SİYAH MEŞALE

24.BÖLÜM (Lunapark)

Hatırlatma...

Üzerimizi örttüğünde "haklısın" dedim. Bana sarılırken "ne için?" dedi.

"Aşağıda söylediklerin için."

"Haklı olmak istemiyorum"

"Haklı olmanı istemiyorum" dedim burukça.

Daha sıkı sarıldığında kemiklerimin ezildiğini hissettim. Sesimi çıkarmaya çalıştığımda sertçe "uyu" dedi.

Uykumu getiren kokusuyla resmen mayışmıştım. Uykuya dalmadan önce alnımdan öptüğünü hissettim. Gülümseyerek kollarımı ona sardım.

Hafif gülümsediğini gördüğümde kendimi onun huzurlu kollarına bıraktım...

  Uyandığımda etrafıma baktım. En son sabah Savaşla uyumuştuk. Beraber uyumuştuk. Birlikte. Yan yana...

Bu düşünce bile beni utandırırken onu nasıl yanımda yatırmıştım hayret ettim doğrusu. Acaba hasta olduğum için mi normal davranmadım. Ya da yanımda kimse olmadığı için mi onun varlığına ihtiyaç duydum.

Yavaşça yataktan kalkarken akşam olduğunu fark ettim. Hiçbir yerim ağrımıyordu. Kendimi gayet iyi hissediyordum. Hem bedenen hemde ruhen:)

Komidinin üzerindeki nota gözüm takılırken ayağa kalktım.

"Akşam o kuzenin aklına uyup dışarı çıkıyım deme!"

Gözlerimi devirerek notu yatağın üzerine attım. Aklıma Hira gelince gülümsedim. Odamın perdesini çekip aşağı indim. Mutfağa girince yerdeki çorba kasesini ve kırık sandalyeyi bekliyodum. Ama mutfağın düzenli olduğunu görünce şaşırdım. Mutfak dolabındaki fosfotlu kağıdı elime aldım.

"Bi senin hizmetçin olmamıştım oda oldu. Vereceğin hesaplar deftere sığmıyo ;)"

Notu okurkurken camdaki yansımama baktım. Suratımdaki kocaman gülümsemeyi inceledim.
Vee inceledim...

***

-Adaaaa
-Kime diyorum ben!!
-Kalksana kızım
-Şiiiişşttt
-Sen şimdi görürsün yelloz seni:D

Sıçradığımda kanepeden aşağı kalçamın üzerine düşmüştüm. Acıyla kalkmaya çalışırken bedenimdeki soğukluğu ettim. Elindeki bardakla kahkaha atan Hiraya sinirle baktım. Soğuk suyun etkisiyle uyku sersemliği denen birşey kalmamıştı. Söylene söylene odama çıkarken oda peşimden geliyordu.

Odaya girdiğimizde hemen yatağın üzerindeki notu çaktırmadan alıp ıslak cebime soktum. Üstüme yapışmış elbiseleri çıkarırken Hira hala gülüyordu.

Hira: "Kızım bu gece çok eğlenicez.

-"Baştan söyleyim ben öyle bara falan gelemem"

Hira: "Merak etme bar falan değil. Lunaparkı kiraladık arkadaşlarla. Bir nevi parti düşün. Yalnız baya kalabalık. Bizim arkadaşlar işte"

Anlatırken heyecanını ve mimikleriyle anlatışını dışardan biri görse "yazık bu kız hiç dışarı çıkmamış " der.

-"Tamam. Ne zaman?"

Hira: "Bakalım saat kaç. Ooo bir saatimiz var. Acele edelim. Saat çoktan 7 olmuş"

Elbise dolabımı açarken ne giyeceğimi düşünüyordum. Hira beni kenara ittirerek elbiseleri üzerime tutup yere atmaya başladı. Yere düşen elbiselere bakarken acaba Savaş 'a mı toplatsam buraları da diye düşündüm. Kıkırdarken Hira şüpheyle bana baktı.

Hira: "Ben bir mucizeyim. Hemen nasılda keyfini yerine getirdim."

diyerek övünüyordu. Onun bu halini izlerken gittikçe dağılan odama üzülmeden edemiyordum.