Gratefulness/ Minnet

2

☆Normalde bölüm atmayı düşünmüyordum çünkü okunma yok diye tereddüt ettim ama sonra yazma sebebim aklıma geldi. Ben bu hikayeyi sevginin her şeyden önce geldiğini anlatmak istediğim için yazıyorum. Sevgi daima ertelenerek ya da başka duygu ve kavramların ardına saklanarak yaşanabilecek bir duygu olmadığını anlatmak için yazıyorum. Her şeyden önce o gelmeli. O varsa her şey zamanla oturur fakat o ertelenir ya da gizlenirse daima kaybedenlerden oluruz. Nacizane fikrim tabi. Neyse uzattım ben bu amaçla yazıyorum. Sevginin daima açıkça dolu dolu göğsünü gere gere yaşanması gereken bir şey olduğuna inandığım için bu hikayeyi yazıyorum. Yazarken mutluyum. Şu anlık kimse yok ama olursa eğer okurken sizde mutlu olursunuz umarım.☆

Neyse ki Chanyeol tabağını bana verip masadan kalkarak büyük bir iyilik yapmış bulundu çünkü gerçekten gergin ortamları hiç sevmem.

Saatler birbirini kovalarken hiç birimizden ses çıkmıyordu. Normalde susmayan Sehun gözüyle benle Chanyeol 'ün arasında mekik dokuyor. Yeollim ise gözünü bana dikmiş hafif çatık kaslarıyla beni izliyordu. Kesintisiz bir şekilde! Kalpten gitmeme az kalmıştı inanın. Ben ne mı yapıyordum? Parmaklarımın on tane olup olmadığını ayak parmaklarımın yerinde durup durmadığını falan kontrol ediyordum. Lânet olsun Chanyeol böyle bakarken bütün sinir sistemim alt üst oluyor ve ben ben olmaktan çıkıyorum çünkü.

Chanyeol bacak bacak üstüne atmis dik şekilde otururken tek kolunu koltuğun kenarına koymuş ve sıkılı yumruğu dudaklarının üstünde duruyordu. Tabiki dikizlemedim konuşurken sesi boğuk ve biraz öfkeliydi o sebepten bakma gereği duymuştum.
" baek! Arkadaşın burada mı kalacak. Kalmayacaksa hayli geç oldu çünkü " dedi Chanyeol garip bir tonda. Tanrım öfkeli mı kızgın mı sakin mi çözemiyorum. Gözlerim Sehun a kaydı o biraz daha rahat şekilde oturmuştu. Sesi de öyleydi ama biraz inat vardı tonunda fark ettim .
" Baek! Bu gece burada olacağımı biliyorsun. Uzun zaman sonra seninleyim uzun bir gece olacak biliyorsun!" Hâlâ yüzünde yandan bir ufak gülüş taşıyordu Sehun.

Tanrım bunların neyi var böyle ve Sehun az önce yanlış anlaşılmaya müsait bir cümle kullandı. Bu çocuk kesinlikle yarın çöp konteynırına atılmayı hak ediyor. Neyseki Yeollim ikimizin arkadaşlık ilişkisini bildiği için içim rahat.

Bu gece sorunsuz bitsin amen!

Ben hala kendi dünyamda takılırken Chanyeol atıldı " bu gece Baekle bizim bir işimiz var Sehun " dedi. Bir dakika bizim bir işimiz mı vardı. Neydi ki? Unutmuş muydum? Yine mı unutuyorum bir şeyleri. " halbuki ilaçlarımı da içiyorum " dedim düşüncelerimin sesli çıktığından habersiz. Evet farkında değildim ta ki ikisinin garip bakışını üzerimde hissedene kadar.