Isla Marsielle Series 1: ZEV | ✓

Chapter 44

"M-mama ko?"

Nanghihinang dumilat ng mata ang anak ko. Mabilis na nilapitan niya ito at hinawakan sa kamay. Malamig ang kamay nito ng mahawakan ko iyon. Marahil ay sa lamig na dala ng aircon.

"Yes, baby? A-anong gusto mo? Gusto mo ba ng milk or food?" malambing na tanong ko sa kanya. Hinaplos niya ang malambot nitong buhok bago hinalikan sa sentido.

"I w-want water, Mama." kumislap ng pagmamakaawa ang mata nito sa akin.

Akmang tatayo na sana ako para kumuha ng tubig ng kumilos si Zev mula sa pagkakaupo.

Kanina pa  ito nakamasid sa kanila ng anak niya. Namamaga ang mata nito sa pag-iyak mula pa kagabi. Maging ako ay gano'n din. Hindi maampat ang luha sa mga mata ko hanggang kaninang umaga.

Nasasaktan ako dahil sa kanya. Nasasaktan ako sa reaksyon at emosyong pinakota niya kagabi. Para itong pinagkaitan ng napakahalagang bagay. Umiiwas ako mula pa kagabi.

Tahimik lang ako sa tabi ni Wade kahit nasa paligid lang siya.

"H-here."

Kinakabahan man ay tiningala niya ito. Inabot niya sa akin ang basong may lamang tubig. Nagsalubong ang paningin naming dalawa. Blanko man ang nababasa kong reaksyon sa kanya ay alam kong nasasaktan  siya.

"S-salamat." Tinanguan niya ako. He's still looking at us.

He's looking at our son. Nangingintab ang mata nito na handa ng lumuha.

Pinainom ko ng tubig si Yvan. Akmang aalalayan ko ng makaupo sa kama ang anak ko ng lumapit si Zev upang magprisinta. Tinulungan siya nitong paupuin ang anak namin para makainom nito ng maayos. Dahan-dahan ang ginawa nitong pag-alalay, tinitiyak nitong hindi masasaktan si Yvan sa bawat galaw niya.

"Is it o-okay with you, little man?" He ask our son when he finally make him sit on the bed. Nangungusap ang mata niya sa amin.

Imbis na sagutin ito ng anak namin ay sumiksik si Yvan sa katawan ko na siyang kinagulat ko. Maging ang ama nito'y nagulat din sa pinakita ni Yvan.

Hindi gaanong kahigpit ang pagkakayakap niya sa akin kaya't napahawak ako sa ulo ng anak ko at hinaplos iyon. Mukhang nahihiya yata siya sa ama niya.

"W-whoshii, Mama?" my son asked with pure of innocent curiousity in his eyes. Nakadungaw ang kaliwang mata nito kay Zev at bahagyang nakanguso.

Napangiti ako sa gesture ni Yvan. Kahit pa nahihiya ito'y nakatingin parin siya kay Zev. Ang cute nitong tingnan kapag nakanguso para itong si Zev noon. Napalingon ako sa gawi ni Zev ng tumikhim ito.

He's giving me a sign using his eyes. Naunawaan ko ang nais nitong iparating.

"U-uhmm.... I have a surprise for you, baby." Malambing na aniko sa anak. Hinawakan ko si Yvan sa magkabilang balikat at bahagyang inilayo. Ayaw pa sana ako nitong bitawan.

"W-what po, Mama?"

"D-diba you want to see your Papa. J-just like what I've said to you everytime you sleep at night.." Kumunot ang makapal nitong kilay.

Maya-maya ay kumislap ang mata nito.

"M-my papa?" ngumuso ito sa akin. Natawa ako sa itsura ng anak ko ngayon. Nangingislap man ang mata nito'y nakanguso naman ang labi niya.

"He's not here, Mama? He didn't visit me po here, diba nag-wo-work po siya far far away?" My son asked.

I swallowed hard before answering him. "Y-yes, baby. Your Papa is working far far away. But he's here now." Mariin akong napapikit bago ngumiti sa kanya. "Your Papa visits you last night, b-baby..."