İddia || Texting

y i r m i b e ş

Derin bir nefes alıp, "Şimdi şöyle ..." deyip konuşmaya başladı.

"Umay'a ilk başta mesaj atan bendim, üç dört aydır okulda seni takip ediyorum, hareketlerin, davranışların, olgunluğun çok hoşuma gitti, direk karşına çıkmaya da cesaretim yoktu, Tolgahan'ın üç dört tane hattı var, bende bir tanesini rica edip aldım ve sana mesaj attım."

"Keşke direk karşıma çıksaydın."

Görkem, "Cesaret edemedim."

Uğur, "Görkem sen bizimle kafa mı buluyorsun?" dedi sinirli bir şekilde.

Görkem, "Niye?"

Uğur, "Cesaretim yoktu Tolgahan'ın bir hattından mesaj attım diyorsun, sanki dalga geçiyormuş gibi yabancı bir numaradan mesaj atıyorsun kendi numaradan ya da sosyal medya hesaplarından yazabilirdin!"

Görkem, "Ne desen haklısın. Diyecek bir şeyim yok."

Uğur, "Görkem bize boş yapma!" diye bağırınca İzem yerinde sıçradı.

Uğur'u omzundan sallayıp İzem'i işaret ettim. Uğur, "Tamam sakinim." deyip geri yaslandı.

Görkem, "Mesaj atmaya başladım işte sonra Gürkan ve arkadaşları yenge falan yazınca Umay'ın rahatsız olacağını düşündüm özür dileyip daha mesaj atmayacağım dedim ve hattı Tolgahan'a verdim. Sonra siz benden şüphelenip size geldiğimizde mesaj atmışsınız cevap veren Tolgahan'mış. Neden böyle bir şey yaptı anlamış değilim. Mete sana Tolgahan'la Görkem iddiaya girdi demiş, evet ben seni gıcık ettim inkâr edemem ama iddia için falan kesinlikle değil. Amaçları ne bilmiyorum."

Uğur, "Seni tongaya düşürmüşler."

Görkem, "Öyle oldu."

Uğur, "Şu an niyeyse sana sinirlenemiyorum Görkem ama Umay üzülürse çok kötü olur haberin olsun, bizde öyle anneden babadan bir şey saklama olmaz direk aileleri devreye sokarız, e tabi bir kavga ettikten sonra." deyip yalandan tebessüm etti. Klasik Uğur işte.

Görkem, "Umay bir şey söyleyemeyecek misin?"

Ne söyleyecektim ki?

Resmen Görkem beni seviyordu.

Ama ben.

Ona karşı bir şey hissetmiyordum.

Ne söyleyebilirim ki?

"Ne söyleyeceğimi bilmiyorum."

Uğur, "Cidden ne söylemesini bekliyorsun? Biri mesaj atıyordu sonra o kişinin sen olduğunu öğrendik, sen Umay'ı seviyorsun Allah aşkına ne söyleyebilir!"

Görkem sessizce, "Haklısın." dedi. İçim ona karşı bir garip olmuştu nedense, çok mahcup olmuş gibi davranıyordu ve ben böyle şeylere birazcık üzülüyordum. Yani Görkem'le alakası yoktu, kim olsa üzülürdüm. Üzülür müydüm acaba? Üzülürdüm ya. Evet evet Görkem'le alakası yok.

İzem şaşkınca, "Abi sen Umay ablayı mı seviyorsun?" dedi gözlerini kocaman açarak.

Görkem kafasını kaşıyıp İzem'e baktı, "Sen buradaydın dimi?" dedi gülerek.

İzem ayağa kalktı ve yanıma geldi, dizimin üstünde duran elimi tutup, "Bak Umay abla, abim gerçekten çok iyi bir abi, benimle bir sürü oyun oynuyor, parmaklarına bazen oje sürmeme izin veriyor, tütü bile giyiyor ..." deyince Uğur gülmeye başladı, gülmesini bastırmaya çalışıyordu, elini ağzına götürdü ama kendini durduramadı.

Görkem, "İzem!"

İzem, "Ama abi ne yapayım yalan mı söyleyeyim!"

Görkem, "Şimdi onun zamanı mı? Hiç söyleme."