Last Breath: Zombie Rises II

Outbreak 20

Third Person's POV

Nagulat sila Jeanne ng abutan nila sina Josh. 

Kalunos lunos ang nangyari sa mga kaibigan nila.

Si Kirk may tabon ng damit sa mukha at wala ng buhay. 

Sa hindi kalayuan nito ay si Kurt na magkahiwalay ang katawan.

Sa gilid naman ay ang walang malay na si Enrique na dumudugo na ang ulo.

Hindi alam ni Prince ang irereact nya sa nakita.  Parang kanina lang magkakasama sila.  Pero ngayon wala ng buhay ang mga kasamahan. 

"Nasan si Uvrie?" tanong ni Dianne kay Josh. 

"Hindi ko alam.  Nang makita ko sila hindi naman nila kasama si Uvrie. " sagot ni Josh.

"Guys, mamaya na muna yan.  Buhay pa tong isang toh oh" saad ni Jeanne.  Pinaulanan ng bala ni Prince and higanteng kalaban.  punong puno ng galit ang bawat paglabit nya ng gatilyo.

"rrrrraaaawwwrrrr" mahinang napaungol ang halimaw.  Lumapit si Dianne sa walang malay na si Enrique.

Chineck nya ang kalagayan nito.  His still breathing pero masyadong maraming dugo ang nawala sa binata.

"Josh stay back.  Tutulungan ko si Prince" tumango si Josh sa dalaga at sinunod ang utos nito.

Nagtulungan na ang dalawa para mapabagsak ang higanteng zombie.

Hanggang tuluyan ng ngang bumagsak sa malamig na semento ang katawan ng kalaban nila.

Hingal na hingal sina Prince at Jeanne.  Maraming basyo ng bala ang nagkalat sa sahig.

"Tang*na! kung nakadating lang sana tayo ng mas maaga edi sana buhay pa sina Kirk" napasapak si Prince sa sahig.  Inaalala nya ang mga panahong kasama pa nya si Kirk.

"Ano nga ba ang buong pangalan ni Kirk at Kurt?  I wanna know their full name. And I will never forget it na sa buhay ko may nakilala akong tulad nila" -Dianne.

"I dont know Kurt's full name pero si Kirk.  Its Lance Kirk Olano" nanlaki ang mga mata ni Dianne sa narinig. 

"Olano?  Ikaw Prince and Josh anong fullname nyo? " nagtataka man ay sumagot ang dalawang binata.

"I'm Joshua Munguerza Santos."

"Prince Manalili"

Biglang natawa si Dianne.  Tawang hindi mo masasabing masaya pero hindi mo rin masasabing sarcastic.  Isang klase ng tawa na hindi mo maintindihan.

"All this time.  Kasama ko na pala ang mga taong hinahanap ko"

"What do you mean?" tanong ni Jeanne na hindi na naiintindihan ang nangyayari.

"Isang dekada ang nakalipas.  Nagkaroon din ng outbreak na tulad nito.  My grandfather Miles Gerasol is one of the survivor of that outbreak.  Kasama ang mga grandfathers nyo.  Melvin Sarmiento which is Stephens lolo. Rupert Manalili, Nicolas Munguerza and Bryan Olano. " tumingin si Dianne sa bangkay ni Kirk at napakagat labi

"Thats impossible.  Bakit wala namab kaming alam na nagkaroon na pala ng outbreak dati?.  Are you making this up? " tinignan ng matalim ni Prince ang dalaga

"Look of this journal.  Sa lolo ko toh.  Ayon dito the survivors of that generation decided to forget all about that tragedy.  They begin again and take away all the memories of the outbreak.  Kaya walang alam ang mga sumunod na henerasyon sa nangyari.  But the government,  alam kong alam nila.  But yet,  wala pa rin silang nagawa para matupok ito.  If I know nung nalaman nilang nakapasok na ang virus sa Pilipinas agad na nilang niligtas ang mga sarili nila. " paliwanag ni Dianne.

"Ok kung totoo nga yun.  Bakit mo kami hinahanap? " napatingin si Dianne kay Josh.

"Cause I want to know grandsons or grand daughters of my lolo's comrades before.  Nakalagay din sa journal na toh kung paano nila nakuha ang cure at kung paano sila nakasurvive sa outbreak.  And especially I want to know kung sino ang apo ni Bryan Olano dahil palagi syang binabanggit ni lolo sa journal.  Kaya lang mukhang huli na. Nakilala ko nga si Kirk pero hindi ko na sya pwedeng tanungin about sa lolo nya"

Natahimik ang lahat at para bang nagpapakiramdaman kung sino ang susunod na magsasalita.

"Pero kahit hindi mo na sya pwedeng tanungin.  Nagkaroon ka parin ng pagkakataong makilala sya.  And I know kung ano si Kirk malamang ganun din ang lolo nya. " hinawakan ni Jeanne ang balikat ng dalaga. 

Hinawakan namab ni Dianne ang kamay ni Jeanne na nasa balikat nya.

"Maybe your right"

Bigla na namang nabulahaw ang kanilang pag uusap sa sunod sunod na pagsabog.  This time nagkakaroon na ng malakas na apoy.

Naalarma ang magkakaibigan at agad na naghanap ng safe na lugar para mapagtaguan ng biglang may bumangga kay Josh.

Pareho silang tumilapon sa sahig. 

"Josh ayos ka lang ba? " tanong ni Prince.  Agad nya itong inalalayan patayo.  Habang ang nakabangga sa kanya ay namilipit sa sakit.

"Sir are you ok? " lalapitan na sana ni Dianne ang lalaki ng biglang.

*Bang*

"Dianne! "

Wala ng buhay na bumagsak ang katawan ng dalaga sa sahig.  Tinamaan sya ng bala sa kanyang noo na naging sanhi ng kanyang pagkamatay.

"Wrong girl?  F*cksh*t! I thought your the girl with the bomb" tumayo ang lalaki at tinutukan sila Jeanne.  Hindi pa rin makapaniwala sina Josh sa nasaksihan.  Ang bilis ng nangyari.  Si Dianne, isang palabang babae ay isang iglap na binawian ng buhay sa harap nila.

Paglibgon ni Josh sa lalaking bumaril kay Dianne.

"Dr Sebastin? "

"Josh?  kilala mo sya? " -Prince

"Yes.  Cause he have the cure"

---------------

A/n: Next UD Epilogue na .

Vote and comment please