The Happiness Of Pain

Chapter 42~

Pinagbigyan ko ang favor ni arthur saken.Kaya nandito kame tinutungo ang daan papunta kay josh.

Alam narin naman niya ang lahat.Balak ko nang ipakilala siya bilang daddy ng anak ko.Hindi ko alan kung matutuwa ba siya dahil alam kong magtataka siya kung bakit ngayon lang may napakilala sa kanyang daddy.Bata pa si arvien,Saka ko na ipapaliwanag sa kanya ang lahat.Pag maiintindihan na niya.Ang mahalaga ay mapakilala ko sa kanya ang tunay niyang ama.

Ng mahanap ko sila ng secretary ko sinabihan ko muna si arthur na mamaya pumasok dahil baka mabigla si josh.

"Arvien?" Pagtawag ko sa anak ko.Agad siyang lumingon saken at ngumiti bago mabagal na tumakbo saken para iwasan ang pagkadapa.

"Mommy!" Humalik siya sa pisngi ko kaya agad ko siyang nilagay sa kandungan ko.

"May itatanong si mommy sayo anak" saad ko habang nakangiti.Nakatitig lang siya saken,hinihintay ang tanong ko.

"Do...Do you want to see your daddy?" Tanong ko.Kinabahan ako dahil dumaan ang lungkot sa mata niya Ngunit napanatag ako ng ngumiti siya dahilan para mawala ang kanyang mata at lumabas ang kanyang nag iisang dimple.

"Mommy....Can i?" Napatingala ako ng magbadya ang luha ko.

God!Hindi ko alam pero naiiyak ako dahil sa pag ka awa sa anak ko.Nagsisisi talaga ako sa mga nagawa ko.Naaawa ako kay josh dahil ngayon ko palang ipapakilala ang daddy niya.

Tumingin ako sa labas at nakitang nakasilip si arthur,sakto lang para di siya agad makita.Inupo ko muna si josh bago nilapitan si arthur.

Sinenyasan ko siyang pumasok na.

"Josh...He's your dad" tumingin muna saken si josh bago dumako ang tingin sa katabi ko.

"A-Are you my daddy?" Utal na tanong ng anak ko at halata ang pagbabadya ng iyak nito.

"Y-Yes baby...I am...C-Can you---" Hindi naituloy ni arthur ang sasabihin niya ng bigla nalang siyang yakapin ni josh habang humihikbi.

Ang sakit.

Nasasaktan akong makitang ganyan ang anak ko.Kasalanan ko ang lahat kung bakit ilang taon din siyang walang kinikilalang ama.

"Don't you hate...m-me?" Ang nakaiwas kong tingin sa kanilang dalawa ay napabalik dahil sa tanong ng anak ko.Lalong nagbadya ang mga luha ko.

"No baby...Never." Saad ni arthur.

"You left us...That's why i thought you hate me.That you don't like me.You don't accept me as your...son" malungkot na saad ng anak ko.

"A-Anak hindi totoo yan,Hindi mo pa lang maiintindihan lahat dahil masyado kapang bata para don.Please anak,Trust me,Trust your dad.Trust us." Ako na ang nagsalita dahil tila nawalan ng sasabihin si arthur sa pagkabigla sa dere deretsong narinig mula kay josh.

"I-Im so sorry baby...Babawi ako.Please forgive me anak,nandito na uli ako.Nandito na si daddy,hindi na kita iiwan uli.Hindi ko na kayo iiwan ng mommy mo.And that's a promise from me." Hinalikan niya sa noo si josh bago yakapin uli.

Iniwan ko muna si josh at arthur sa opisina ko.Lumabas muna ako para pumunta kay ate aki.Nag text kase siya saken na kung ano nadaw balita.

"Hey,Did...Did you tell him already?" Bungad niya parang tense na tense pa.Napabuntong hininga ako bago tumango.

"Josh is with him right now." Saad ko at umupo sa sofa na parang walang nangyari kanina.

"How do you feel?Are you feeling relieved now?Kase wala kanang tinatago" Tanong niya at tinabihan ako.

