İddia || Texting

o t u z y e d i

Gecenin bir yarısına kadar Uğur'la oturmuştuk, saat ikiye gelirken Uğur uyuya kaldığında ancak bende uyuyabilmiştim. Bu yüzden de öğlende uyanabilmiştim. Komodinin üstündeki telefonumun bildirim ışığı yandığı için telefonuma uzandım. Beril sekiz kere aramıştı. Şu an onunla hiç konuşasım yoktu, konuşursam kötü bir şey söylerdim. Beril Uğur'a böyle davranmamalıydı, Uğur elini tutarken utanıyorum dediğinde, Uğur'un Beril'i ne kadar temiz sevdiğinin bir kez daha farkına varmıştım, böyle seven biri bunları hak etmiyordu bence.

Telefonumu komodinin üstüne geri bırakacağım sırada ekran sarı civcivim arıyor yazısı berildi. "Efendim." diyerek telefonu açtım.

"Ne yapıyorsun?" Sesi kötü geliyordu ama Uğur daha kötüydü!

"Ne istiyorsun Beril?"

"Bana hemen kötü davranma önce beni bir dinle." 

"Ne diye seni dinleyeyim Beril! Uğur'la anlaşamasak da ben onu her şeyden çok seviyorum, dün gece o üzgünken benim canımdan can gitti. Seni sadece sevdi, madem aklında Baran vardı ne diye Uğur'u kandırdın! Direk reddetseydin bunların hiçbiri olmazdı, Uğur bu kadar üzülmezdi!" diye bağırdım.

"Aklım Baran'da falan değil ..."

"Senin aklın hala Baran'da bana yalan söyleme! Keşke Baran'ın geldiğini öğrendiğimizde salaklık yapmayıp Uğur'a her şeyi anlatsaydım!"

"Umay ben Uğur'u seviyorum aklım Baran'da falan değil." deyip ağlamaya başladı.

"Yalandan ağlama Beril."

"Umay sen böyle değildin sana ne oldu?"

"Beril sende böyle değildin, Baran'ı görünce sana ne olduysa Uğur üzülünce bana da aynısı oldu."

"Vallahi bak ben Baran'ı falan sevmiyorum, sadece karşımda görünce biraz şaşırdım."

"Şaşırmış olabilirsin ama Uğur'u Baran'a karşı savunman gerekiyordu. İki üç sene geçmiş ne diye şaşırdın!"

"Sen bu zamana kadar kimseyi sevmedin bunu anlamazsın. Hiçbir şey bilmiyorsun ve bana bağırıyorsun!"

"Ha öyle mi Beril! Sevmemişmişim! Kimseyi sevmemiş olabilirim ama birini sevdiğin zaman her zaman arkasında durman gerektiğini çok iyi biliyorum. Sen Baran'ı seviyorsun ve Baran'ın arkasında durdun!"

"Umay ben Baran'ı sevmiyorum şunu anla artık!"

"Seviyorsun Beril!"

"Yeter Umay! Uğur Baran'la beni görünce üzüldü diye, sen niye bana bileniyorsun! Uğur beni affettiğinde söylediklerine pişman olacaksın!"

"Bu saatten sonra benimle muhatap olma Beril. Uğur seni affeder mi bunu bilmiyorum ama affetmesin diye elimden geleni yapacağımı bil!"

"Öyle mi olduk şimdi, madem öyle elinden geleni ardına koyma Umay!"

"Gerekirse ya o ya ben derim. Böyle dersem şunu da bil senin benim karşımda Uğur'un gözünde hiç şansın olmaz. Uğur aşkından ölse bile seni seçmez! Baran'ında senin de Allah belanızı versin! Uğur gibi seven birini üzdün ya sende üzülmeden ölmezsin Beril!"

"Umay ..." dediği anda telefonu kapattım. Salak Beril! Ne diye ona bileniyormuşum! Uğur benim kardeşim her ne olursa olsun, haksızda olsa haklıda olsun onun tarafında olurum. Kardeş kardeşi atar ama kaşın başına gelince tutar, Beril bunun farkında değil! Hem Uğur'la ben ikiziz abi kardeş ya da abla kardeşten başka bir şey bu.

Lavaboya gidip elimi yüzümü yıkadıktan sonra oturma odasına gittim, kimse yoktu, mutfağa geçtim. Tezgâhınüstündeki tost makinesinin üstüne Umay yazan bir kâğıt vardı, makinenin içinde de orta sıcaklıkta iki tost. Canım ikizim, büyük ihtimalle o da benim gibi geç kalktı ve kendine yaparken bana da yaptı.