The Happiness Of Pain

Chapter 24~

Athena pov:

Mag isa kong tinahak ang convenience store.May kaunting guilty akong naramdaman matapos lahat.

Kumuha lang ako ng isang cup noodles at isang can of beer.Napangiti ako ng makita kung anong kakainin ko.

Kinakain ko lang to pag may problema ako o kung nasasaktan ako.Habang kumakain ay hindi parin mawala sa isip ko ang mga pangyayari kanina.Nakatingin lang ako sa glass wall kung saan kitang kita ang madilim ang pagka-asul na langit.Ang daming bituin.Sana katulad na lang nila ako,Para hindi ako nakakaramdam ng pait,Sakit at kung ano ano pa.

Hindi ko tiningnan ang taong umupo sa tabi ko at nakatingin lang sa labas.

"You can tell me what happened."napatingin ako kay arthur ng magsalita sya.Sya pala yung tumabi saken.Seryoso lang syang nakatingin sa akin na para bang binabasa kung ano yung dahilan kung bakit ganto ang mukha ko.

Mapait akong ngumiti at limang segundong pumikit bago bumuntong hininga at muling tumingin kay arthur.

"He's so selfish...At first i know that he's a serious and strict brother for us.But his getting...Unfair and selfish."muling tumulo ang luha ko.Lumapit si arthur at isinandal ako sa dibdib nya.Hinayaan nya lang akong umiyak at sabihin lahat ng nararamdaman ko at nanatili syang tahimik.

"Pero tang'na!Parang gusto kong bawiin lahat ng salitang binato ko sa kanya!Hindi ko manlang naisip na baka pagod lang sya sa trabaho nya!Basta basta na lang ako nagpadalos dalos sa pananagot sa kanya!"pag iyak ko.

"But...All i want is samantha happiness...She love your cousin.Gusto ko lang naman maging masaya yung kapatid ko bilang pambawi na rin eh,Pero parang tumututol silang lahat.Parang mas gusto nila na hayaan na lang si samantha na maging single mother for Pete's sake!"hindi pa rin sya umiimik.Hinahayaan nya lang ako.

"Mahal ko si kuya eh!Mahal ko yung kuya ko kaya siguro gustong gusto kong bawiin lahat!I want to say sorry to him...For all I've fvcking say.Pero mahal ko rin yung bunso naming kapatid eh!"Ngayon ko lang naramdaman na napaka unfair pala ng buhay!Hindi ko akalain na ganto pala kasakit yon!

"Tang'na naiipit ako!Hindi ko na alam ang gagawin ko!"

"Hushhh...Naiipit ka dahil mabilis nilang nakuha ang loob mo dahil sa malambot mong puso athena.Hindi man natin sabihin,I know they're love you,Both of them.Lalo na ang kuya mo,Maybe your right that he's maybe tired from work...But Your wish is so simple love.Samantha's happiness. it's not hard to get but for now...Let him calm his self athena.I know he will change his mind.And also for now,You need to take some rest."saad nya at hinalikan ako sa noo.

"A-Ayokong umuwi,Ihatid mo na lang ako sa unit namin nila a sanya"saad ko.Tumango na lang sya at ngumiti.

Tahimik lang ako buong byahe naming dalawa.Sa unit na lang namin ako.Meron kaming condo dahil pinag-ipunan namin yoon sa kagustuhang magkaroon ng lugar kung san pwede kaming mag sama sama ng walang kahit sino na manggugulo samin.

Pagdating sa condo ay inaasahan ko na wala yung apat dito dahil nasa kani-kanilang bahay.Nagpaalan na si arthur sa akin at may pahalik pa sa noo bago umalis.

Umupo ako sa coach ng pabagsak at muli nanamaang tumulo ang mga luha ko.Sampung minuto rin akong umiyak ng bumukas ang pinto ng unit ko at iniluwa yung apat na nag-aalala ang mga mukha.