💘💘ချစ်ခြင်းအတ္တတို့၏ ဆုံမှတ်💘💘💘💘ခ်စ္ျခင္းအတၱတို႔၏ ဆုံမွတ္💘💘

22Z

💘💘ခ်စ္ျခင္းအတၱတို႔၏ ဆုံမွတ္💘💘

Part ♡ 22 ♡

"ငါဆိုတဲ့ေကာင္က တျခားေကာင္ထိၿပီးသားအရာကိုမသတီဘူး"
ပကတိ ကိုရဲ႕ထိုစကားမွာေတာ့ ဝမ္းနည္း႐ုံမွ်မက ကိုကပကတိကိုမယုံၾကည္ဘူး ဆိုသည့္အေတြးေၾကာင့္ ရင္ေတြပါနာရသည္
ပကတိ မခ်စ္ခင္တုန္းမွာေရာ ခ်စ္ခဲ့ၿပီးအခ်ိန္မွာေရာ ပကတိသူ႕တစ္ေယာက္ထဲကိုေငးၾကည့္ခဲ့မိတာ
ကို႔တစ္ေယာက္ထဲကိုပဲ
ဒါကို ကိုက....မယုံၾကည္ဘူး
"ဟင့္....ပကတိက ဘာေတြလုပ္ေနလို႔လဲ"
"အဟြန္း"
ဓန ပါးေစာင္အားလွ်ာျဖင့္ထိုးကာ ခပ္႐ြဲ႕႐ြဲ႕ရီလိုက္မိသည္
"အဆက္ေဟာင္းနဲ႕ေတြ႕ၿပီးေတာ့ ေတာ္ေတာ္သတၱိရွိလာတာလဲ ဘာလဲ အဲ့အေကာင္က ျပန္လာပါတဲ့လား"
"ကို!!!!"
ပထမဆုံးအႀကိမ္အျဖစ္ ပကတိသူ႕အားေအာ္လိုက္မိျခင္း
ဓန ပကတိရဲ႕ပါးအားလက္ျဖင့္ဆြဲညစ္ၿပီး
"မင္းငါ့ကိုေအာ္တယ္"
ပကတိ မ်က္ႏွာအားတစ္ဖက္သို႔လွည့္ကာ႐ုန္းလိုက္မိသည္
"ေလသံေတြပါေျပာင္းေနပါလား အဟက္ ရတယ္ မင္းသိလား ငါခုအခ်ိန္လူပါသတ္ခ်င္ေနတာ ေအး ငါ့အားနည္းခ်က္က မင္းကိုမထိနိုင္တာပဲ မင္းမွတ္ထားလိုက္ မင္းကိုမထိရက္ေတာင္အဲ့ေကာင္ေတြကိုေတာ့ သတ္ပါသတ္နိုင္တယ္"
ကို႔စကားေၾကာင့္ ပကတိမ်က္ရည္မ်ားရစ္သီေနေသာ မ်က္ဝန္းတို႔ျဖင့္ ေမာ့ၾကည့္မိေလေတာ့
အံကိုတင္းတင္းႀကိတ္ကာ တစ္ဖက္နံရံသို႔ အားျပင္းျပင္းထိုးလိုက္ေလေသာအခါ
ပကတိေၾကာက္႐ြံ႕စြာ နားႏွစ္ဖက္အားပိတ္ကာ ထိုင္ခ်မိသည္အထိ
"မင္းအနားမွာရွိတဲ့ ငါမဟုတ္တဲ့ေကာင္ေတြကို သတ္ပစ္မယ္ မင္းႀကိဳက္တဲ့သူသြားပတ္သက္လိုက္ ေနာက္ေန႕အဲ့ေကာင္အေလာင္းေကာက္ဖို႔ျပင္ထား"
ဓန ကားေသာ့အားခပ္ၾကမ္းၾကမ္းဆြဲကာ အိမ္ထဲမွထြက္လာခဲ့သည္
"ဟင့္အင္း မဟုတ္ဘူး....ကို"
ပကတိ သူလက္လြန္မည္ကိုစိုးရိမ္စြာ တားျမစ္ဖို႔ေနာက္ကလိုက္ေပမယ့္လည္း ၾကမ္းျပင္ထက္မွ ဖန္ကြဲစေတြေၾကာင့္ ေျခဖဝါးႏုႏုဟာ ေသြးမ်ားရဲခနဲ
ပကတိ ဘာလုပ္ရမလဲ ဒီအခ်ိန္မွာ ပကတိကိုဘယ္သူကူညီေပးနိုင္ပါ့မလဲ
ပကတိတစ္စုံတစ္ေယာက္အားသတိရကာ နာက်င္ေနေသာ ေျခေထာက္တို႔အားဂ႐ုမျပဳနိုင္ စံအိမ္ထဲမွေျပးထြက္လာမိသည္