Walang TAYO [COMPLETED]

Kabanata 20

I have to.

Adam’s Point Of View

Do not hope for something that is impossible to attain. She won’t choose you, she will choose him. She won’t share all her stories to you anymore. She will not love you the way you love her, because after all, she regarded you ONLY as a friend.

Her name keeps spinning my head. Ashley. My dear Ashley.

“Maybe you should take a break or let your heart settle for a peace, free from pain and sufferings.” Sambit saakin ni Tye.

Nandito kami sa bar. Kasama ko ang tatlo kong kaibigang mga lalaki. Sina Drake, Ethan, at Tye. Matagal na kasi nilang alam na may gusto ako kay Ashley, sa kanila rin ako nagkaroon ng lakas na loob para sabihin ang nararamdaman ko. Pero sa kasamaang palad, it was failed.

Nahihilo na ako. Parang gusto kong lunurin ang sarili ko sa alak. Gusto kong mababae ngayon pero hindi ko magawa. Hindi ko kayang maging si Ethan at Drake, hindi ko kayang magtaksil kay Ash kahit na wala naman siyang pakielam kung mambabae ako ngayon.

Tiningnan ko si Tye na katabi ko lang. Magkatabi ang magkapatid na Yu. May mga babae ring nakapatong sa kanila na pawang sinasayawan sila. Napa-iling na lang ako dahil sa alam kong wala naman silang maidudulot na maganda sa’kin. Si Tye ang may alam sa mga ganito.

Nag-ipon ako ng lakas ng loob para masabi ko ang nararamdaman ko kay Ashley. Nilayuan ko ang pagiging torpe ko para umamin sa kanya. Nilapit ko rin ang sarili ko kay Smoke dahil ayokong nakikita o nalalamang magkasama silang dalawa.

Hawak-hawak ko ang bote ng red horse na gumuguhit sa tiyan ko. Hindi kasi ako sanay sa inuman kung kaya’t ganito na lang kalakas ang epekto sa’kin nito.

Tiningnan ko ng mariin si Tye na ngayon ay seryosong nakikinig at dinadamayan ako. “I just can’t imagine my life without her,” Umiling-iling ako.

“Kailangan ba, kapag nagmamahal ay dapat ring may kapalit na sakit?” Tanong ko sa kanya.

Tumango siya at saka lumagok ng alak. “Do not be afraid to feel the pain. Because if you do, you will never find your true love.”

Napaismid ako sa sinabi niyang iyon. Tama, hindi dapat ako matakot na masaktan. Pero isang tanong lang naman ang bumabagabag sa isipan ko kung bakit ako nasasaktan.

Lalaban pa ba ako? O susuko na?

Pinasadahan ng kamay ko ang aking buhok bago ako muling magtanong sa kanya.

“When you and Alice broke up, did you feel that you already found your true love?”

Tumingin siya sa akin at saka ngumisi. Umiling-iling siya. “No, but I felt really matured enough after that.”

“What happened to you guys?” Seryosong tanong ko. Natawa si Tye ng bahagya. Sa isang taon na nilang magkahiwalay ni Alice ay never pa siyang nagkikwento sa’min. Maski saakin. Maski kay Ash.

“Love sucks. It happened accidentally. Our friend, Ruby. He likes me that time. Ihahatid ko sana siya sa bahay nila after naming mag-meet about our family business. Ihahatid ko na sana siya sa kanila, bitbit ko ang bouquet na binili ko para kay Alice dahil saktong monthsary namin. Pero…”

“Pero hinalikan niya ako. At saktong nakita kami ni Alice sa parking lot. Tinext ko kasi si Alice nung time na ‘yun na sa Mall na kami magkita after kong ihatid si Ruby.”

Nagulantang ako sa kwentong ‘yun. I saw the pain inside of him that’s why napakatahimik na ni Tye magmula nang magkahiwalay sila ni Alice. Love really sucks.