(Zawgyi code)
အလင္းေရာင္မျပည့္၊ တျပည့္ရွိေနတဲ့ အိပ္ခန္းထဲတြင္ အရာရာၿငိမ္သက္တိတ္ဆိတ္လ်က္ရွိတယ္။
ဒါေပမဲ့ ထိုတိတ္ဆိတ္မႈကို ႀကီးစိုးေနတဲ့ ၿငီးညဴသံအခ်ဳိ႕ကေတာ့ လူရဲ့စိတ္ကို လႈိက္ဖိုခ်င္စရာ။
ႏွင္းဆီက သူမရဲ့အေပၚခႏၶာကိုယ္အက်ႌကို ခၽြတ္ဖယ္ၿပီးေနာက္ မက္မက္ေမာေမာေလး စိုက္ၾကည့္တယ္။
ၿပီးေတာ့ အရမ္းကိုမက္ေမာတဲ့ ပန္းခ်ီကားတစ္ခုကို တို႔ထိသလို တို႔ထိျခင္းမ်ဳိးနဲ႔ သူမရဲ့ ခႏၶာကိုယ္အေပၚပိုင္း ေနရာအနံ႔ကို လက္ညိဳေလးနဲ႔ တို႔ထိတယ္။
"ဘာလုပ္တာလဲ?"
"ၾကိဳက္လို႔ေလ... ႏွင္းဆီက... MDကို လူခ်င္းမေတြ႕ဖူးခင္တည္းက... အဲ့ဒီလို တစ္ေန႔က်ရင္ေတာ့ ထိေတြ႕ဦးမွပဲလို႔ ေတြးမိထားလို႔..."
ႏွင္းဆီပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာၿပီးေနာက္ လက္ေတြက တျဖည္းျဖည္း စကတ္အတို၀တ္ထားတဲ့ သူမရဲ့ ခါးဆီသို႔ေရာက္လာတယ္။
ၿပီးေတာ့ စကတ္ဂ်ိတ္ကို အသာအယာရွာေဖြျပန္တယ္။
ဂ်ိတ္ကိုရွာတယ္ဆိုတာ ႏွင္းဆီရဲ့လက္ေခ်ာင္းေတြနဲ႔ပါ။ မ်က္လံုးကေတာ့ သူမကို ေလးေလးနက္နက္ႀကီးကို စိုက္ၾကည့္ေနတာ။
ခါးတစ္ဖက္မွာရွိေနတဲ့ စကတ္ခ်ိတ္ကိုေတြ႕သြားေတာ့ ႏွင္းဆီ သေဘာက်သလုိေလးၿပံဳးတယ္။ ၿပီးေတာ့ အဲဒီခ်ိတ္ကို ခၽြတ္ခ်လိုက္ခ်ိန္တြင္ စကတ္ေလးဟာ အိပ္ခန္းၾကမ္းျပင္ေပၚသို႔ အပံုလိုက္က်ဆင္းသြားရတယ္ေလ။
ႏွင္းဆီက မက္မက္ေမာေမာနဲ႔ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီျပတ္ေလးသာရွိေတာ့တဲ့ သူမကို ေငးစိုက္ၾကည့္ျပန္တယ္။
သူမရွက္လို႔ လက္ႏွစ္ဖက္ကို အားကိုးရင္း ဖံုးကြယ္ဖို႔လုပ္ေတာ့ ထိုလက္ေတြကို ႏွင္းဆီက လာကိုင္ၿပီး ဖယ္ျပစ္တယ္။
"ရွက္လို႔..."
"ရွက္ရင္ နမ္းမယ္..."
ႏွင္းဆီေျပာၿပီးတာနဲ႔ သူမရဲ့ ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္လႊာဆီသို႔ အနမ္းေတြ ေခၽြတယ္။
အနမ္းေတြဟာ ပထမပိုင္း ႏူးညံ့သေလာက္ ေနာက္ပိုင္းမွာ တျဖည္းျဖည္း ၾကမ္းတင္းလာတယ္။
ႏႈတ္ခမ္းကိုနမ္းေနရင္းနဲ႔ ႏွင္းဆီရဲ့ လက္ေတြဟာ သူမရဲ့ ခႏၶာကိုယ္အနွံ႔ကို ပြတ္သတ္ေနတယ္။
သူမရဲ့ တင္ပါးေတြေပၚ ႏွင္းဆီရဲ့ လက္ေတြေရာက္သြားတဲ့အခါ အားရပါးရ ဆြဲကိုင္ ဖိေခ်ေသးတယ္။
နမ္းတာကိုရပ္ၿပီး သူမကို အံက်ိတ္ၿပီး စိုက္ၾကည့္တယ္။
"အေမ့... ႏွင္းဆီ..."
