Love Me Harder Daddy

KABANATA 59

Kabanata 59

       NABALOT ng nakakabinging katahimikan ang kotse habang umaandar lulan ang mag amang si Zach at si Zero.

Hindi magawa ni Zero tapunan ng tingin ang kaniyang ama. Nahihiya siya sa mga nangyari kagabi, lalo't batid na ng kaniyang ama na isa siyang lalaki na nagkakagusto din sa kapwa niya lalaki.

Narinig niya ang pagtikhim ng ama ngunit hindi niya iyon pinansin. Nagmistulang hindi niya narinig ang paggawa nito ng ingay upang makuha ang atensyon niya.

"About last night.. I'm sorry, Zero.. " He apologize.

Unti-unti niyang binaling ang tingin ng ama. Hindi niya lubos maisip na iyon ang mga salitang lalabas sa bibig nito.

"I'm sorry, son. Nabigla lang ako. Hindi ko dapat ginawa 'yun. I know you're just having some fun—and i ruined it. I should've never done it. I'm sorry."

Binabasa ni Zero ang emosyong namumutawi sa mga mata ng kaniyang ama. Puno iyon ng sinseridad, parang kagabi lamang sariwang-sariwa pa sa kaniyang mga mata ang matalim at nagpupuyos sa galit nitong mga titig.

"It's okay dad. I know it's my fault. I'm gay and it's my fault of not telling you about that. I'm sorry. " napayuko na lamang si Zero.

"It's okay. Hindi ako tutol sa kung anong gusto mo at kung anong nararamdaman ng puso mo. Susuportahan kita because i'm your dad. And i love you. Andito lang ako palagi."

Nagpipigil siya ng luha. "Thanks dad."

Nakangiting ginulo ng kaniyang ama ang kaniyang buhok.

Para siyang nabunutan ng tinik. Akala niya'y magagalit sa kaniya ang ama. Salamat na lamang na kabaligtaran niyon ang nangyare.

Kwarto agad ang tinahak ni Zero matapos silang makarating. Hinayaan niyang malamon ng malambot niyang kama ang kabuuhan ng kaniyang katawan. Napatitig siya sa kisame ng kwarto.

Ngayon na alam na ng kaniyang ama ang kaniyang kasarian. Batid niyang magbabago na rin ang pakikitungo nito sa kaniya. Kaya ngayon palang dapat handa na siya sa anomang pagbabago.

Napahawak siya sa sintido ng bahagyang manakit iyon.

"Shit! Fucking headaches!"

Ipinikit ni Zero ang mga mata. Matutulog lamang siya, paggising niya wala na itong sakit ng ulo na nararamdaman niya.

****

    LUMIPAS ang mga araw. Sa pag-aakala ni Zero na mag-iiba ang trato sa kaniya ng kaniyang ama, iyon ang isang malaking pagkakamali niya. Tulad ng dati ay walang pinagbago. Kung tutuusin nga ay mas lalo pang naging malapit sa kaniya ang ama.

At ito siya.. He's still acting cold towards his father. Nagpipigil parin siya ng kaniyang nararamdaman para dito dahilan na natatakot siyang mas mapalapit pa sa ama at higit pang mahalin ito.

Habang tumatagal ang kaniyang pagpipigil mas lalong doon siya nahihirapan. Mas lalong napagyayabong ang apoy sa kaniyang katawan, naglilikha iyon ng malawakang sunog.

Napagpasiyahan niyang itigil na. Itigil na ang ginagawa niyang pagpipigil sa nararamdaman, pag-iwas sa ama, at pagiging malamig dito. Hahayaan na lamang niya ang sarili. Iyon na lang siguro ang naiisip niyang paraan para hindi na mahirapan pa.

Maaga siyang nagising. Masisilayan palang ang kahel na kulay ng kalangitan hudyat ng papasikat na araw.

Inintindi niya ang sarili. Nag hilamos lang ng mata at nag toothbrush ng ngipin pagkatapos ay bumaba na.

Napagpasiyahan niyang lutuan ang kaniyang ama ng agahan nila. Ibahin naman ang sitwasyon. Ang ama naman ang ipagluto niya.

Sa tagal na siyang tinuturuan ng ama ay mayroon na rin siyang natutunan dito. Hindi nga lang lahat ng itinuro nito ay alam niya—sukat ba naman habang nagtuturo ang ama niya ay wala ang kaniyang atensyon sa sinasabi ng ama. Kundi naroon mismo sa katawan ng ama dahilan ng paglikha ng malikot niyang isipan.