Üvey Babam

Özel Bölüm 2

Bu özel bölümde Can ve Kamuran iyi anlaşan baba oğul gibi. Her zaman Can'ın kötü olmasını istemiyorum.

Keyifli okumalar dilerim. .❤

...

"Babacığım hadi dondurma almaya gidelim" dedim, üvey babama sevimlilik yaparak.

Kendi öz babam öleli yıllar oluyor, annem de beş sene önce Kamuran diye bir adamla evlendi. İlk başlarda kendisinden çok korkuyordum. Uzun boylu ve esmerdi. Çoğu insanın değimiyle kurt bakışlıydı.

Ama onu tanıdıkça aslında pamuk gibi bir insan olduğunu anladım. Dış görünüşü sert ama içi yumuşacıktı. Tıpkı içi yumuşak dışı çıtır tavuk gibi...

Ama yine de bir yanlışımda bir bakışıyla beni yerime sindirebiliyordu.

"Gidelim babam" dedi ve ayağa kalktı.

Annem çalıştığı için okul yokken gündüzleri üvey babamla kalıyordum. On yedi yaşındaydım yani aslında genç sayılırdım, evde yalnız başıma da kalabilirdim. Ama annem "sus bakayım sen daha benim gözümde bebeksin" diyor ve beni üvey babamla bırakıyordu. Geceleri ise üvey babam taksicilik yapıyor annem yanımda oluyordu. Yani her türlü yalnız değildim.

Aslında içime üvey babamın taksicilikten çok daha fazla şeyler yaptığı doğuyor ama taksicilik yapıyorum diyorsa taksicilik yapıyordur değil mi? Bence ona güvenmeliyiz.

"Yaşasın" deyip hoplaya zıplaya odama çıktım. Altıma dar paça kot pantolon üzerime de sarı tişört giydim ve saçlarımı şöyle bir düzeltip aşağıya indim.

Üvey babam da altına siyah kumaş pantolon üzerine beyaz gömlek ve siyah kravat takmıştı.

"Baba kız istemeye gitmiyoruz rahat olsana" dedim.

"Ben böyle rahatım oğlum hem kumaş bak oh mis" deyip takım elbisesinin ceketini de giydi,ve cüzdanını aldı.

Birlikte ayakkabılarımızı giyip evden çıktık.

Ben heyecanla küçük çocuklar gibi kaldırımın çizgilerine basmadan yürümeye çalışıyordum. Böylece yolda zıplayarak gidiyormuşum gibi görünüyordu.

"Baba sen de yürürken çizgilere basmamaya dikkat et" dedim. O çizgilere basmamak benim için önemliydi.

"Yok oğlum böyle iyiyim ben" dedi.

"Sen bilirsin" dedim ve çizgilere basmadan yürümeye devam ettim.

Sevdiğim dondurmacıya geldiğimizde "işte buranın dondurmasını seviyorum baba, buranın sahibi dondurmayı kendisi yapıyor ve çok güzel" dedim dükkandan içeri girerek.

Üvey babam da arkamdan dükkana girdi ve tezgahın arkasındaki adama bakıp "hayırlı işler" dedi.

"Sağolun, buyurun hoş geldiniz" dedi amca.

"Hangisinden almak isyorsan al oğlum" dedi üvey babam. Cam kutuların ardındaki renk renk dondurmalara bakıp vanilya, çikolata, çilek ve karamelli olsun" dedim.

"Peki efendim burada mı yemek istersiniz külah mı olsun?" dedi amca.

"Külah" dedim.

Amca istediğim top dondurmaları külaha yerleştirdi ve elime tutuşturdu. İşte bu benim mutluluğumdu.

"Siz neli istersiniz beyefendi?" dedi amca.

"Ben almayacağım sağ-"

"Olmaz öyle şey, sen de tadına bakmalısın baba" dedim.