သူမ ဘာျပန္ေျပာရမွန္းမသိခင္မွာပဲ ႏွင္းဆီဟာ သူမရဲ့ ေပါင္ႏွစ္ဖက္ကို ဆြဲတင္မလိုက္ရင္း သူမကို ခ်ီလိုက္တယ္။
ႏွင္းဆီကို ခြထားတဲ့ပံုစံမ်ဳိးျဖစ္ေနတဲ့ သူမဟာ အရမ္းကို ရွက္မိေနၿပီ။
တားလို႔လည္း အရာထင္ေတာ့မယ္မထင္လို႔ သူမ ႏွင္းဆီ ပခံုးထက္မ်က္ႏွာေလးဖြက္ရင္း အသက္႐ႈမွန္ေအာင္ၾကိဳးစားေနမိတယ္။
ႏွင္းဆီဟာ သူမကို မ,ေခၚသြားတာ တျခားေနရာမဟုတ္။ ကုတင္ေပၚကို။
ကုတင္ေပၚကို ႏွင္းဆီက သူမကို မ,ခ်ီထားရင္း အရင္ဆံုး ဒူးေထာက္ၿပီးတက္တယ္။
ကုတင္အလယ္ေလာက္ေရာက္ေတာ့မွ သူမကို အသာယာျဖည္းျဖည္းခ်င္း ပလက္လွန္အေနထားျဖင့္ ကုတင္ေပၚ လွဲေလ်ာင္းေစလိုက္ျပန္တယ္။
သူမရဲ့ ခ်ဳိင္းႏွစ္ဖက္ၾကားရွိ ကြပ္လက္ေနရာကို လက္ႏွစ္ဖက္ကို ဆန္႔တန္းေထာက္ထားရင္း သူမကို အုပ္မိုးကာ ေငးစိုက္ၾကည့့္ေနတဲ့ ႏွင္းဆီမ်က္၀န္းေတြဟာ ဆာေလာင္မႈေတြကို ေဖာ္ျပေနတယ္။
"ခင္ဗ်ားကို စေတြ႕တည္းက... လူခ်င္းမဟုတ္ဘူးေနာ္... ဂ်ာနယ္ေတြထဲမွာေတြ႕တည္းက... ႏွင္းဆီ မက္မက္ေမာေမာနဲ႔ ဆာေလာင္ေနခဲ့တာ..."
နွင္းဆီစကားဆံဳးတာနဲ႔ ႏွင္းဆီဟာ သူမရဲ့ ႏႈတ္ခမ္းလႊာေတြ ျပတ္ထြက္သြားမတတ္ စုပ္ယူနမ္း႐ႈိက္တယ္။
ႏႈတ္ခမ္းေထာင့္ေလးကို ႏွင္းဆီရဲ့ လွ်ာေလးနဲ႔ ထိုးသြင္းယက္ယူျပန္တယ္။
အားရေအာင္ နမ္း႐ႈံ႕ၿပီးေနာက္ ႏွင္းဆီရဲ့ အနမ္းေတြဟာ သူမရဲ့ လည္တိုင္ေတြဆီေျခဆန္႔ျပန္တယ္။
"အရာထင္လို႔ မရဘူးေနာ္..."
"ဟင့္အင္း.... မသိဘူး..."
