Love Me Harder Daddy

KABANATA 49

Kabanata 49

NILAGAY ni Zero ang mga bitbit niyang gamit, matapos ay sumakay na rin siya. Hindi na niya pinansin ang lalaking nagsundo sa kaniya. Wala siya sa mood para bigyang tuon ang pagiging bad mood nito.

"Sa backseat ka uupo?" tanong ng lalaki kapag kuwang nalamang sa backseat siya uupo.

Ilang segundong hindi nakapag salita si Zero. Bumagtas sa kaniya ang pagtataka marahil dahil nakakapagsalita ito ng tagalog. Kung kaniyang pagmamasdan hindi ito itsurang Filipino. Iba ang lahi ng binata kaya laking gulat na lamang niya ng magsalita ito ng Filipino.

"I'm asking you, are you deaf?"

"Yeah, dito ako uupo."  naiinis na si Zero sa binata. Bukod sa pakikitungo sa kaniya nito, naiinis din siya sa tanong nito. Ano bang gusto nito? Sa front seat siya umupo, e, halata naman dito na masama ang pakilasa sa kaniya.

"Why don't you take the front seat.., Zero?" he changed his mood and smiled.

Hindi maiwasang kumunot ang noo ni Zero habang pinagmamasdan ang nanunudyong mukha ng lalaki sa harapan niya.

"I don't get it. May problema ka ba sa'kin?" Tinaasan na ni Zero ang nang-aasar na binata.

"Yes," mabilis nitong sagot. "The problem with you is you forget about me. You look like you don't even know me." he said sounds complaining.

Naitaas ni Zero ang kaniyang kaliwang kilay. "E, sino ka ba?" medyo mataas na ang tono ng kaniyang boses.

"You really don't know me?"

"Sabihin mo ang pangalan mo ng makilala kita." pilosopo niyang sagot.

"It's me, Eithan, your cousin. You're closest cousin."

Mas lalong lumaki ang pagkakakunot ng noo ni Zero. Eithan? He is so sure that this guy is not Eithan. Oo at pitong taon na silang hindi nagkikita ng malapit na pinsan, pero hindi ibig sabihin noon hindi na niya ito makikilala. Sobrang layo ng mukha nito sa mukha ng pinsan niya noon. But could he be him? Damn, did he changed a lot?

"I don't believe you. Mas matangkad pa ako kay Eithan, 'wag mo'kong pinaglololoko."

"We use to play together back then. We share toys, we share food, and we slept together. Don't you remember?"

Fuck! He remembered everything. Si Eithan nga ba talaga ang kaniyang kaharap? Ito na ba talaga ang pinsan niya?

He paused for a minute. Inaanalisa pa niya ang mga nangyayare. Walang duda. Si Eithan nga ang kaharap. Hindi niya nakilala ang pinsan. Hindi niya nakilala ang childhood friend niya dito sa ibang bansa—his childhood cousin. Maraming nagbago dito. "Damn bro. You changed a lot—i mean a lot.., everything. Is that really you?"

"Pogi naman na ako dati pa. Mas pogi pa sa'yo. Pumogi nga lang ako ng todo ngayon, mas pogi parin sa'yo."

Napangiti si Zero sa kahanginan ng pinsan. Lumapit siya dito at kinaltukan ito sa ulo. "Snober kapa kanina ha."

Kamot-kamot ni Eithan ang ulo. "Ikaw kasi, malayo palang takang-taka kana. Hindi mopa ako nakilala." pagdadahilan nito.

Binuksan niya ang pinto ng backseat at doon lumipat sa front seat. Wala naman pala siyang dapat ika-pangamba lalo't pinsan naman pala niya ito.

Eithan starts the engine and drives the car.

"How are you, bro?" Eithan asked.

Zero paused for a moment. With an instant his feelings and emotion brings back.. again.

"I'm good." he said forcing himself to smile.

Nagulat na lamang siya at napangiwi sa sakit ng kaltukan siya ng pinsan.