Camp Royalty | Under Revision

CHAPTER 46

CHAPTER 46

//

Samantha's Point of View.

I goddamn can't believe I did that.

Tinuloy ko ang pag-iimpake ko sa aking gamit. Alala nyo? Dalawang bag ang dala-dala ko diba? Tsk. Naudlot lang naman sya kasi sineduce ako nang lalaking ito na ngayon ay nakaboxers parin. Balandrang-balandra sa aking harapan ang pinagmamalaki nyang junior.

ASDFFGHJKL!!!!!!

"Masakit pa rin ba?" tanong nya.

"H-Hindi na masyado," namumula kong sagot at halos utal-utal din.

Sa tuwing naaalala ko yung nangyari, mas lalo lang akong nahihiya. Agad na uminit ang aking pisngi tsaka ko binilisan ang pag-iimpake nang aking gamit.

"I'm sorry," seryoso nyang sabi.

Napatingin ako sa kanya pero agad ding umiwas. Bakit ba kasi nakaboxers lang sya dyan? Pwede naman syang magbihis ah?!!

"Sorry saan?"

"I broke my promise. Nagalaw kita nang hindi pa tayo kasal."

"It's fine," matabang kong sambit.

"Tsk. Bakit ba ayaw mo akong harapin? Galit ka?"

Patuloy pa rin ako sa pagpasok nung mga shorts and panties ko sa aking bagahe. Umiling-iling ako bilang pagsagot.

"Then why aren't you facing me?"

"E kasi... nakaboxers ka lang," mahina kong sambit.

I heard his sexy laugh behind my back. Kahit hindi ako nakatingin. I'm sure that he's looking so devilishly handsome.

"Goddamn it, Sam, you always makes me want to harass you over and over again," pang-aasar tono nyang sambit. "Ang inosente mo talaga kahit kailan."

Agad na nag-apoy ang aking mga pisngi. Bwisit sya, hindi joke ang rape. Kainis!! Tsaka hindi yun rape kasi ginusto ko naman -//////- psh.

"Whatever!!" galit kong sabi.

Hindi na sya nagsalita pa kaya alam kong may problema. Hindi ko lubos maisip na sya ang aking first kiss, aking first base, second base, and nakakuha ng aking perlas na inalagaan ko for eighteen years.

Binasag nya agad ang aming katahimikan sa kanyang tanong.

"How long will you be in Japan?" seryoso nyang tono.

Nafeel ko ang kanyang pagtayo mula sa kama at narinig ko ang kalansing ng kanyang belt. Maybe he's wearing his pants now.

"You can face me now," pahayag nya habang nilolock ang zipper nang kanyang pants.

And so I did what he told me. Yet, he's still not wearing his shirt. Basa pa kasi ito at pinapatuyo nya pa.

"Two to three years," matabang kong sagot.

Tinignan nya ako ng diretso sa mata. Hindi ko maintindihan ang titig nya, parang galit na hindi. Agad na nagsalubong ang kanyang kilay dahilan para malaman ko na talaga ang kanyang reaksyon. He's mad!

Tinaasan nya ako ng kilay and shems, he's so handsome!

"What?" matigas nyang tanong.

"Two to three years," pag-uulit ko sa aking sinabi habang nakatitig lang sa kanyang mga mata.

Galit sya ngayon at kitang-kita ko yun, habang ako emotionless parin.

"I heard what you said. Ang ibig kong sabihin, bakit ganun katagal? Taon?" taas kilay nyang sambit.