Love Me Harder Daddy

KABANATA 46

Kabanata 46

           ILANG minuto pa ang lumipas naroon parin sila sa ganitong sitwasyon. Magkayakap sa ilalim ng madilim na gabi.

Hindi nga alam ni Zero kung makakatulog pa ba siya, kung magiging okay ba siya after nito. Basta ang alam lang niya gusto niyang maging mabagal ang bawat takbo ng oras. Gusto niyang masulit ang ganitong tagpo, kasi baka bukas makalawa hindi na niya ito maramdaman.

Kailangan pa pala niyang magkasakit para maranasan ito.

Ganon pa man, narito ang pangangamba sa dibdib ni Zero. Labis-labis na pangangamba. Iba ang pakiramdam niya.

Somehow, nakakaramdam siyang muli ng takot. Batid niyang mapaglaro ang damdamin. At ramdam niya sa sariling unti-unting bumabalik ang pagmamahal niya sa ama. Unti-unti? O agarang kay bilis? Akala niya tuluyan na itong nawala. Iyon pala'y nagtago lang sa kasuluksulukan ng kaniyang puso. Hindi kailanman mawawala.

Hindi sa sakit mababaliw si Zero. Mababaliw siya sa mga nararanasan ngayon. Halos buong oras niyang pinakikiramdaman ang ama, pag hinga nito, at maging ang pagtibok ng puso. Dumaragdag pa sa kaniyang pagkahumaling at pagkabaliw para sa ama ang amoy ng katawan nito. Amoy na amoy niya ang nakakaakit na pabango ng ama. Sobra-sobrang nakaka akit iyon.

Idagdag pa sa pagkahumaling ang unti-unting pamamawis ng ama. Malamig ang pakiramdam niya kaya pinatay niya ang aircon ngunit hindi ibig sabihin niyon ay malamig na rin ang pakiramdam ng ama. Dala lang iyon ng sakit niya kaya ganoon na lamang ang panlalamig.

Mabango ang pawis ng ama. Kung pwede nga lamang ay kinuha na niya ang bawat patak ng pawis nito at gawin niyang pabango. Wala siyang masabi. Sobrang bango ng daddy niya. Sobrang sarap nito.. amoyin.

Kapag kuwan ay pakunwari siyang natutulog. Isinubdob niya ang mukha sa dibdib ng ama at mahigpit itong niyakap. Grabe ang tindi ng pag suway ng katawan niya sa sariling kagustuhan, hindi ba?

Nakasubsob ang mukha ni Zero sa kanang dibdib ng ama. At dahil hindi naman siya nakikita ng ama ay mulat ang kaniyang mapupungay na mga mata. Malapit ang mga labi niya sa mamula-mulang utong ng ama. Napalunok siya sa isiping gusto niyang laruin ng dila ang utong nito at marinig kung paano lumikha ng pag-ungol ang nasabing ama.

"What the fuck is he thinking? Damn fuck!

Shit! His tongue really wanted to play with his fucking nipple. He want to suck it right and good. The hell is wrong with him? Fuck!

Natigil lamang ang lahat ng pantasya at pag-iisip ng hindi mabuti nang walang kung ano-anong sumanggi sa kaniyang isipan ang inang si Pia.

Lahat ng nararamdaman niyang apoy ng init ng kaniyang katawan ay nagsi-urong. He instantly hold back his sexual desires towards his father.

Napalitan ng konsensya ang libog sa kaniyang katawan. Mabilis siyang natauhan dahilan ng bahagya niyang pagkalas sa pagkakayakap sa ama.

I'm sorry mom. I'm so sorry. Thank you for reminding me to stop. Pakiramdam ni Zero na ang imahe ng kaniyang ina ang nagpaalala sa kaniya na mali ang ginagawa niya. At iyon ay laking pasasalamat niya rito.

Ilang minuto, dala ng konsensya ay tuluyang naipikit ni Zero ang kaniyang mga mata hanggang sa mahimbing sa pagkakatulog.

Wala na sa tabi ni Zero ang kaniyang ama ng siya'y magising. Mabuti na rin ang kaniyang pakiramdam, ni walang bakas ng pagkakasakit ang makikita sa katawan ni Zero.

Maayos na siya at lahat ng iyon ay pasalamat niya sa ama.

Bumangon na si Zero. Mag-aayos na cr ng sarili ngunit bago iyon. Mag c cr muna siya.