Isla Marsielle Series 1: ZEV | ✓

Chapter 18

WARNING:

The cold air that landed on my cheek just closed my eyes. I was on the beach far from where the Resto was so I didn't hear much of the cheers and laughter of the guests. Senior Yhuan's speech was over earlier so he invited the guests to eat. I told Wade that I would come outside to freshen up.

Narito ako ngayon sa ilalim ng puno ng Acacia kung saan palagi akong nakaupo. May iilang bisita na naglalakad ilang kilometro ang layo sakin. Nasa madilim na bahagi ako kaya walang sino mang makakakita sa 'kin dito.

Malamig ang simoy ng hangin at medyo may kalakasan rin ang alon sa dagat.

"Why are you here?"

Muntik na 'kong mapatili ng bigla-biglang may nagsalita sa likuran ko. Marahas akong napatayo at napalingon upang tignan ang multo-este-taong nasa likuran ko.

I gasp when I saw Zev standing in front of me. Nasisinagan ng buwan ang mukha nito habang nakahalukipkip ang dalawang kamay sa pants na suot and as usual seryoso ang aura.

Gezz he look like one of the hottest vampire sa wattpad world!

"Z-zev....ikaw pala"

"What are you doing here?"

Umupo sa tabi niya si Zev at seryoso humarap sa kaniya. Pinilit kong salubungin ang mga mata nito bago iniwas ang tingin at tinuon ko ang pansin sa dagat.

"N-nagpapahangin lang ako saglit masyado na kasing maingay sa loob kaya naisipan kong lumabas." mahinang tugon ko na kinabugtong hininga niya. I can smell his sweet scent na humahalo sa lamig ng hangin lalo pa't sobrang lapit namin sa isa't isa.

"I thought you went back to the Mansion because I can't find you anymore. I even asked Wage if he sees you and also Melanie and she said she saw you heading here so I looked for you" malumanay na ani nito.

Aninag na aninag ko ang mukha niya dahil sa sinag ng buwan na tumatama mismo sa kaniya. Napansin niya marahil na may nakatitig sa kanya kaya siya lumingon sa 'kin at nagtama ang mata namin. Napasinghap nalang ako ng matamis niya akong nginitian.

Halos hindi ko na marinig ang masasayang hiwayan at malalakas na tunog sa paligid tanging tibok nalamang ng puso ko ang siyang naririnig ko at ang mahina niyang bugtong hininga na siyang tumatama sa mata ko. Goodness! Pati ba naman hininga ng lalaking to sobrang bango halos lahat nalang yata sa kanya ay perpekto. Ika nga Perfect example..

Sa loob ng mga araw na kasama ko siya mas na aamin ko na sa sarili ko na nahuhulog na ako sa kanya. Im inlove with him. Halos makalimutan ko na kung bakit ako nandito kapag nasa paligid lang siya parang kinokontrol ako ng puso ko imbis na ang isip ko.

"Ynah, Are you listening?" pukaw sa kanya ni Zev ng mahalata nitong natigilan siya at matagal na napatitig sa mukha niya.

Agad siyang napabawi ng tingin dahik sa hiya. "S-sorry may naalala lang ako"

"And what is that? Are you thinking about your family. Did you miss them badly?" tanong ni Zev habang nanatiling nakatitig sa kanya kaya masyado siyang naiilang dahil sa uri ng titig na binibigay nito.

"A-ahh oo sila nga. Namimiss ko na kasi sila kahit na tinatawagan ko naman sila para kamustahin mas okay parin na nakikita ko sila sa personal" malungkot siyang ngumiti

Totoo iyon mag dadalawang linggo na siya rito sa Isla pero sa tingin niya sobrang tagal na niya rito kaya niya na mimiss ang pamilya niya. Hindi ko parin maiwasang mag-alala para sa kanila ni nanay nakauwi na sila sa subdivision na tinutuluyan nila ng makalabas si nanay sa hospital. Nang tumawag ako sa kanila ng nakaraang araw ay nabalitaan kong may sakit si Yannie kaya hindi siya nakapasok sa paaralan kaya nag-aalala ako sa kanya.