o t u z ü ç

4.6K 249 194
                                        

Her okul sabahı buluştuğumuz parka sanırım en son Uğur ve ben gitmiştik. Bizi gören Alper gülerek, "Sizi beklemekten bıhtık bıhtık." dedi.

Çağlar, "Haydi düşün yola." deyip Ada'nın elinden tutup yürümeye başladı.

Bedi? Bedi yoktu.

"Bedi nerede?"

Beril, "Sabah gruba beni beklemeyin Kadir'le biraz işim var yazmış ya görmedin mi?"

"Görmedim de Kadir ne alaka?"

Elif, "Bedirhan'ın kuzeni miymiş neymiş öyle bir şey." deyip Alper'e baktı.

Alper, "Bedi'nin annesiyle Kadir'in babası kuzen çocuklarıymış uzaktan öyle bir akrabalıkları varmış, bende tam bilmiyorum arkadaşı işte." dediğinde anladım dercesine başımı salladım.

Çağlar, "Siz Bedi'yi bırakın onun odunu kuru, asıl akşam aileleriniz kötü tepki verdi mi mesaj gelince onu söyleyin."

"Akşam babamla annem evde yoktu geç geldiler, Umay uyumuştu zaten, o yüzden babamda bana sordu niye çağırıyorlar diye, valla babama dedim ki seninle baba oğul konuşabilir miyiz? Adam tabi hiç böyle bir şey olmadığından biraz garipsedi neyse dışarı çıktık parkta falan oturduk biraz, anlattım, fazla bir şey demedi her ne olursa olsun Umay'ın arkadaşı senin yüzünden onların arkadaşlığına zarar gelmesin falan dedi ve Beril Umay'ın yanına kalmaya geldiğinde beni başka bir yere şutlayacakmış, bir de işte Umay'la Görkem'i anlattım, bildiğin üzere arkadaşımız ondan bize yakın, öyle saçma bir şey çıkmış ortaya dedim, öyle yani bizden yana sorun yok."

Alper, "Keşke benim pederde öyle olsa be."

Uğur, "Hee asıl senin anlatman lazım ne oldu mesaj gelince?"

Alper, "Sordu niye falan diye bende dedim sevgilim var idarenin kulağına gitmiş seni bilgilendirmek için çağırıyorlar çok kızdı tabi, dedim ya okula niye gidiyorsun diye kızar diye aynen öyle oldu. Kavga ettik baya, geziye falan gelemiyorum zaten o fazla önemli değil de şey dedi ..." deyip durdu.

Çağlar, "Ne dedi?"

Alper, "Bu dönem bitince beni abimin yanına gönderecekmiş orada okuyacakmışım." Alper'in babası çok sert biriydi. Rahat rahat babasına derdini söyleyemiyordu, hiçbir zaman da söyleyemeyecek gibiydi de. Bu yüzden onun adına gerçekten çok üzülüyorum.

Elif, "Ankara'ya mı?" dediğinde Alper evet anlamında başını salladı. Uğur Beril'in kolundan kolunu çıkartıp Alper'in koluna girdi, "Üzülme be halledilir her şey ... bakarsın bizde geliriz." deyip güldü.

Alper, "Sizin için sık sık gelirim zaten ama annemle babam çok kötü kavga etti, abimden sonra bir abim daha varmış da ölmüş ya onun konusu falan açıldı sonra annem Alper'i de Ankara'ya gönderirsen bende giderim dedi falan filan annem abimi aradı sabaha karşı abim geldi, abimle de kavga etti babam, abimde biz sensiz de yaşarız ben her şekilde bakarım anneme de kardeşime de dedi sonra yine bir sürü şey oldu babam evden gitti gerisini bilmiyorum uyumuşum."

Çağlar, "Bro üzülme ya, senin yüzünden olmamış ki bunların hepsi."

Alper, "Zaten öyle, şimdiye kadar biriken her şey patladı işte dün akşam."

Uğur, "Ulan Ahsen yüzünden olanlara bak, küfür etmek istemiyorum ama kız kaşınıyor."

---

Beşinci dersin ortasında nöbetçi öğrenci kapıya tıklayıp içeri girip, "Hocam dersinizi böldüğüm için özür dilerim, Uğur ve Umay Atahan'ı, Beril Akyüz'ü, Alper Dinçer'i, Ada Soydan'ı Çağlar Çetin'i ve Elif Güngör'ü müdür bey çağırıyor." dediğinde kızlarla kısa bir süre birbirimize baktık.

İddia || TextingBağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin