Pursuing My Gay Secretary (EDITING)

CHAPTER ELEVEN: ZUES THE TANGA

CANE

"Miss Stellar nasira po yung elevator natin. There are two people stucked their. One of those people was Mr. Zues Gonzales." Sabi ng isang employee ko.

"Did you check the cctv?" I asked. Okay ang elevator ng kompanya ko. We always check it before we use.

"Yes Miss Stellar, pero wala kaming nakita." Agaran nitong sagot.

"Okay. You may leave." I spoke coldly. Tumingin ako sa wrist watch ko. It's been 3:56 pm in the afternoon. Tsk! Ang daming nangyari sa araw nato.

Tumayo ako at lumabas ng opisina ko. Pumunta ako sa control room. I know someone's up to this. It's not just an accident.

What if target nila si Zues? Shit! I must hurry!

Agad naman akong nakarating sa control room. Pagbukas ko ng pinto ay agad kong nakita ang bantay doon. Napansin ko ang nakaumbok na bagay nito sa tagiliran. Baril.

I just ignore him and manage the computer. Hindi ako nagpapahalata na alam kong kalaban siya. "Miss Stellar why are you here?" Tanong nito.

"It's none of your business." I said coldly.

Nakita ko naman sa gilid ng mata ko ang dahan-dahang pagbunot nito ng baril. I smirk. "Not so fast." I said as I stand up and break his arm. The gun was in me now.

Manlalaban pa sana ito ng barilin ko ang hita niya. Well, may silencer tong baril kaya walang makakarinig sa putok. "Ahh!" Daing nito. The good thing is sound proof tong pader ng control room.

Nilapitan ko naman ito pero dahan-dahan itong umatras. I smirk. "Afraid of me, huh?"

Lumapit pa ako sa kanya at binaril ang kabilang hita niya. "Ahh! Tama na!" Napadaing ito sa sakit. "Parang awa mo na. Napag-utusan lang ako." Pagmamakaawa nito.

I stare coldly at him. "I won't kill you but I want you to send a message to your boss." Sambit ko at lumapit rito. Bumulong ako sa tenga nito. "Roses are red, violets are blue. I'm ruthless they said, wait and you'll be dead." I whispered coldly. Naramdaman ko namang nanindig ang balahibo nito. Natakot ito sa sinabi ko.

Umalis ako kaagad sa control room at bumalik sa opisina ko. Kinuha ko ang laptop at nagsimulang magtipa. I enter the control rooms computer system. I type some codes and there! Nakita ko na ang video kung saan may naglagay ng virus sa system ng elevator. I enter again some codes and there, bumukas kaagad ang elevator. Automatic ang elevator namin and someone put a virus on it . It's clear that their target is Zues. Agad akong lumabas ng opisina ko. I used the stairs para makarating sa 37th floor.

Pagkadating ko dun ay nadatnan ko si Zues na nakahandusay. Wala na itong malay. Dali-dali naman akong lumapit sa kanya at kinapa ang leeg niya. Nakahinga ako ng maluwag ng maramdaman ko ang pulso nito.

Puno ng pasa ang mukha nito. Halatang binugbug talaga. Tsk! Tsk! Minulat nito ang mga mata nito. "Uyy concern siya sakin." Mahinang sambit nito bago muling isara ang mga mata. Wtf! Akala ko wala tong malay?

ZUES

Nagising akong maingay ang paligid. 'Di ko pa minumulat ang mata ko kasi nakikinig pa ako sa kanila.

"Ilibing na natin yan. Walang ambag sa Earth." Sabi ni Andrei. Walanghiyang Andrei 'to ha! Ilibing ba naman ako. At saka malaki akong kawalan sa mundo no! Wala nang pinakagwapo ang mundo. Pag-nawala ako, iiyak lahat ng mga babae.

"Saktong-sakto bumili ako ng kabaong kahapon." Gatong naman ni Vanky. Langya nila ha!

