Perfect •TEXTING

Final 2.Part

Sıla'nın ağzından:

'Sıla,Sıla,Sıla.' Dakikalardır ismimin tekrar edilmesi ve itina ile dürtüklenmemi yok saymıştım.Rüyam çok güzeldi ve bunun bir rüya olduğu ise her halinden belliydi.

'Sıla uyan artık!' Ve işte Meriçellamdan bitirici son vuruş.Hayır insan olan böyle uyandırılmaz.Yani beni oyuncak bir bebekmişim gibi neden yattığım yerden kaldırıyorsun.Hayır ben neden bir toz tanesi gibi kolayca yattığım yerden kaldırılıyorum.Babam böyle pasta yapmayı nerden öğrendi.

'Heh!' Gözlerimi kırpıştırarak açtım.Hayır şeytan bir gecede nasıl böyle işeyebilirsin ki, gözlerim çapak doluydu.Gözlerime doğru uzandığımda Meriç benden önce davrandı.

'Bekle Sıla bekle.Uyku sersemi gözlerini çıkaracaksın. (Allahım bu sahneden sonra Meriç ve Sıla shiplememe duası amin.'

'Bitti.' Vücudumu oyuncak bir bebek tutar gibi tutmayı bıraktı.Şükür hayır yani Boraya aşığım da içimdeki yılışık sabah sabah bu yakışlılığı kaldıramadı.

'Hayır Meriç baban arı mı bal gibi çocuk yapmış.' Siktir bunu sesli mi söyledim.Evet sesli söyledim.Allahım sabaha kadar dalga geçecek bu mahlukat benimle. Aha işte o piç sırıtışı.Özlediğim piç sırıtışı.

'Sıla Avcı, sabah sabah sizi güzelliğim ve mükemmelliğimle büyülemek gibi bir niyetim yoktu.Ama olan olduğuna göre-'

Beni yavaşça yere bıraktı.Abartılı bir şekilde, sanki çizgi filmdeki bir prens gibi, bana selam vererek tek dizinin üzerine eğildi.Şuan aşırı tatlı görünüyordu.Yaralanmamış,kalbi bin parçaya ayrılmamış o Meriç gibiydi.Belki de iyileşiyordu.

'Sıla'm,Sıla'm.Bir tanecik güzel Sıla'm.Çocuklarımızın anası evimin direği olur musun?'

Gülmemek için dudaklarını birbirine bastırıyor.Ciddi bir tavır takınmaya çalışıyordu.

'Evet,evet,evet.Binlerce kez evet Meriçellam.' Dediğim gibi oturduğu yerden kalkıp filmlerdeki gibi beni kendi etrafımda döndürdü.Gülüyordu günlerdir ilk defa gerçekten mutluydu.Beni yere indirdiğinde onu kollarından tutup aşağıya çektim.Hayır yani bir altmış bir şeyim ben nasıl çıkayım yukarılara.Ne yapmaya çalıştığımı anlayıp eğildi.Yanağına kocaman bir öpücük kondurdum.

'Sıla'm mutlu aile sadetimizi bölmek istemem ama-'

'Eee ama sözcüğü ile böldün zaten Meriçellam.Dökül bakalım.'

'Şeyyy acilen buraya gitmen gerekiyor.' Elini cebine atıp düzgün bir şekilde katlanmış kağıdı bana uzattı.

'Bir arkadaşıma söz vermiştim yardım edeceğim diye ama-'

'Tamam ama önce doyur beni.Hani yeni uyandım falan ya.Yani önce yemek.' Gözleri şaşkınlıkla açıldı.Bu kadar kolay kabul edeceğimi beklemiyordu.Bende beklemiyordum aslında.

'Çabuk kabul ettin.Beni fazla süründürmedin evimin bir altmışlık direği.'

'Mal.' Refleks olarak koluna bir tokat attım.Atmamalıydım.Acıyan elimi ovuşturmaya başladım.

'Oğlum seni anan ne ile besledi.Sen hangi gezegendensin.Bu nasıl kol?' Yüzünde kocaman bir sırıtış oldu.Hayır kasları ile hava atmaya bayılıyordu bu çocuk.Ben de onu mutlu etmek için,saçmalamayın tabi ki kaslarından etkilendiğim için değil, ona övgüler yağdırıyordum.

'Asgard bebeğim.İstersen bir gün çekicimle seni de uçururum.' Gözlerim kocaman açılınca aklıma gelen fesat düşünceleri anlamıştı.

'Siktir öyle değil.Gerçekten öyle değil masum bir çizgi roman benzetmesiydi.Hayır Bora s2kecek beni.Sakın duymasın.' Ben kıkırdarken bir anda tavrını değiştirdi.Ben niye böyle cümleler kuruyorum lan moduna geçmişti.