"Siguro,Aaminin ko ate ha.Coincidence lang yung kanina kaya masasabi kong hindi ako handa,Im not prepared actually.Pero naisip ko,Hindi ako magiging handa.So why not telling the truth to him, even if it's only a coincidence. " Isang buntong hininga uli ang pinakawalan ko.

"At least nasabi mo na sa kanya diba?Isipin mo nalang ang mag ama mo athena." Sabi niya at ngumiti.

Ang sarap sa tenga ng 'mag ama'.God! hindi parin ako makapaniwala na may mag ama nakong matatawag.

Maybe someday,Ang pangatlong pagkakataon ay handa ko ng ibigay.Someday.

"Mommy! Your back!" masayang salubong saken ng anak ko. Napangiti agad ako ng lumapit siya saken at nagpa karga.

"We played mommy, I play with daddy" Halata ang saya sa boses ng anak ko. Ngumiti ako sa kanya at pinisil ang pisngi.

Napatingin ako kay arthur na nakatingin rin pala sa amin habang nakangiti. Ngumiti rin ako ng makitang tumayo siya para lumapit.

"Can i ask a favor?" tanong niya. Tumango lang ako bilang pag sang ayon.

"Can i visit both of you when im free?"

Napatitig ako sa kanya dahil para siyang na te tense na ewan or kinakabahan. Nagtanong lang naman siya. Ngumiti ako para matanggal ang kaba niya.

"Okay lang, anytime if you want." Sabi ko at dumeretso sa table ko para kunin ang gamit namin ni josh.

"Athena thank you." Tumingin ako kay arthur at ngumiti.

"Kulang payan arthur, Parehas tayong may mali kaya bakit ko ipagdadamot ang anak ko na ikaw ang ama. In short bakit ko ipagdadamot ang anak natin?" Saad ko ng nakangiti.

Niyakap niya agad ako kaya yumakap nalang din ako. Natawa ako ng hatakin ni josh ang coat ni arthur at nagpakarga bago kami yakapin parehas.

"I love you both."

Tutal nag volunteer narin si arthur na mag hatid samen hindi nako tumanggi dahil masyado narin akong pagod. Ipapakuha konalang yung sasakyan ko.

Ng makarating kame sa tapat ng pintuan, karga niya si arthur kaya ako ang nagbukas para makapasok.

" Doon yung kwarto, pede mo na siyang ideretso don." Saad ko at tumango naman siya bago pumunta sa kwarto.

Pumunta muna ako sa kusina para kumuha  ng tubig dahil pakiramdam ko tuyo parin ang lalamunan ko.

"Where did you go?" Napatingin ako kay arthur na nasa likod kona pala. Kumunot naman agad ang noo ko kaya bumuntong hininga siya.

"Nasan ka... Nung panahong hinahanap kita?" Tanong niya.

Hinanap niyako?

"Ilang taon din akong naghanap athena, Halos gumuho ang mundo ko kakahanap. Paminsan minsan akong nawawalan ng pag asa. Akala ko hindi ko na kayo makikita. I was over thinking that maybe... Maybe you already have your own family." malungkot niyang sabi.

"A-Ang akala ko hindi mo ako hinanap." naluluhang saad ko.

Hindi ko inexpext na hinanap niyako. Bawat araw iyang tanong nayan ang laman ng utak ko. Kung hinahanap niya ba kame. Buong akala ko simula ng pag alis ko nawalan na siya ng pake alam saken.

"Hinanap kita. Palagi akong pumupunta sa inyo pero sila tita bella lang ang naabutan ko. Nagbakasali din akong nag tatrabaho kana sa kumpanya ng kuya mo kaya gusto kong mag invest sa kanya. Matagal ko ng balak yon, Nung malaman kong wala ka naman pala don hindi ko na pinirmahan ang kontrata. " Saad niya at ngumiti bago lumapit saken at punasan ang luha ko.

"Im sorry, For being cold to you before you left. Hindi ko ginusto yon. Gusto ko lang na lumayo ka saken kahit nasasaktan rin ako. Noong mga panahon kaseng yon mas delikado pag kasama kita, ayoko lang madamay ka." He kissed my forehead.

"Mahal kita mula noon... Hanggang ngayon."

Thank you for reading.