"Sagot ko na ang kape at tinapay." Suhesyon ni Kyo. Tanginang hapon to!

"Uyy, Von sagot mo na yung pari ha." Sabi ni Vanky kay Von.

Di ko natalaga 'to matitiis. Buhay pa ako pero pinapatay na nila ako sa mga pinagsasabi nila. Iminulat ko ang mga mapupungay kong mata. Shet! Bakit parang ang bigat naman ng mukha ko?

"Hoy! Mga bogok! Kayo ang ilibing ko eh!" Sigaw ko pero di nila ako pinansin.

Lumapit si Andrie sakin at niyugyug niya ako. "Bro! Bakit mo naman kami iniwan kaagad?" Naiiyak nitong tanong. What?! Ano bang pinagsasabi nitong Andrei na 'to?!

"Ano ba! Huwag mo nga akong hawakan! Yucks! Bakla ka ba?" Sigaw ko pero parang wala itong nakita o narinig. What the hell was happening?

Lumapit naman si Vanky sakin. Nasa kabilang side ko ito. "Zues, bro. Masakit mang tanggapin. Pero pipilitin naming tanggapin ang nangyari sayo. Sana masaya ka kung nasan man ang kaluluwa mo ngayon." Nalulungkot din nitong sabi habang hinahawakan ang braso ko.

"Ulol! Buhay pa ako! Huwag niyo nga akong e-fake news. Mga bwesit kayo!" Sigaw ko. Naha-high blood na ako ha!

Lumapit naman sa may paanan ko si Kyo. "I told you naman na mag stay safe ka pero hard ang head mo eh. 'Di ka nag-listen sakin. We will miss you, Bro." Nalulungkot din nitong sambit.

"Woi! Ano ba kayo? Buhay ako, oh! Buhay na buhay!" Sigaw ko pero parang wala pa rin silang naririnig. "So, multo na ako? Patay na ba talaga ako? Pero..." Nalulungkot kong sabi. Parang maiiyak na.

Mawawalan na ng pinakagwapo ang mundo. Madaming girls na iiyak dahil sa pagkamatay ko. "Zues, huwag kang mag-alala. Wala ka namang ambag sa mundo at saka mawawalan na rin ang mundo ng pinakapanget na gaya mo." Maya-maya'y saad ni Andrei.

"Tangina nito! Gwapo ako no! Gwapo! Mas gwapo sayo!" Sigaw ko sa mukha nito.

Anong gagawin ko? Pupunta ba akong heaven o sa impyerno. Lord sana mapatawad niyo po ako sa lahat ng mga kasalanan ko.

Bumangon ako. Ang mga ghost ay nakakalusot sa pader kaya lulusot din ako.

"Isa! Dalawa! Tatlo!" Sigaw ko at saka tumakbo patungong pader. The moment of truth guys!

Bogsshhh!

Shit! Ang sakit ng ulo ko! Nauntog ako! Tangina! Fake news ang paglusot sa pader! "Aray! Bwesit naman!" Sigaw ko habang nakahandusay sa sahig. Shit! As in guys, ang sakit ng pagkakauntog ko. Legit!

Nabigla ako ng biglang bumulalas ng tawa ang apat na kasama ko. "Pft! HAHAHA! Ang epic nun bro! Sana nag-video ako! HAHAHA! " Malakas na tawa ni Andrei.

"HAHAHA! Gago! Ang tanga niya!" Natatawang sabi din ni Vanky.

"Shuta! HAHAHA!" Tumatawang bulalas ni Kyo. Pati si Von na laging tahimik ay tumawa rin. Lagot kayo sakin.

"Gago kayo! May padasal-dasal pa ako para makapunta sa langit tapos ngayon malalaman ko na niloloko niyo lang ako? Humanda talaga kayo sakin! F.O na tayo! Gago kayo!" Galit kung sigaw.

So all this time niloloko lang nila ako? Aish! Hindi ko talaga sila tunay na kaibigan. F.O na kami! F.O!

Fake friends!