“အား တစ်နေကုန် အလုပ်တွေနဲ့ မွန်းကြပ်ပိတ်လှောင်နေရော။အင်နာဂျီလိုတယ် ကျုပ်ရဲ့ အင်နာဂျီလေး ဘယ်မလဲ”
“ဗျို့ ထယ်၊my darling!”
အလုပ်စောဆင်းလာဟန်ရ၍ မြူးရွှင်တက်ကြွနေသော သူ့အသံကို ကျယ်ကျယ်လောင်လောင် ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ပျားသံပရာတစ်ခွက် အပြေးဖျော်စပ်ကာ အောက်ထပ်သို့ အဆောတလျှင် ပြေးဆင်းရသည်။စိတ်ထဲတွင် ကြံစည်ထားသည့်ကိစ္စ ဒီနေ့တော့ အကောင်အထည် ဖော်ရမည်လေ။
“လာစမ်း!”
လက်ကိုင်အိတ်ကြီး မြှောက်ကြွကြွယမ်း၍ ခပ်ပြုံးပြုံးဝင်ချလာသော ခြေလှမ်းတွေက ကိုယ့်ရှေ့ရောက်တော့ အရှိန်တန့်ကာ ရပ်သွား၏။မစို့မပို့ရနေသော အရက်နံ့နှင့် မခို့တရို့အပြုံး။ကော်လံမှ ဆောင့်ဆွဲခေါ်ကာ နံရံတွင် ပစ်ကပ်လိုက်တော့ မျက်လုံးပြူးနှင့် ကြောင်ကြည့်သည်။
“အင့် သောက် သောက်!”
“အဟွတ်!အွတ် ထယ် ထယ် ကျုပ် သီးတော့မယ် အု အဟွတ်!”
အသင့်ပါလာခဲ့သော ခွက်ကို သူ့နှုတ်ခမ်းတွင် အတင်းတေ့ကာ မော့ချပေးတော့ ငြင်းရှာပေသိ မရုန်းနိုင်။တစ်ဝက်လောက်ဖြင့် လည်ချောင်းထဲ ဂလုန်ဆန်ကာ ဝင်သွားရှာ၏။
“ရိုးရိုးတိုက်လည်း ရပါတယ် မိန်းမရာ၊အမောကိုဆို့သွားတာပဲ အဟွတ် ဟေ့ကောင် မင်းက ဘာကြည့်တာလဲ”
“ဟို သူဌေး အင်္ကျီ ရေစို ခွီး!”
အောက်ခံအင်္ကျီအဖြူတွင် အကြောင်းလိုက် စီးကျနေသော ရေစီးကြောင်းနှင့် သူ့၏ ဖရိုဖရဲ ပုံစံကြောင့် သူ့PAက စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ ထရယ်လျှင် တရှီးရှီးနှင့် လက်သီးတွေ ထရွယ်သည်။ကိုယ်က ရယ်ချင်သည်ကို အောင့်ထိန်းထားပြီး အောက်နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကိုက်ထားချိန် သူ့မျက်နှာ ဒီဘက် ပြန်လှည့်တော့ လုပ်ပြလာသော အောင့်သီးအောင့်သက် မျက်နှာကြီးကြောင့် တဟီးဟီးထရယ်မိတော့သည်။
“ယောက်ျားကို လုပ်ရတော့ ရုပ်ကိုက ဟမ်း!ဒီကောင့်မှာတော့ ငါ့မိန်းမလေး နေမကောင်းရှာဘူးဆို စိတ်မချဘဲ အပြေးပြန်လာခဲ့တာ။ဒီမှာ ဘာလဲ တွေ့လား။ထယ်ကြိုက်တဲ့ ပုဇွန်ကင်၊ဆော့စ်နဲ့ ဒီမှာရော ဖက်ထုပ်ပေါင်း တွေ့လား။ခင်ဗျား ကျုပ်နဲ့ သမီးရည်းစားဘဝတုန်းက လမ်းဘေးစာ ဒါမျိုးမှ ကြိုက်ပါတယ်ဆိုလို့ တန်းစီပြီး ဝယ်ခဲ့ရတာလေ။မှတ်မိသေးလား။ကျုပ်ကိုယ်တိုင်နော် အဝယ်တော်လုပ်ခဲ့ရတာ။အခုလည်း လူတွေကြိတ်ကြိတ်တိုးပဲ သိလား။အင်္ကျီမှာ မီးခိုးနံ့တောင် စွဲတယ်”
