Love Me Harder Daddy

KABANATA 50

Kabanata 50

         NASABI ba ni Zero na maaga siyang matutulog dahil pagod siya sa biyahe? Marahil, oo, ngunit hindi iyon natupad. Napapakamot na lamang siya sa ulo habang napapangiti sa dinami-raming k'wento ng kaniyang lola. Hindi na yata ito mauubusan ng mga iku-kuwento sa kaniya. Paulit-ulit, simula pa noong kabataan nila.

Inabot ng alas diyes ng gabi bago nag wakas ang mala teleseryeng kuwento ni Lola. Daig pa nga ito ng "Daig kayo ng Lola ko" palabas sa GMA sa haba ng salaysayin.

Dala na rin ng kapaguran ay hindi na nakapag half bath si Zero. Ni pag toothbrush ng ngipin ay kinatamaran na rin niya. Ang gusto lamang ng kaniyang mga mata ngayon ay matulog. Pumikit at matulog.

Sinara ni Zero ang pinto ng kuwartong uukupahan niya sa pang matagalang panahon habang nanatili siya dito. Isang bed lang iyon ngunit malawak. Pakiwari niya'y kasiya ang tatlong tao—well they used to have this bed when they got here for a vacation. His dad, his mom, and him sa center ng kama. But now, it's just him.

Mapait na napangiti si Zero. He couldn't imagine one day he'll be the one left alone sleeping on this huge bed. He felt saddened.

I missed you mom. I missed you so much. And you too, daddy. I've missed you too.

Niyakap ni Zero ang una sa kaniyang tabi. Ipinikit niya ang mga mata at pinilit ang sariling tumulog.

It was Zero's first night and his first slept. He woke up first thing in the morning realizing he was here in America. Akala niya nasa Pilipinas parin siya. Laking pamamanglaw ang nagaganap sa kaniyang pagkatao.

Hindi pa siya bumangon nanatiling nakababad ang kaniyang katawan sa kama habang talukbong hanggang leeg ng comforter ang kaniyang nilalamig na katawan. The weather here felt unfamiliar.

Kapag kuwan sumanggi sa kaniyang isip ang ama.

Nag iinom parin kaya si Daddy? sa isiping iyon. Mabilis pa sa kidlat ang mga alaala niya nung gabing iyon na nagsipagbalikan sa kaniyang isip.

Zero's hands felt shaking in scared, he guess. Natatakot kasi siyang baka magising ang ama sa mga kalokohang iniisip niya at batid ng katawan niya'y gagawin rin kung hindi mapipigilan.

Makikita sa itsura ni Zach ang sobrang kalasingan nito. Malakas na nga ang naging pagharok at tulog na tulog. Iyon ang isa sa naging advantage ni Zero upang ituloy ang kaniyang masamang binabalak. Ang tawag ng kaniyang buong kalamnan.

Nakatitig lamang si Zero sa boxer na suot ng ama habang magkapantay ang kaniyang mukha dahil sa ginawa niyang pagluhod.

Kapag kuwan ay labis ang kabang nararamdaman kahit pa nga simpleng pinagmamasdan lamang niya iyon. Iyon nga ba talaga ang dahilan?

Ipinikit ni Zero ang kaniyang mga mata na animo'y umuusal ng panalangin na huwag sanang matuloy ang anumang balak ng taksil niyang katawan. Ngunit ano pa man ang gawin. Binuksan parin ni Zero ang kaniyang mga mata. Titig na titig.

Gumalaw ang kaniyang kamay at marahan iyong dumampi sa boxer ng ama. Napapikit siya at nakagat ang pang-ibabang labi upang hindi makagawa ng anomang ingay.

Kakaiba ang sensasyong hatid niyon sa kaniyang buong pagkatao. Pakiwari niya'y milyong milyong pagnanasa ang nagsisipagsigawan sa kaniyang kaibuturan. Tila nabaliw ang kaniyang katawan sa ginagawa.