Koyu-Sen Benim Başıma Gelen En Güzel Şey
Herkese merhaba. Aylardan beri buralarda değildim. Sebebini soracak olursanız eğer net bir cevap veremem. Zaten bilirsiniz ki üniversiteye başladıktan sonra burayı ufak ufak aksatmaya başlamıştım sonra o aksaklıklar büyüdü büyüdü ve beni buradan tamamen uzaklaştırdı. Fakat Çıkmaz Sokak'ın bu son bölümü her zaman aklımın bir köşesindeydi ve bir şekilde tamamlamak istiyordum. Koca koca geçen ayların sonunda nihayet tamamlayabildim.
O zaman
Son kez... ❤️
***
"Allah'ım bayılacağım galiba."
Hilal ve Neslihan odada bir o tarafa bir bu tarafa doğru git gel yaparken oturduğum yerde gergin bir şekilde onları izlemeye devam ettim. Heyecandan her yerim titriyor, kalbim yerinden çıkmak istercesine atıyordu. Bunun iki sebebi vardı. Birincisi az sonra evlenecek olmam.
İkincisi ise...
"Sen resmen hamilesin hem de bir aylık!"
Evet, hamileydim ve Bahadır bilmiyordu.
"Ya ben nasıl söyleyeceğim Bahadır'a?" diye sordum telaşla. Hilal ve Neslihan gezinmeyi bırakıp yanıma oturdular. "Yapmasını biliyorsunuz ama." dedi Hilal alayla. Yavaş bir şekilde koluna vurdum. Bahadır, evlenelim sümüklü velet yaparız demişti ama resmen evlenmeden hamile kalmıştım.
"Aileleriniz bile bilmiyor daha." diyen Neslihan'ı başımı sallayarak onayladım. Bu durumu şu an üçümüzden başkası bilmiyordu. "Ne yapacağım ben?" diye sorup kendimi içten içe yiyip bitirirken görüş alanımın yavaştan bulanık bir hale geldiğini fark ettim. Bir elim anında harekete geçip gözüme doğru yel yaparken derin derin nefesler alıp verdim. O sırada Hilal'den "Bak"Sakın ağlama!" diye bir uyarı yemiştim. "Makyajın akar, sakın."
Başımı belli belirsiz sallayarak onu onayladığımda yüzüme yel yaptığım elimi usulca indirim karnıma götürdüm ve işaret parmağımla karnımın üzerinde küçük daireler çizmeye başladım. Şu an dışarıdan nasıl gözüktüğümü gerçekten merak ediyordum.
"Şimdi." diyen Neslihan'ın ayaklandığını hissettiğimde bakışlarım onu buldu. "Ben, gidip Bahadır'ı çağırıyorum." dedi. "Sen de düğün başlamadan ona bir bebeğiniz olacağını söylüyorsun tamam mı?"
"Bu heyecanla nasıl söyleyeceğim?" diye sorsam da beni dinlememiş ve odadan aceleyle çıkmıştı. Sulu gözlerim Hilal'i bulurken "Sence Bahadır bu kadar erken baba olmayı ister mi?" diye bir soru yönelttim ona. Göz devirdi ve "Sanki bunu yaparken sonucunu göze almadı." dedi alayla. "Tabii ki. İstemeli. Tedirginlikle "Umarım." diye mırıldandığım esnada odanın kapısı açıldı ve içeri Neslihan ile Bahadır girdi. Bakışlarım Bahadır'ın üzerinde dolaşırken gülümsemeye çalışarak oturduğum yerden kalktım ve ona doğru bir iki adım atarak aramızdaki mesafeyi aza indirdim. O esnada da kızlar odadan çıkarak bizi yalnız bıraktılar.
Bahadır'ın elaları da beni baştan aşağı inceledikten sonra en son sulu gözlerimde duruverdi. Gözlerinin benimkilerden pek de farklı olduğu söylenemezdi çünkü onunkiler de bit hayli sulu suluydu. Karşısında titremeye devam ederken tedirginlikle gülümsedim. O da buna karşı olarak bir iki adım daha attı ve aramızdaki mesafeyi kapattı. Evet, sanki daha da tedirginleşmeye başlıyor gibiydim.
Bahadır'ın elleri usulca belime dolanırken gülümsedi ve "Söyle bakalım." dedi heyecanını belli eden sesiyle. "Sen, bu gece beni bayıltmaya ant içtin mi?" Sorusu karşısında gülümserken omuz silmekle yetindim. Bu durum içinde olmasaydım ona bir güzel ukalalık yapardım ama inanın ki yaşadığım stresten, gerginlikten yapamıyordum.
