Obsessive Love

Kabanata 2

Olivia's POV

"Nandito na naman siya?" tumango si Jhon, isa sa mga kasama ko sa trabaho. Halos isang linggo na itong nagpapa balik-balik dito sa coffee shop namin.

Buntong hiningang kinuha ko ang tray saka sinimulang ayusin ang usual na order ni Miss Dela Vega.

As usual, ayaw nitong iba ang maghahatid ng order niya.

Pasalamat talaga siya at si Kris ang naka toka ngayon sa counter.

I sigh.

Nahihirapan ako sa sitwasyon ko, lalo na at nandito na naman ang mga mapang husgang tingin ni Miss Arigato. It's not her real name, sadyang nakaka inis lang ang kasingkitan ng mga mata niya.

I mean—naiinis ako sa ugali niya, but I couldn't say that. Ibinubuntong ko na lang sa mata niyang halos hindi na naididilat.

Naglakad ako papunta kay Miss Dela Vega dala-dala ang order niya. Wala naman siyang sinabi na kung ano. Tiningnan niya lang ako saglit bago ibinalik ang tingin sa phone niya.

She look stress.

Naka suot pa rin ito ng formal attire, mukhang galing sa trabaho. Tapos parating dito na sa shop namin ang tuloy niya. Uuwi talaga yan kapag mag-sasara na kami.

At ilang gabi ng parating may sumusunod na magarang sasakyan sa kada jeep na sasakyan ko. Pero iba iba, kagabi nga isang Lamborghini na kulay white, noong isang gabi naman ay mustang na red. Hindi ko na alam kung nagkakataon lang ba.

Kasi same spot sila ng hinihintuan noong kotseng una kong nakita, pauwi sa dorm.

"You still need anything, Ma'am?" tanong ko.

Ang tanga ko naman.

Naiinis nga ako sa pagiging demanding niya, tapos ngayong hindi niya ako pinansin ay magtatanong ako kung may kailangan pa siyang iba.

Sa bossy ng babaeng yan, syempre; magsasabi iyon kapag may kailangan pa siya. Pero dahil wala naman ay iiwan ko na sana.

"A bottle of water," saad nito ng tumalikod na ako. I nod, kahit hindi ko sigurado kung nakita niya ba ang ginawa ko. Pumunta akong malaking freezer kung nasaan nakalagay ang mga drink namin.

The temperature is enough to not totally freeze the whole beverages. Bumalik akong table niya dala ang tubig na hinihingi.

"Anything else?" Tanong ko.

Ibinaba niya ang cellphone, ipinatong ang dalawang siko sa lamesa bago ipinagsalikop ang mga palad. She crosses her legs and seductively look at me.

"You, are you on the menu?" parang nang-aasar na tanong niya. Kaya naman as rude as it may seems, inirapan ko ito saka tinalikuran.

Hindi naman ako nababahala, ginagawa niya rin kaya sa akin yan. Lalo na kapag nas-serve ako ng order sa ibang table, tapos magkakatinginan kami sabay tatarayan ako.

Akala mo naman inaagrabyado ko siya.

Nagtatrabaho ako ng marangal. Mabuti nga hindi ko pa siya pinapa-ban sa cafè.

Lol.

Kidding.

Hindi nga pala akin ito.

Pero soon, wala pa akong coffee shop.

Papatayo ako ng sariling akin, hindi muna ngayon kasi busy pa ako. Bukas na lang siguro.

Ay—parati ko nga palang nakakalimutang isauli sa kanya 'yong pera. Hindi naman sa ayaw kong isauli. Nakakalimutan ko lang talaga.