Destiny is my Best friend.

Chapter 12.2

HEHEHEHEHETOO NA PO ANG MAHIWAGANG CONTINUATION NG CHAPTER 12! 

READ: Pasensya na kayo kung medyo natagalan haa? Sobrang Busy lang tlga, muntik na nga kong di mkpag update ngaun eh, pero dahil mahal ko kayong kapiranggot kong readers, HERE I AM! :D 

Wa wenta din to eh, bukas na yung sunod. Hope you enjoy reading! :D SPREEADDD!

----------------------

Abigail

Nanlalambot ako, bakit namumula yung tenga ko?! Hindi kasi pwede to ehh.

De, de, de wala tooooh! Na gulat lang siguro ako. 

Walang meaning ang pamumula ng tenga ko. WALAAAAAAAAA!

 Parang kulang nalang, hilingin kong kainin na ako ng lupang kina-uupuan ko ngayon. 

Pinilit kong ayusin ang sarili ko, kaya huminga ako ng malalim at tumayo. 

Walang reaksyon yung mukha ko, di ko alam kung anong gagawin ko eh.  Bakas sa mukha naming lahat ang State of Shock. Okaaay. Kami na talaga.

"Hayyyss. Guys, aksidente po! Heard it? It's an accident guys!" pagpapaliwanag ko... 

"Oh Pare, enjoy?! Tayo na oy!" Sabi ni Khris kay Daniel pero wala naman ginawa si Khris para tulungan siyang makatayo.. Parang pagalit na ewan eh. Bakit ba kasi nakahiga pa tong mokong na to?!

Since ako ng unang nakatayo kahit alam kong kasalanan niya, nag-alok na ko ng kamay.

"Tayo na oy!" sabi ko kay Daniel habang naka lahad yung kamay ko sa kanya.

"Muntik mo na nga kong mahalikan kanina tapos ngayon, gusto mo naman hawakan yung kamay ko!" Walastik na sagot yaaaaan! Asar na ko readers! Kapal niya ha?! Eh kasalanan niya yn eh, pa cute pa siya. Ako na nga nagmagandang loob eh. ><  

Tinitigan ko siya ng masama at panandalian ko binewang ung nakalahad kong kamay.

"Aaahh--- Araay." bigla niyang sabi habang humawak sa batok niya. 

"Dude, tumayo ka na dyan. Di mo ba kaya?!" tanong ni Johnzel. Ewan ko ba sa mga lalaking to, di man lang tulungan tumayo eh. Titigan lang daw ba ang buong eksena?!