SA ILANG araw na nakalipas. Ginugol ko ang oras ko sa pagtatrabaho. Edward would visit me day after day. Asking if we could date or hang out on his condo. Pero lahat yun tinangihan ko. I don't wanna be with him lalo na ngayon at ilang araw nang hindi maalis sa isipan ko si Trevor. Pakiramdam ko niloloko ko si Edward at ang sarili ko.
"Dito ka natulog?" Sei ask as she entered my office.
Tumango lamang ako bilang sagot. Ganito ang naging routine ko sa araw araw. Over work myself para hindi ko maisip ang nangyari sa parking lot ilang araw na ang nakakaraan. Whenever I try to sleep at night Trevor's face hunts me. Hindi na siya nawala sa isip ko. Tried everything to forget what happened pero parang sumpa ito na ayaw maalis sa memorya ko.
"Ano bang nangyayari sayo? Look at you dark circles under your eyes. Messed up hair. Hindi ka din kumakain ng maayos." Naupo si Sei sa harap ng mesa ko at pinagkatitigan ako. "What are you trying to do? Killing yourself slowly? Hindi mo man napapansin pero nagaalala na sila kuya sayo lalo na si Kuya Nico."
"I'm fine Sei."
"Fine my ass. Kung iisipin mo yang problema mo at magkukulong ka dito sa tingin mo matatapos yan?" She's lecturing me like she's the one who gave birth to me. Pero kung iisipin may punto naman talaga si Sei. Nagkulong ako dito at nanging siya lamang ang pinapa pasok ko. Kahit si Edward hindi ko hinahayaang makapasok dito.
"Ilang beses ka nan binisita nila Edward dito. Lotus did visit too." Nag angat ako ng tingin kay Sei at naghintay ng susunod niyang sasabihin. I was hoping that he might visit me.
"Kung hinihintay mo si Trevor, sorry to disappoint you but Trevor haven't come here for the past few days."
Muli akong napayuko. Bakit ganito parang may namatay sa loob ko. Sa ilang araw na dito ako nag kuta sa opisina ko. Kahit minsan hindi ako dinalaw ni Trevor. Kahit text wala din.
'Bakit ko ba siya hinahanap hanap.'
Umalis na din si Sei pagkatapos niya akong sermonan. I was left alone on my office again. Thinking what's wrong with me. Si Edward ang mahal ko pero si Trevor laging nasa isip ko, o baka naman iniisip ko lang lahat ng ito.
I close my eyes as lean on my swivel chair. Trevor's face starts invading my brain again. Isa isang nagbalik sa ala ala ko ang mga pinagsamahan namin ni Trevor.
And with those flashbacks. Realization hits me. 'I fucking miss Trevor so much.' A lone tear escape from my eyes.
"What the hell happened to you?!" Nadinig ko ang matinis na boses ni Lotus. Kasunod non ay ang sunod sunod na yabag papalapit saakin.
Naramdaman ko na niyakap ako ni Lotus at inalo ako. Pero imbis na kumalma ako. Lalo lamang nagunahang lumabas ang luha ko.
"Shhh... It's okay... Everything will be okay." Lotus whispered.
I hugged him back and cry on his shoulders.
SEEING my cousin crying like a kid on Lotus shoulder was a heart breaking scene. She went through a lot. I cant blame her. Nagmahal lamang siya, everything where all new to her. Ito ang unang pagkakataon na nagmahal siya pero talagang mapaglaro ang tadhana at siya pa ang naipiling pagbiruan.
I know she's confuse right now. As much as I wanted to help her, pinigilan ko ang sarili ko. She needs to grow up and make some decision for herself.
