Last Breath: Zombie Rises II

Zombie 16

Kirk's POV

"What the hell happened here?" sambit ni kuya Kier pagdating namin sa evacuation site na pinagdalhan kila Josh.

The whole place is wreck.  Maraming zombies ang pagala gala. Blood stains on the pavements. The gate of the school is look like force to open from outside.

"Is this the right place?" tanong ko kay Prince na nasa harap ng manebela

"Yup. This is Fukagi Elementary school." tinuro ni Prince ang pangalan ng school na nakapost sa gilid ng gate.

"We must look for the others.!" hindi mapakali si Prince sa gagawin nya. Gusto nyang lumabas ng kotse pero masyadong mapanganib sa labas.

"Bring the car inside.!" ani ko. Yun na lang ang pwede naming gawin. Pero masyado yung risky pwede kaming macorner sa loob nun.

"Lets go. Kaibigan nyo sila diba? Let's save them." ngumiti samin si kuya Kier. Napatango na lang kami ni Prince at pinaharurot na ang kotse sa loob ng school.

Dirediretso lang si Prince sa pagdadrive, sinasagasaan nya lahat ng zombies na nasa daan namin.

At sa pinaka gitna ng gym ay nagpark kami. Sa loob ng evacuation site na yun. Mas kahindik hindik ang tanawin. May mga kwarto na umaapoy, mga taong kinakain ng buhay ng mga zombies.

"Lets split up. Mas mapapadali tayo kung ganun." Prince suggested. But I doubt it. Mas safe kami kapag magkakasama.

"I can't leave my brother." seryosong sagot ni kuya Kier.

"I already expected that." nginitian nya kami. So sya lang mag isang maghahanap sa iba?

"Wag na tayong maghiwalay hiwalay. Baka mapahamak ka lang." huminga sya ng malalim at tumingin sakin.

"I can handle myself. I will not die here promise." pagkatapos nyang sabihin yun ay lumabas na sya ng kotse. Sumunod na din kami ni kuya sa kanya. At bago man kami maghiwalay ng landas ay ingat nya ang kanang nyang kamay.

"He will be safe. Trust him." hinila na ko ni kuya.

Promises are ment to be broken right? Sana ngayon hindi magkatotoo ang kasabihang yun.

Prince's POV

Nasan na kaya sila? parang kanina lang kausap ko pa sila sa telepono. Mukhang ayos lang naman sila kanina, pero bakit ngayon?

"Rrrrraaaawwwwrrrrr!!!" hinampas ko sa ulo ng tubong dala ko yung zombie na nasalubong ko. And another zombie approach me at ganun din ang ginawa ko.

Inikot ko ng inikot ang ulo ko pero puro zombies lang ang nakikita ko.

Humigpit ang kapit ko sa tubo. Malamig ang temperatura nun.

Pero ang dugo ko, kumukulo na sa galit. Nasan na ba sila?

"Rrrraaaaawwwrrr!!!" Wala akong oras sa mga tulad nyo!!! Hinampas ko ng tubo ang ulo ng isang zombies. Tumalsik ang dugo nito sa mukha at damit ko.

"Mama!!! Mama!!!" napahinto ako sa ginagawa ko ng makakita ako ng isang batang lalaki.

Umiiyak sya habang tinatawag ang mama nya.

Nakikita ko ang sarili ko sa kanya noon.

*Flashback*

"Mommy!!! please! Dont leave us. Please Mom. I will be a good boy na. I will not break my toys just stay with us please" hawak hawak ko nun ang palda nya. Grabe ang iyak ko nun. Pinakiusapan ko sya, lumuhod na rin ako.

Pero hindi sya lumingon. Hindi nya ko nilingon. Nagpatuloy lang sya sa paglabas ng pinto.

Hahabol pa sana ako sa kanya ng hawakan ako ni Daddy.

"Don't cry for that bitch. Your a Manalili Prince. We are not born just to cry for a woman. Remember this Son. A true Manlili will not cry for a girl, they are just toys to play with." niyakap ako ni daddy.

Pero iyak pa rin ako ng iyak.

I scream his name one last time pero hindi pa rin sya lumingon.

She doesn't love me.  She abandoned me, us.

She will regret it someday. I promise.

*End of flashback*

"Mama!!! Mama!!!" umupo lang sya sa sahig. Naglapitan sa kanya ang mga zombies dahil sa ingay ng kanyang pag iyak. I rush to save him.

"Rrrraaaawwwrrr!!!" isang zombie ang dadamba na sana sa kanya ng hampasin ko iyon sa mukha. Nakita ko pang lumipad ang ibang ngipin ng halimaw na yun.

"Stop crying ok!! Be brave!" pinat ko ang ulo nya at tumigil naman sya sa pag iyak. Good boy.

"Rrraaaawwwrrr!!!" naglapitan samin ang mga zombies. Hinanda ko na ang sarili ko at itinago ang batang lalaki sa likod ko.

Hampas dito! hampas doon!

Parang hindi sila nauubos. Sh*t! Hinawakan ko ng mahigpit ang bakal na tubo. Upi upi na din ang ibang parte nun. Pero ang dami pa ding nga zombies.

"Kuya!!!" napalingon ako sa batang lalaking nasa likod ko. Tsk may mga zombies ding papalapit samin sa likod. Napapalibutan na nila kami.

Dead End na ba? humawak na yung bata sa damit ko at sumiksik sakin.  Paano na?

*Tiiiiinnnnnggggg Tiiiiinnnnnggggg*

Is that? The school bell?

Napahinto lahat ng mga zombies at para bang hindi alam ang susunod na gagawin.

It seems that they were blinded by the noise.

"Kuya tara na!!!" hinila ako ng bata. Hinampas ko ang mga zombies na nakaharang samin. Gumawa ako ng daan para  makatakas kami mula sa mga halimaw na yun.

Lahat ng mga zombies na nasasalubong namin nakahinto lang at para bang maiging pinapakinggan ang tunog ng bell.

Sa hindi kalayuan may isang lalaking kumaway samin, tinungo namin ang direksyon nya at agad kaming pinapasok ng bata sa isang kwarto.

"Alonzo I'm really glad that your ok.!" niyakap nung lalaki yung batang kasama ko. Mukhang alalang alala ito.

"Salamat bro, for saving my little brother. " nginitian ako nung lalaki.

"Kuya Roppie he is awsome!!! Ang dami nyang pinatay na zombies sa labas." patalon talon pa yung bata.

"Prince? Is that you?" sa isang sulok lumabas si Janica kasama si Anne. Pero bakit sila lang?

"Nasan sina Josh at Jeanne?" napayuko lang ang dalawa.

"We dont know"

------+++++++------

A/n: Comment naman po kayo pangpagana lang hehehe.

Vote and comment for fast UD.