💘💘ချစ်ခြင်းအတ္တတို့၏ ဆုံမှတ်💘💘💘💘ခ်စ္ျခင္းအတၱတို႔၏ ဆုံမွတ္💘💘

5U

💘💘ချစ်ခြင်းအတ္တတို့၏ ဆုံမှတ်💘💘

Part ♡ 5 ♡

သခင်လေးပြောသည့် အခန်းက ပကတိရဲ့အခန်းနှင့်ဆို တော်တော်လှမ်းသောကြောင့် ကြားဖြတ်လမ်းဖြစ်သည့် ကျောင်းဆောင်တွေကြားမှ ဖြတ်ကာလာခဲ့၏
"ဟိတ်...."
နောက်ပါးမှခေါ်သံကြောင့် ပကတိလှည့်ကြည့်မိလေတော့
"မင်းလေးက ချေလိုက်တာကွာ"
ထိုသူက ပကတိနားကပ်ကာ စကားတွေပြောနေပြန်၏
"ဒါပေမယ့် ကိုယ်တော့ကြွေတယ်"
မဟုတ်တဲ့စကားတွေစပြောလာပြီဖြစ်သောကြောင့် ခြေလှမ်းတို့အားပိုသွက်မိပေမယ့် ထိုသူကလဲ အမှီလိုက်နေပြန်သည်
"မင်းလေးက အနေအေးတယ်နော် သူငယ်ချင်းတွေလဲမရှိဘူးထင်တယ်"
"......."
"ကိုယ်က သူငယ်ချင်းမဖြစ်ချင်ပေမယ့် သူငယ်ချင်းလိုမျိုး ချစ်သူလိုမျိုးနေပေးနိုင်ပါတယ်"
"........"
"ကိုယ်သိတယ် မင်းနဲ့စည်းစိမ်ဓနက တစ်ခြားပတ်သက်မှုမျိုးမရှိဘူးဆိူတာ"
ထိုသူ့စကားတွင် သခင်လေးပါ ပါလာသည့်ကြောင့် ပကတိနားမလည်စွာဖြစ်သွားရသည်
ဒါကြောင့်စကားပြန်ပြောမယ်ကြံရွယ်လိုက်စဥ်မှာပဲ
"ရှင်းပကတိ!!!!!!!"
ပကတိနောက်ကျောမှ ထွက်လာသည့်သြဇာပါပါအသံဟိန်းဟိန်းကြီးကြောင့် လန့်သွားမိသည်အထိ
ဒီအသံ ဒီလိုအော်သံက နှစ်ယောက်မရှိနိုင်
ပကတိ အတွေးတို့မဆုံးခင်မှာပဲ ပကတိရှေ့ရပ်ကာ ခါးထောက်လျက်
ခုနက ပကတိအားစကားလိုက်ပြောနေသူအားစူးစူးရဲရဲစိုက်ကြည့်နေပြီး
"မင်း ဘယ်သူလဲ"
"ဗျာ...."
ခုနကနှင့်ကွာခြားစွာ ထိုသူကလဲကြောက်နေသည့်ပုံ
သခင်လေးဆိုတာအဲ့လိုလူမျိုး အနားမှာရှိနေရင်တောင် အရှိန်အဝါတစ်ခုခုရှိနေသလိုလို
ထိုအရှိန်အဝါကိုပကတိကြောက်သလိုလိုရှိပေမယ့် ထူးဆန်းစွာပဲ တစ်ဆက်တည်းပင် လုံခြုံသွားသလိုခံစားမိဖူးသည်
"သူနဲ့ဘာလို့စကားပြောနေတာလဲ"
ဓန အနောက်မှာရပ်နေသည့် ပကတိအားငဲ့ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေတော့ ထိုကောင်လေးကပြုံးနေပြီး
"ဟို..ကျွန်တော်ပကတိကိုချစ်လို့ပါဗျ"
"ဘာ!!!!!!"
ဓန ဒေါသတကြီးအော်လိုက်ခြင်း
"ရှင်းပကတိ!!!!"
ခေါ်သံမှာနူးညံ့မှုမရှိတာလဲမသိ ဂရုလဲမစိုက်နိုင်
အကျင့်လိုပင် သူခေါ်သည်နှင့် လန့်ဖျတ်ကာ ပြန်ထူးမိ၏
"ရှင်...."
"ဟိုဘက်ကစားပွဲဝိုင်းမှာ ငါ့အိတ်နဲ့ ဖုန်းသွားယူပြီး ကျောင်းအပေါက်ဝမှာသွားစောင့်နေ"
"ဟို...အကိုလေး..."
ပကတိ ပြောဖို့ကြံရွယ်လိုက်ကာရှိသေး စူးစူးရဲရဲမျက်လုံးတွေဖြင့် ပြန်ကြည့်လာပြီး
'ဘာလဲ မင်းအကောင်ကိုပူနေတာလား"
"မ...မဟုတ်..."
"မဟုတ်ဘူးဆိုရင်သွားတော့"
"ဟုတ်"
ပကတိ ထိုသူနှင့်သခင်လေးပြသနာဖြစ်မှာစိုးရိမ်ပေမယ့်လည်း ဘာမှပြောခွင့်မရှိ
ပကတိလုပ်နိုင်သည်က သခင်လေးစကားကိုသာ နားထောင်ရန်ပင်