ႏွင္းဆီဟာ သူမတားလည္း လက္မခံ။
လည္တိုင္ေတြဆီမွာ အနမ္းေတြကို တ႐ႈိက္မက္မက္နဲ႔ကို ဖ်န္႔က်ဲတယ္။
ၿပီးေတာ့ သူမရဲ့ ေဘာ္လီၾကိဳးကို ဆြဲခၽြတ္ခ်ၿပီး ပခံုးေပၚကို နမ္းျပန္တယ္။
သူမကို အသာယာသိုင္းဖက္ရင္း ခါးကို ျပန္မတ္ေစၿပီး ေဘာ္လီခ်ိတ္ကို ျဖဳတ္ျပစ္လိုက္တယ္။
ဗလာက်င္းသြားတဲ့ သူမခႏၶာကိုယ္ကို ရမၼက္မီးေတာက္မ်က္လံုးေတြနဲ႔စိုက္ၾကည့္တယ္။
ႏွင္းဆီရဲ့ လက္ေတြဟာ သူမရဲ့ ၀မ္းဗိုက္ကို ပြတ္သတ္ေနရမွာ တျဖည္းျဖည္း အေပၚသို႔ တက္လာၿပီး ရင္သားေတြကို ဆုတ္နယ္တယ္။
ႏႈတ္ခမ္းကလည္း သူမရဲ့ ႏႈတ္ခမ္းေတြကို ႐ႈိက္နမ္းတယ္။ လွ်ာနဲ႔ သူမရဲ့ လွ်ာကို မထိ၊ တထိ ေဆာ့ကစားတယ္။
လက္ေတြနဲ႔ ဆုတ္နယ္ေနရင္း Nipple ေလးေတြကုိ လက္မေလးနဲ႔ ေဆာ့ျပန္တယ္။
Nipple ေတြက စိတ္ခံစားခ်က္ေၾကာင့္ ေတာင့္တင္းေထာင္လာေတာ့ ႏွင္းဆီေက်နပ္သလိုေလးၿပံဳးတယ္။
အဲဒီ Nipple ေလးေတြေပၚသို႔ ျမတ္ႏိုးစြာ ခပ္ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ႏႈတ္ခမ္းေလးနဲ႔ တို႔ထိေဆာ့ၿပီးေနာက္ အဲဒီေနရာကို မက္မက္ေမာေမာ စုပ္တယ္၊ ယက္တယ္၊ လွ်ာနဲ႔ ထိုးထြင္း ကလိတယ္။
"အား.... အင္း... ဟူး..."
ႏွင္းဆီရဲ့ အထိေတြ႕ေတြဟာ တကယ့္ကို ပိရိေက်နပ္ဖြယ္ေကာင္းတယ္။
သူမရဲ့စိတ္ဟာ ထိုအထိေတြ႕ထပ္ပိုတာတစ္ခုခုကို ထပ္မံေတာင့္တလာမိတယ္။
Nipple ႏွစ္ဖက္လံုးကို စိတ္ႀကိဳက္စုပ္နမ္းၿပီးေနာက္ ႏွင္းဆီ အနမ္းေတြဟာ ၀မ္းဗိုက္ဆီေပၚသို႔ဆင္းလာတယ္။
"ႏွင္းဆီ ေအာက္ဆင္းလိုက္ေတာ့မယ္ေနာ္"
သတိေပးတာလား၊ အသိေပးတာလား မသဲကြဲခင္မွာပဲ ႏွင္းဆီဟာ ခႏၶာကိုယ္ကို ေအာက္သို႔ အသာ ေရွာဆင္းသြားတယ္။
ၿပီးေတာ့ သူမရဲ့ ေပါင္ေတြကို ငု႔ံကာ စုပ္နမ္းတယ္၊ လွ်ာနဲ႔ အသာယာယက္တယ္။
အနမ္းေတြက ေပါင္အရင္းကေန ဒူးအထိဆင္းေနခ်ိန္မွာေတာ့ သူမဟာ လူးလွိမ့္ေနရၿပီ။
အိပ္ရာခင္းကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုတ္ကိုင္ထားမိလို႔ အိပ္ရာခင္းေတြလည္း ေၾကမြေနရၿပီ။
ဒူးနားသို႔ အနမ္းေတြေရာက္သြားၿပီးေနာက္ ႏွင္းဆီဟာ သူမရဲ့ ဒူးႏွစ္ဖက္ကို ဆြဲေထာင္ကာ ကားေစလိုက္တယ္။
အထင္းသားေပၚသြားတဲ့ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီျပတ္ေလးသာရွိေတာ့တဲ့ သူမရဲ့ ေနရာေလးကို လက္မေလးနဲ႔ အသာယာလာပြတ္ ကစားတယ္။
"အား... အင္း... ႏွင္းဆီ..."
