Kabanata 60
WALANG mapagsidlan ng kasiyahan ang puso ni Zero. Sa bawat araw na lumilipas mas lalong naging malapit sila sa isa't-isa. Kung wala sigurong nakakakilala sa kanila ng ama ay baka akalain ng mga iyon ay mag live-in partner ang dalawa.
They were so close.. pero s'yempre naroon parin ang naka set na boundaries ni Zero para hindi lumampas sa kung hanggang saan lamang sila.
And with Zach's simple acts towards Zero. Malaking tama na iyon sa kaniyang puso. It's a big fucking deal!
Minsan gusto ng isipin ni Zero na may pagtingin sa kaniya ang ama. Gusto niyang isipin na gusto din siya nito tulad ng narararamdaman niya para dito.
The way Zach looked at Zero. The way he caressed his hair. The way his lips touched his forehead. The way he said, i love you. 'Yung mga simple acts. Pakiramdam ni Zero na gusto siya ng ama.
But still, he don't want to assume things. Sino ba siya para mag assume? Lalaki ang ama niya at wala itong anomang nararamdaman para sa kaniya. He just assuming!
Hapon na ng magsimulang maligo si Zero. Sinabon niya ang katawan pagkatapos ay hinayaan niya itong lamunin ng mga patak ng tubig.
Matapos makapag paligo ay nag bihis na siya. Basa pa ang kaniyang buhok nang lisanin niya ang kaniyang silid.
Nag tungo lamang siya sa kusina at nagsimulang magluto ng pagkain na ngayon pa lamang niya susubukang lutuin. Hindi ito naituro sa kaniya ng ama. Isa lamang ang kaalaman niyang iyon sa panonood niya ng mga palabas patungkol sa masasarap na luto.
Kalaunan, natapos din siya sa ginagawa.
Hindi niya ginalaw ang niluto, ni miski tinikman ay hindi niya ginawa. Ewan, basta ang gusto niya ang ama ang unang sumubok tikman ang kaniyang sariling putahe.
Kung masama man o masarap ang lasa niyon. Ang Ama lang niya ang makakapag sabi.
Nag tungo siya sa sala kapagkuwan.
Nanood na lamang si Zero sa T.V upang mawala ang bagot habang inaantay niya ang kaniyang ama. Wala parin ito, hindi parin umuuwi. Siguro mayamaya pa iyon.
Ilang oras pa siyang nag hintay. Napapakunot na nga ang noo niya. Hindi naman umuuwi ang ama niya ng ganito ka tagal. Gabi na rin pasado alas diyes. Usually, umuuwi ang ama niya alas 7 hanggang alas 8 ng gabi. Iyon na ang pinakamatagal.
He reach his phone and text his dad. Where are you? and so he hit the send button.
Ilang minuto siyang nag hintay ng reply ngunit walang naging pag tugon. Nagugutom na rin siya at mukhang malamig na din ang pagkaing inuluto niya para sa kanilang dalawa ng ama.
Nasan ang daddy niya? What the fuck! He starting to feel depressed.
Nawala lamang ang kaniyang pag-aalala ng marinig ang sasakyan ng ama. Nag parking na iyon sa bahay nila.
Inaayos ni Zero ang sarili. Patay malisyang itinuon ang sarili sa panonood nagpapanggap.
Mayamaya narinig niya ang mga yabag ng ama. Papalapit iyon ng papalapit sa kaniya. Heto itong puso niya na wala na nga sigurong alam kundi bigyan siya ng nakakabulahaw na kaba.
Kapagkuwan ay tumigil ang yabag ng ama kaya napatingin siya sa gawi niyon.
Tanaw na tanaw niya ang ama. Tindig iyong nakatayo habang naka tingin sa kaniya. Seryoso ang mukha nito at makikita ang pupungas-pungas nitong mga mata.
Kung hindi siya nagkakamali, naka-inom ito.
What's his problem? Why did he get drunk all of a sudden? What's happening?
BINABASA MO ANG
Love Me Harder Daddy
RomansaLoving my adoptive father was one of the hardest things my heart decided to do.
