Romaissa&Adam Deel 2

43.0

Ik ren achter Soufiane aan en val hardop de grond. Hij draait zich om en raapt me meteen op. 'Alles goed? Heb je pijn?' Vraagt hij bezorgt. 'Het gaat.' Zucht ik en klop het zand van mijn kin af. Dan begint hij hard te lachen. 'Ik haat m'n leven.' Zucht ik. 'Dit zal ik geheimhouden. Voor jou.' Lacht hij en probeert serieus te kijken. 'Thanks.' Zeg ik zacht. 'Je hebt wat zand. Ja.' Zegt hij en zoent me. 'Nog nooit gezoend met zandsmaak. Niet heel erg lekker.' Zegt hij en veegt wat zand van zijn mond af. Ik moet lachen en klop mezelf af.

'Wat ben je überhaupt aan het graven?' Vraag ik en kijk naar Soufiane. 'Een zitplek. Het is legendarisch.' Zegt hij en bouwt verder. 'Kinderen.' Zucht ik. Hij kijkt me kort aan en bouwt lachend verder. 'Ziezo helemaal klaar.' Zegt hij na een tijdje apentrots. Hij gaat zitten en gek genoeg stort het niet in. Het is een soort ligstoel in het zand gebouwd. 'Kom ook. Het is legendarisch. Ik ben geweldig.' Zegt hij trots. Ik moet lachen en sta op. 'Het houdt onze gewichten niet he.' Waarschuw ik hem. 'Stil nou maar. De Souf 2000 houdt alles.' Zegt hij en trekt me bij mijn hand. 'Niet trekken.' Zeg ik en ga zelf zitten. Ik slik als ik goed ga liggen. Half op Soufiane, maar ik lig. 'He het werkt. Wtf.' Lach ik enthousiast. 'Duh. De Souf 2000.' Zegt hij trots. Ik moet lachen en kruip tegen hem aan. 'De Souf 2000.' Herhaalt hij. 'Stop nou sukkel.' Lach ik. 'De Souf 2000.' Herhaalt hij. Ik druk mijn lippen op die van hem en trek me al snel terug. 'De Souf 2000. Een meidenmagneet.' Lacht hij. Ik sta op en hij moet hard lachen. 'Int. Kom nou. Int.' Probeert hij. 'Ik ga liever daar liggen, maar bedankt.' Zeg ik en neem plaats op een echte stoel. 'Jammer. De Souf 2000.' Hehaalt hij en moet weer lachen. 'Kleuter.' Lach ik.

'Kom nou Int.' Dringt Souf aan. 'Waarom zou ik? Ik lig heerlijk.' Zeg ik tegenstrijdig. 'Maar als jij niet meedoet moet ik een andere lekkere chick vragen.' Zucht hij nep. 'Dan doe je dat. Die daar in die bikini ziet er mooi uit. Have fun.' Zeg ik. Hij lacht en zucht diep. 'Intje. Intje van mij.' Probeert hij weer. 'Als ik mee voetbal houd je dan je irritante klep?' Vraag ik zuchtend en ga recht zitten. 'Waarschijnlijk niet, maar het word leuk.' Zegt hij en rent naar de rest toe. Zuchtend loop ik erheen. 'Schiet Int!' Zegt Damir snel. Ik schiet de bal en hij komt recht in Soufianes maag. Snel ren ik erheen en moet hard lachen. 'Het gaat. Het gaat.' Zegt hij stoer en staat op. 'Sorry.' Lach ik onschuldig. 'Dat deed echt pijn Int. Ik heb geen shirt aan. Jeez.' Zegt hij en wrijft ocer zijn buik. 'Maar je zei net?' Vraag ik verward. 'Ik loog. Duh. Ik ben geen mietje. Kijk waar je schiet blinde.' Zucht hij. Ik kijk hem aan en hij moet lachen. 'Speel verder.' Zegt hij stoer en rent op de bal af. Mannen.

'En hoe voelt het Int?' Vraagt Damir met een grote grijns. 'Wat nu weer?' Zucht ik en neem een hap van mijn pizza. 'Je bent vandaag, voor de eerste keer op het strand niet op je bek gegaan.' Zegt Damir trots en begint te klappen. De drie etters klappen mee. 'Stop daarmee! We zitten in een restaurant!' Sis ik boos. Lachend stoppen ze. 'Dus hoe voelt het?' Vraagt Damir uitdagend. 'Ik zal je klep houden voor ze je daadwerkelijk hier uithaalt.' Waarschuwt Soufiane hem. Damir lacht en is stil. Slimme jongen. Ik voel Soufianes blik op mijn gericht. Mijn wangen kleuren rood.

'Bedankt dat je niks gezegd heb.' Zeg ik als we alleen zijn tegen Soufiane. 'Vanzelfsprekend nerd.' Zegt hij en knipoogt. 'Damir is soms zo irritant.' Zucht ik. 'Ik dacht dat je overdreef, maar god wat daagt hij je uit. Geweldig kind.' Lacht hij. 'Niet geweldig. Heel erg irritant.' Zeg ik boos. 'Ja irritant, ja.' Zegt hij snel. 'Ik hoor je gewoon geweldig mompelen stomkop.' Lach ik. Hij moet lachen en kijkt aandachtig naar de kids in de speeltuin. 'Je wilt ook klimmen he?' Vraag ik. 'Heel graag.' Zegt hij lachend. 'Wacht op mij!' Roept hij als ik er naar toe ren. Ik ren naar boven en ga van de glijbaan.

'Zeker weten?' Vraag ik weer. 'Ja Int jezus man.' Zucht Soufiane en trekt me mee naar de deur. 'Oke niet teveel snoepen, niet opendoen en niet naar buiten gaan.' Zeg ik. 'Het enige wat we gaan doen is hier liggen, eten en deze films belijken. Dag Int.' Zegt Yassir. 'Ja dag Int. Have fun.' Zegr Soufiane en tilt me het huis uit. 'Souf. Souf.' Lach ik. 'Je maakt je zorgen om niks. We gaan gewoon even met z'n tweetjes shoppen.' Zegt hij en legt me neer. Ik stap in en doe mijn gordel om. 'We zijn in een onbekend land Souf.' Zucht ik. 'Spanje is niet zo onbekend. Jullie komen hier elk jaar? Jeez doe noemaal gek.' Lacht hij en rijdt weg.

'Die is zo leuk.' Zeg ik enthousiast en pak het jurkje beet. 'Passen dan maar eh.' Zegt Soufiane en neemt het over. 'Je bent de beste.' Zeg ik en druk een kusje op zijn lippen.

'Souf?' Vraag ik. 'Wat is er nerd?' Vraagt hij en loopt door. Ik trek hem terug en hij ziet de ijssalon staan. 'Jij en ijs.' Lacht hij en pakt mijn hand weer vast. 'Yeey!' Zeg ik blij. Hij moet lachen en we lopen naar binnen.

Zodra we thuiskomen treffen we de drie biggetjes slapend op de bank tussen de chipszakken en ijsbakken. Blikjes op de tafel en de rommel is niet normaal. 'Kinderen.' Zucht ik. We wekken ze en ze lopen zuchtend naar bed toe. 'Ik ga bidden enzo. Zie je zo?' Vragt Souf. Ik knik en ruim alles op. Dan loop ik naar boven en doe zelf ook wudu. Ik bid het gebed en kruip tegen Souf aan. 'Heb jij ze dat allemaal gegeven?' Vraag ik. 'Ik slaap.' Zegt hij nep en sluit snel zijn ogen. 'Sukkel.' Lach ik en sluit ook mijn ogen.