ႏွင္းဆီဖက္က ဘာမွေတာင္ မလႈတ္ရွားေသး၊ သူမ လူးလွိမ့္ကာ အရမ္းကို ဟိုက္ေနၿပီ။
လက္မေလးနဲ႔ အသာယာပြတ္ေနရင္းမွ အကြဲေၾကာင္းရာေလးထဲ လက္မေလးကို အသာေလး ထိုးသြင္းကာ အတြင္းမွ Spot ေလးကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္းပြတ္တယ္။
လူးလွီမ့္ေနတဲ့ သူမကို ႏွင္းဆီက မမွိတ္မသုန္မ်က္လံုးႀကီးေတြနဲ႔ စိုက္ၾကည့္ရင္း အရသာခံေနေသးတာ။
"ေဘာင္းဘီ ခၽြတ္လိုက္ေတာ့မယ္ေနာ္.... ဒီမွာ အေတာ္ေလး ရႊဲေနၿပီ"
ရွက္စရာစကားေတြကို အေၾကာက္လန္႔မရွိေျပာရင္း ႏွင္းဆီက သူမေဘာင္းဘီကို ဆြဲခၽြတ္တ့ဲတခဏမွာ သူမရွက္ရမယ္ဆိုတဲ့အသိေတာ့ စိတ္ထဲရွိလာေပမယ့္ ခႏၶာကိုယ္ကေတာ့ ႏွင္းဆီအထိေတြ႕ေတြကို အရမ္းေတာင့္ေနမိၿပီ။
ဘာအ၀တ္စားမွ မကတ္ေတာ့တဲ့ သူမရဲ့ ၾကားေနရာကို ႏွင္းဆီ မက္မက္ေမာေမာစိုက္ၾကည့္တယ္။
ႏႈတ္ခမ္းသားေနရာေလးကို လွ်ာနဲ႔ အသာေလး ထိုးစုပ္တယ္။
ၿပီးေတာ့ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ သူမရဲ့ G sport ေနရာေလးကို လွ်ာေလးနဲ႔ ကလိတဲ့အခါမွာေတာ့ သူမ ေအာင့္အင္းမေနႏုိင္ေတာ့ပဲ ခါးက ေကာ့ေကာ့တက္သြားရၿပီေလ။
"အင့္... အင့္... အား... အား...အား အဲ့ေနရာ... အဲ့ေနရာ...အား ႏွင္းဆီ..."
လက္တစ္ဖက္က အိပ္ရာခင္းကို ဆြဲေျခကိုင္ထားမိရင္း လက္တစ္ဖက္က ႏွင္းဆီရဲ့ ဆံပင္ေတြ မ႐ႈတ္ရေလေအာင္ ရွင္းေပးေနမိျပန္ေသးတာ။
ႏွင္းဆီကလည္း ေလ်ာေလ်ာကာ က်လာတဲ့ ဆံပင္ေတြကို သပ္သပ္သင္ရတာစိတ္ရွည္ပံုမေပၚေတာ့။
ဒါ့ေၾကာင့္ သူမလည္း လက္ႏွစ္ဖက္လံုးနဲ႔ အဲဒီဆံပင္ေတြ ထပ္မက်ေလေအာင္ ထိန္းေပးမိသြားတယ္။
အဲ့လိုထိန္းေပးလိုက္တာနဲ႔ ႏွင္းဆီဟာ လံုးက ေခါင္းမမတ္ေတာ့။
လွ်ာနဲ႔ ထိုးသြင္းေဆာ့ကစားတယ္၊ ႏႈတ္ခမ္းေတြနဲ႔ စုပ္ယူတယ္။
အဲဒီအခ်ိန္ သူမရဲ့ Nipple ေပၚေရာက္ေနတဲ့ လက္တစ္ဖက္ကို လွ်ိဳယူသြားၿပီး သူမကို လက္ခလယ္နဲ႔ Penetration လုပ္ေပးတယ္။
လွ်ာကလည္း သူမရဲ့ G spot ကို အဆက္မျပတ္ ထိုးထြင္းေဆာ့ကစားတယ္၊ လက္ကလည္း Penetration လုပ္ျခင္းကို အရွိန္ျမင့္တင္လာတယ္။
သူမ ခါးကိုေကာ့မတ္ေနၿပီး ၿငီးညဴသံေတြ ၾကားမေကာင္းေအာင္ ထြက္ေနရၿပီ။
ထိုေနရာတစ္၀ိုက္လည္း ရႊဲရႊဲစိုေနၿပီ။
သူမ သိပ္ၾကာၾကာ ေတာင့္မခံလိုက္ႏုိင္။
"အား...ႏွင္းဆီ... ပီး... ပီးေတာ့မယ္... ပီးေတာ့မယ္... အား... အား... အားးးး..."
