Kabanata 43
WHITE fitted sando at simpleng short lng ang sinuot ni Zero. Wala na kasi siyang maisip na maisuot lalo't mangingisda lamang naman sila, hindi na niya kailangang pag-isipan pa. Nag suot lamang siya ng black sunglasses at black cap for added shield lalo't mainit ang panahon.
Somehow, he felt excited. S'yempre this is his first time na manghuhuli ng isda. Mayroon naman na siyang ideya sa ukol sa sinasabi nito. Alam niyang mamimingwit silang dalawa ni Tyson pero wala siyang ideya kung paano ginagawa iyon.
Bahala na. Magpapaturo na lamang siya sa kaniyang kaibigan. Ito ang nag-aya, kaya responsibilidad din nitong turuan siya.
Matapos makapag bihis ni Zero ay tuluyan na siyang lumabas. Hinanap pa niya sa loob ng bahay si Tyson ngunit ng hindi niya iyon mahanap ay sa labas na lamang niya tiningnan. Sakto naman na nasa labas na ito ng pinto naghihintay sa kaniya.
"Let's go." pag-aya ni Tyson at sumunod lamang si Zero roon.
"Naks, dala mona naman 'yung kotse mo. Buti na lang hindi ka nahuhuli ng pulis." tudyo ni Zero sa kaibigan. Wala pa ito sa wastong edad para kumuha ng lisensya, mas matanda pa nga Zero sa binata pero heto't nakakapagmaneho na ng kotse.
"Alam naman niyang dito lang ako sa inyo pupunta. Kaya pinayagan niya ako." pinagbuksan ng pinto ni Tyson si Zero na palagi nitong ginagawa. And as usual sa front seat siya naka upo.
Sumakay na rin naman si Tyson at minanipula ang sasakyan patungo sa kanilang paroroonan. Medyo malapit lang naman iyon. Nag soundtrip nga lamang sila sa biyahe hanggang sa makarating.
Medyo mapuno, mahangin at malayo-layo sa kalsada ang lugar na kanilang napuntahan. Maganda roon at hindi mainit lalo pa nga't nagbibigay silong ang bawat dahon ng bawat puno roon. It's a perfect spot river spot.
"Ang ganda dito." bulalas ni Zero nang siya'y makalabas. Ginala niya lang ang paningin sa kabuuhan ng lugar. Sobrang ganda. Wala siyang masabi. This is a perfect place for couples na mag date. Walang tao, tahimik at payapa. This is a perfect spot.
"I know right."
Tinulangan na ni Zero si Tyson na ilabas sa kotse ang kanilang mga gagamitin sa pamimingwit, pero syempre bago mangyare ang lahat ng iyon ay nabatukan muna ni Zero si Tyson. Sukat ba namang hindi na daw nito kailangan ng tulong at magpahinga na lamang daw siya.
Naiinis lamang siya sa pagiging overreacting nito sa lahat ng bagay, but at the same time, nakakaramdam siya ng kilig sa isiping hindi nagbago ang kaibigan. Noon pa man ay hindi na siya nito hinahayaang magkikilos at hanggat kaya nito. Ginagawa nito. Ultimong kahit nga hindi na nito kaya at kailangang-kailangan talaga nito ng tulong ngunit pinipilit parin nitong gawin.
Ganoon ba talaga ang binata sa kaniya? O ganon lang talaga ang ugali nito?
Tyson started to set everything up. Folding chairs, fishing rod, at ang magiging pamain nila. Doon inilagay ang upuan banda malapit sa tubig upang mas maging malapit sila.
"Here, hold this. This one is for you." said Tyson giving him his fishing rod.
"How this thing works?" he asked.
Walang pag-aatubiling tinulangan ni Tyson si Zero kung paano ito gumagana. Simula sa paglalagay ng pamain hanggang sa pag-higis ng pamingwit sa tubig. "Always remember na mas malayong pag hagis mas may malaking chance na makahuli ka ng malaking isda." pagtuturo nito. "Hintayin mo lang may humatak sa fishing rod mo. Pag may naramdaman ka hilahin mo lang gamit yang holding ng fishing rod mo.
Napatango-tango na lamang si Zero at sinimulan ang pag-aantabay. Pinanood muna niya si Tyson habang ito naman ang naglalagay ng pain sa pamingwit nito. Bahagya na lamang siyang natawa ng mapagtanto kung ano ang pamain na ginagamit nito.
BINABASA MO ANG
Love Me Harder Daddy
RomanceLoving my adoptive father was one of the hardest things my heart decided to do.
