𝙶ü𝚕 𝚅𝚎 𝙿𝚛𝚎𝚗𝚜 *𝐤𝐢𝐦 𝐭𝐚𝐞𝐡𝐲𝐮𝐧𝐠

1.6

⚠️önemli uyarı: Bölümü okurken kesinlikle medyaya koyduğum şarkıyı dinlemelisiniz. Yoksa duygunun size geçebileceğini sanmıyorum.  Lütfen medyayı dinlemeden okumayın. Şimdiden teşekkürler meleklerim.

iyi okumalar 💞

"Düşenler yaprak
değildi
benim meleğimin
kanatlarıydı,,

"Anne!"

Kollarını göğsünde bağlamıştı kardeşime baktım. Bende dudaklarımı büzdüm.

"Demek beni terkedip gideceksin ha!"

Annem bize birbirimize sardı. Jimin'e sardım kollarımı.

"Senin bırakamam. Sen benim kardeşimsin"

~>~>~

"Baba! Hayır. Jiminin gitmesine izin verme!"

Babam beni hafifçe geriye itti. Ağlayarak ona koşmaya başladım. Jimine koşmaya çalıştım. O gidemezdi. Ben onsuz burada yapamazdım. Annemde bizi terketmişti. Tamamen yalnız kalamazdım.

"Jimin! Gitme! Lütfen!"

Babam beni sardı ve geriye çekti. Ağlayarak ona ulaşmaya çalıştım.

"Jimin! Hayır!"

~>~>~

"Kendini kötü hissettiğinde hep burada olacağım Jae. Ben senin hep yanındayım"

Acıyla kasılan bedenim yüzünden gördüğüm halüsinasyon yarıda kaldı. Bedenim ikiye bükülürken çığlık attım.

"Ağh!"

Yanımda uyuyan Tae bir anda sıçardı ve hemen ellerini bana sardı.

"Tamam. Jae. Tamam güzelim. Ben buradayım."

Dudaklarım bir çölden farksızdı. Dudaklarımdan çok kalbim çölden farksızdı. Ruhumda tek bir can damlası kalmamıştı. O da gitmişti. Onu ben öldürmüştüm. Jimin'i kendi ellerimle öldürmüştüm.

"Ağh!"

Nefesim kesildi. Göğsümdeki acı, karnımdaki derin kesik, yanağımdan akan her damla kandan daha fazla acıtıyordu canımı Jimin. Ona yaptıgım şey.

Aşkım için babamı kaybetmiştim. Tek yakın arkadaşım Baek Ah'ı, annemi kaybetmiştim. Ama bunların sebebi ben değil aşkımdı. Ama şimdi. Kardeşimi ben öldürmüştüm. Kendi ellerimle.

"Ağh Jimin..."

Dilim gittikçe kuruyan dudaklarımda gezindi. Bedenime yayılan acının tarifi yoktu. Kılıç acıları yerini vicdan ağırlığıma bırakıyordu.