ေနာက္ဆံုး သူမ ခါးက ေလေပၚထိေကာ့တက္သြားၿပီး အရာရာ ထြက္ခြာသြားသလို အားအင္မ်ား ေလ်ာ့ရဲၿပီး လူက အေခြလိုက္ ကုတင္ေပၚျပန္က်ကာ ၿငိမ္သက္သြားရတယ္။
ေပါင္နဲ႔ ဒူးေတြကေတာ့ Orgasm ကို ရရွိသြားလို႔ ဆတ္ဆတ္ခုန္ေနၿပီ။
ႏွင္းဆီဟာ ခပ္သြက္သြက္ပဲ သူမခႏၶာကိုယ္ေပၚသို႔ ျပန္တက္လာၿပီး သူမကို တင္းေနေအာင္ သိုင္းဖက္ေပးထားတယ္။
အသက္႐ွဴသံေတြျပင္းထန္ကာ လႈိက္ဖိုေနတဲ့ သူမရဲ့ ပါးျပင္ကို တစ္ခ်က္နမ္း႐ႈိက္ကာ ေက်နပ္စြာၿပံဳးေသးတယ္။
ၿပီးေတာ့ သူမရဲ့လည္တိုင္။
အဲဒီလည္တိုင္ကို ဘယ္ေလာက္အားအင္နဲ႔ နမ္းစုတ္လိုက္တယ္မသိ။
အရာႀကီးတစ္ခု ထင္းထင္းႀကီး က်န္ခဲ့ရတယ္ေလ။
--------------------------------------------------
"MD......ေခၚတယ္ဆို"
လည္တိုင္က မာကင္ရာကို တျခား၀န္ထမ္းေတြ မေတြ႕ေအာင္ သူမ ဒီေန႔ မာဖလာပတ္ခဲ့ရတယ္။
သူမေခၚခုိင္းလို႔ အခန္းထဲ၀င္လာတဲ့ ႏွင္းဆီဟာ သူမကို မေန႔က ဆက္ဆံသြားတဲ့ လူ မဟုတ္သလိုပဲ။
မသိဟန္ေဆာင္ေနတာလား၊ တကယ္ပဲ ေသြးေအးေနတာလားဆိုတာ သူမ မသဲကြဲ။
"ဟုတ္တယ္ ပန္းႏွင္းဆီ။ နည္းနည္းတိုင္ပင္စရာရွိလို႔။ လာပါ။ ထိုင္ပါဦး"
ႏွင္းဆီက ေသြးေအးေအးနဲ႔ပဲ အခန္းထဲသို႔၀င္လာၿပီး သူမစားပြဲေရွ႕ ထိုင္ခံုတြင္ ၀င္ထိုင္လိုက္တယ္။
ႏွင္းဆီရဲ့ မ်က္ႏွာေလးက ပကတိၾကည္လင္ျဖဴစင္ရွင္းသန္႔ေနတယ္။
"ဘာမ်ား တိုင္ပင္ခ်င္လို႔လဲ MD"
"ဒီလိုပါ။ သဘက္ခါဆိုရင္ လကုန္ရက္၊ လစာထုတ္ရက္ေလ။ ဒီေတာ့
သဘက္ခါမွာ ၀န္ထမ္းေတြကိုေပးမဲ့ လစာေတြကို ႏွင္းဆီ တစ္ေယာက္တည္းလုပ္ရမွာ အဆင္ေျပပါ့မလား? အခ်ိန္မီေရာ ၿပီးႏိုင္ပါ့မလား?"
