The Happiness Of Pain

Chapter 44~

"Huh?" Lalo niya lang pinapula ang mukha ko!

"Nothing. You don't need to say thank you by the way. This is all for our son." Sabi niya na titig parin sa akin.

Our son.

Ang sarap pakinggan.

Tumikhim ako para tanggalin ang kilig na nararamdaman ko. Katahimikan ang bumalot samin bago ko siya muli narinig magsalita.

" Do you have an answer? " tanong niya, wala saken ang tingin.

"Ano?"

"About giving me another chance." Napatitig ako sa kanya.

May sagot nanga ba ako? Kahit naman kase itanggi ko alam kong hindi ko mai imagine ang sarili kong magmamahal ng iba, bukod sa kanya.

Mahal ko siya hindi para sa anak na meron kame.Hindi dahil kailangan kong mahalin siya para maging maayos ang samahan namin bilang magulang ni josh.

Mahal ko siya bilang unang taong minahal ko ng ilang taon. Buong buhay ko hindi ako naging interesado sa mga lalake. Kung hindi siya, wag nalang.

Napabalik ako sa reyalidad ng tumikhim siya at malungkot na ngumiti saken,bago tumango.

"It's okay athena, I know you still don't have answer for that. I will still wait and pursue-"

"Mahal kita arthur." putol ko sa sasabihin niya.

Agad na nanlaki ang mata niya at bahagyang napapaawang ang mga maninipis na labi, hindi parin makapaniwala sa sinabi ko. umiwas ako ng tingin.

"That's my answer.Natagalan ba? Inalam kopa kase kung deserving mo talaga ang pangatlong pagkakataon na ibibigay ko. I still love you that's all. Ewan koba kung bakit sayo lang ako naging interesado. Maybe this is what they call 'love'? I already felt it. And it's because of you. Thank you... Thank you for staying, Hanggang ngayon nandito ka parin. Hindi moko iniwan,hindi moko kinalimutan. You're the only one who made me feel like home arthur, so please... Don't let this third chance get broke again. I'm not going to give a fourth. " Ngumiti ako ng matamis bago tumingin sa kanya.

Nakita ko sa mga mata niya kung gano siya nabigla sa mga sinabi ko pero agad iyong natakpan ng pagmamahal.

Niyakap niya ako agad ng maka recover sa pagka gulat. Niyakap ko naman siya pabalik. God i miss his warm. I miss being in his arm. It's  comforting.

"I love you athena. Mahal na mahal kita. Ikaw lang, Sayo lang ako.I'll do better i promise. Ipinapangako kong hindi ko na sasayangin ang pangatlong pagkakataon.Im not a perfect person, so i can't believe that god gave you and arvien to me. I maybe not a good father and your partner, but i will try. I will do anything for both of you." Saad niya at hinalikan ako sa noo.

God! Mahal na mahal ko ang lalaking to!

Siya mula noon, hanggang ngayon.

"You are already a good father and my partner for me arthur, you don't need to make anything." Saad ko at ngumiti sa kanya. Ngumiti din naman siya dahilan para lumabas din ang dimple niya.

"I will always loved you, even if the moon stop shining on the sky." bulong niya. Pinagdikit niya ang noo naming dalawa habang hawak niya ang magkabilang pisngi ko.

Ako din arthur, mamahalin ko kayo ng anak natin hanggang sa mawala ang kagandahan ng buwan.

Naalimpungatan ako ng makarinig ng katok sa labas. Agad akong bumangon kasabay ng pag iyak ni josh sa kwarto niya. Inuna ko munang buksan ang pinto at hindi na nagulat ng makita si arthur.