nang pinipigilan ng aking mata.

Hinawakan nya ng mahigpit ang aking dalawang kamay para pigilan ako sa paghampas. Nanigas ako nang makita ang kanyang galit na itsura na nakatitig lang sa aking mga mata.

"Stop it!! Stop it!! Damn it, Anj, wag mo na akong saktan pa!"

"Sinasaktan kita? Kailan pa?? Anong ginawa ko sayo ha? Ano?!!!" Habang nag-iiyak parin sa kanyang harapan.

"Simula nung umalis ka papuntang Japan kasama si Drake!! Hinabol kita sa airport pero hindi ko na kayo naabutan pa!"

"KAYA KA SUMUKO???!!"

He pause for what I just said. Para syang sinabuyan ng napakalamig na tubig dahil sa kanyang itsura. Iyak pa rin ako ng iyak, humihikbi rin ako habang tinitignan sya. Bakit ganun? Kung kailan mahal na mahal mo na ang isang tao, dun ka pa nya sasaktan?

"I-I'm sorry," he said in between his breathe.

I never heard him say sorry before. Ngayon lang, sa buong buhay ko. Bakit sya nagsosorry, para nya ring inamin na may kasalanan syang ginawa sakin.

Mariin nyang hinimas ang kanyang noo at umiwas agad ng tingin sakin.

"i'm sorry, i'm sorry. Stop crying. Please stop crying," sunod-sunod nyang dispensa.

Napatingin sya saking paa na may panyo na nababalutan ng dugo. Nanlaki agad ang kanyang mga mata dahil dun.

"W-What the hell happened?" Nag-aalala nyang tanong.