ေရကန္ထဲမွာ အသားစားမိေက်ာင္းႀကီးတစ္ေကာင္ရွိေနရဲ့မွန္း သိရဲ့သားနဲ႔ ဘာလို႔မ်ားကိုယ္ေမြးထားတဲ့ ယုန္သူငယ္ေလးတစ္ေကာင္ကို အဲဒီေရကန္ထဲ ေရကူးခိုင္းေနမိပါလိမ့္ မင္းထက္သာလြန္ရယ္။
နင့္ကိုယ္နင္ သတိထားစမ္းပါ ေဒၚမင္းထက္သာလြန္ရယ္...ႏွင္းဆီက တကယ့္ အသားစားမိေက်ာင္းတစ္ေကာင္ပါလို႔ အတန္တန္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတိေပးေနမိတာေတာင္....။
"ရပါတယ္MD။ အခ်ိန္မမွီမွာေတာ့ မပူပါနဲ႔။ ႏွင္းဆီ ဒီေန႕တည္းကစလုပ္လိုက္ရင္ေတာ့ အခ်ိန္မီ ၿပီးႏုိင္မွာပါ"
ေပါ့ပါးတဲ့ ႏွင္းဆီရဲ့ အေျဖကို နားေထာင္ရင္း မ်က္လံုးထဲက အရိပ္တခ်ဳိ႕ကိုဖတ္ဖို႔ ႏွင္းဆီမ်က္၀န္းကို ၾကည့္လိုက္ေသာ္ ႏွင္းဆီက သိသိသာသာပဲ မ်က္လႊာခ်သြားတယ္။
"ဘာလို႕ လာစေပးဖို႕ကိစၥကိုတစ္ေယာက္တည္း လုပ္ခ်င္ရတာလဲ ပန္းႏွင္းဆီ။ ခါတိုင္းလေတြဆိုရင္ ေဒၚမိုးသက္ကေတာ့ သူ႔ကိုကူဖို႔ ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ကို မၿမဲလိုလို အကူညီေတာင္းေနက်"
"အဲ့ဒါ ေဒၚမိုးသက္ေလ MD။ ပန္းႏွင္းဆီမွ မဟုတ္ပဲ။ ေနာက္ၿပီး ႏွင္းဆီလည္း ဒီလစာေပးမယ့္အလုပ္ကို တစ္ေယာက္တည္း လုပ္ႏိုင္ပါ တယ္။ တျခားစာရင္းေတြလည္း ေထြေထြထူးထူးမရွိဘူးေလ။ တကယ္လို႕ MDက ကူေစ့ခ်င္တယ္ဆိုရင္လည္း လူလႊတ္လိုက္ပါ။ လိုေတာ့မလုိအပ္ပါဘူး"
ႏွင္းဆီက မွင္ေသေသနဲ႔ပဲ ေခါင္းငု႔ံေနရင္း ျပန္ေျဖေသးတာ။
ဒါ သူမကိုလိမ္ေတာ့မယ့္ ႏွင္းဆီရဲ့ အရိပ္ေယာင္ေတြလား။
ငါ့ကိုမလိမ္လုိက္ပါနဲ႔ဆုိၿပီး ဒူးေထာက္ၿပီးေတာင္ ေတာင္းပန္ခ်င္ေနမိတဲ့ သူမဆႏၵက ႏွင္းဆီ ယူသြားမယ့္ ပိုက္ဆံေတြကို ႏွေျမာလို႔ မဟုတ္။
သူမကို ႏွင္းဆီ မလိမ္ရက္ဖို႔ပဲျဖစ္တယ္။
သူမအတြက္ ႏွင္းဆီကို လူလိမ္တစ္ေယာက္မျဖစ္ေစ့ခ်င္တဲ့ ခံစားခ်က္ကို ႏွင္းဆီနားလည္ေအာင္ သူမ ဘယ္လိုေျပာရပါ့မလဲ။
"ေကာင္းၿပီေလ။ လကုန္ရက္ဆိုေတာ့ တျခားသူေတြကလည္း လစဥ္ရီပို႔ေတြ လုပ္ေနရေတာ့ အားလံုးအလုပ္႐ႈတ္ေနၾကတဲ့ အတူတူ ပန္းႏွင္းဆီတစ္ေယာက္တည္းပဲ လုပ္လိုက္ပါေတာ့"
