İddia || Texting

e l l i s e k i z

Umay gittikten sonra hiçbir şey düşünmemek için evi temizledim, temizlediğim yerleri bir daha temizledim ama sonuç olarak koltuğa oturmuş Umay'ı düşünüyordum. Korktuğum başıma gelmişti, Umay benden uzaklaşmıştı artık. İyi tarafından bakıp Görkem'in gerçek yüzünü gördü diyeceğim ama şu an bakamıyorum işte.

Zil sesini duymamla yerimden kalktım, büyük ihtimalle annemle babam gelmişti, onlara, özellikle anneme, hiçbir şey çaktırmamam gerekiyordu.

Derin bir nefes alıp kapıyı açtım. Nehir!

Nehir, "Selam kuzişko!" deyip beni hafiften ittirip içeri girdi.

Sen niye geldin ki şimdi? Nehir'le çok yakındık, kuzenlerim arasında en yakın olduklarımdandı ve bu yüzden canımın sıkkın olduğunu kolaylıkla anlayacaktı, ama benim canımın neden sıkkın olduğunu anlatacak gücüm yoktu.

Hırkasını portmantoya asıp bana baktı, "Bedi'cim hoş geldin demeyecek misin?"

"Seni beklemediğim için şaşırdım, hoş geldin." deyip sarılmak için hafiften Nehir'e yaklaştığımda boynuma sarıldı.

"Ben halama yardımcı olmak için geldim, halam nerede?" deyip geri çekildi.

"Ha sen benim yanıma gelmedin!" dedim gülerek.

"Ne alakası var canım hem halamın hem senin yanına geldim. Hem niye burada dikiliyoruz, yürü içeri." deyip koluma vurdu ve oturma odasına yöneldi.

Nehir içeri geçip çoktan koltuğa kurulmuştu bile bende koltuklardan birine oturup, "Halanla enişten bebek için alışveriş yapma kararı almıştı bugün, iptal edeceklerdi ama ben evi toparlarım deyince iptal etmediler, yarım saate gelirler herhalde." dedim.

"İyi, kıskanıyor musun kardeşini?"

"Yok be ne kıskanacağım."

"Kıskanmışsındır, tanımam mı ben seni!" dedi sırıtarak.

"Yani biraz kıskandım tabi ki ama öyle çok değil."

"Tabi tabi bende inandım."

Gülerek, "İster inan ister inanma Nehir Hanım." dedim.

"Bu arada yeni eviniz hayırlı olsun."

"Ah teşekkür ederim."

"Eee ne var ne yok anlat bakalım."

"Hiç ya aynı."

"Senin bir kız vardı ne oldu o?" Umay'ı başından beri bilen tek kişi sadece Nehir'di.

"Çok büyük hatalar yaptım ben." deyip alt dudağımı ısırdım.

"Ne oldu sana?" deyip oturduğu yerden kalktı ve oturduğum koltuğa oturdu.

"Önceden yanımdaydı ama artık yanımda da olmayacak."

"Bana her şeyi anlatabilirsin, ne oldu karşılık vermedi mi sana?"

"Yok."

"Sen çok güzel seviyordun Bedi, geceleri saatlerce o kızı bana anlattığını hatırlıyorum. O senin kıymetini bilememiş üzülme."

"Aslında normal bir şekilde karşısına çıksaydım böyle olmazdı."

"Sen nasıl çıktın karşısına? Bana anlat ne yaptığını."

"Bak şimdi ..." dediğimde zil sesi evde yankılandı.

Nehri, "Vay anasını ya, tam da zamanında çaldı." deyip ayağa kalktı.

"Annemle babam gelmiş olmalı." deyip kapıya yöneldim.

Yanılmamıştım, annemle babam gelmişti. Annem Nehir'i görünce, "A kızım hoş geldin." deyip Nehir'e sarıldı.