"ဟုတ္ကဲ့။ လုပ္လိုက္ပါ့မယ္MD။ ေျပာစရာမရွိေတာ့ဘူးဆိုရင္ ႏွင္းဆီကိုခြင့္ျပဳပါဦး"
"အင္း။ လုပ္စရာရွိတာသြားလုပ္ပါ"
ႏွင္းဆီ ေခါင္းဆတ္ၿပီး ထိုင္ရာမွ ထ,ရပ္လိုက္ေပမယ့္ သူမကိုေက်ာခိုင္းၿပီး ေတာ္ေတာ္နဲ႔ ႏွင္းဆီ ေျခမလွမ္းေသး။
သူမလည္း ဘာကိုေမွ်ာ္လင့္မွန္းမသိတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ႀကီးတဲ့ မ်က္၀န္းေတြနဲ႔ ႏွင္းဆီရဲ့ ေက်ာျပင္ကိုေငးၾကည့္မိေနတုန္း။
အဲ့ဒီအခ်ိန္ ဘာကိုေတြးမိလိုက္တယ္မသိဘူး၊ ႏွင္းဆီဟာ ေခါင္းကို တစ္ခ်က္ခါယမ္းလိုက္ၿပီး ေျခလွမ္းကာထြက္သြားတယ္။
"ဖူးငယ္..."
ဘာရယ္မဟုတ္၊ ၀မ္းနည္းတာေရာ စိုးရိမ္စိတ္ေရာ ရင္ဘတ္ထဲ ျပည့္ႏွက္လာၿပီး အခန္း၀ေရာက္ေနတဲ့ ႏွင္းဆီကို လွမ္းေခၚလိုက္မိတယ္။
ေခၚသာေခၚပါတယ္။ ႏွင္းဆီ လွည့္ၾကည့္လာမွာလည္း ေၾကာက္မိေနေသးတယ္။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ စိတ္ထဲက သိေနတဲ့အမွန္တရားကိုေတာင္ လူက လက္မခံခ်င္ေသး။
ေခၚသံၾကားေတာ့ႏွင္းဆီေျခလွမ္းေတြတံ့ကုန္တယ္။
ဒါေပမဲ့ သူမကိုေတာ့ လွည့္မၾကည့္လာ။
အခန္းတံခါးကို ဆြဲဖြင့္ကာ အခန္းျပင္သို႔ ထြက္သြားခဲ့တယ္။
တကယ္လို႔ ဒီနာမည္ကသာ ႏွင္းဆီနာမည္ျဖစ္ခဲ့ရင္ ႏွင္းဆီနဲနဲေလးေတာ့ လွည့္ၾကည့္မွာပဲေလဆိုၿပီး သူမ စိတ္ထဲ ေတြးထင္ရင္း ေတာ္ပါေသးရဲဆိုကာ စိတ္ေမာသက္ျပင္း အခါခါခ်မိေသးတယ္။
သိေနတာေတာင္ ပန္းႏွင္းဆီက ဖူးငယ္မဟုတ္တဲ့အတြက္ သူမ အတိုင္းထက္အလြန္ကို ေပ်ာ္ရႊင္သြားရင္း မ်က္ရည္ပင္ လည္လာရတယ္ေလ။
"မင္း ပန္းႏွင္းဆီပဲ တစ္သက္လံုးျဖစ္ေနပါ ႏွင္းဆီရယ္... ေတာင္းပန္ပါတယ္"
--------------------------------------------------
ဆက္ရန္
----------------------------------------------------
YOU ARE READING
လေဒီရှူးအနီနဲ့... ကောင်မလေး
Romanceကျိုးပဲ့ပျက်စီးလွယ်ပြီး ကြောက်စရာကောင်းလှတဲ့ လှည့်ကွက်တွေ နာကျဉ်စရာဒဏ်ရာတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေခဲ့တာ ကျွန်မရဲ့ဘဝပါပဲ။
