Destiny is my Best friend.

Chapter 35

A/N = Sorry for the long wait. Dapat kahapon pa kasi to kaso sa hinaba-haba na nung na type ko, hindi ko na save :( So ayun, itatype ko nalng ulit. Here it is :)) 

-----------------------------

Abigail 

11 pm na. Isang oras nalang at balik na sa realidad ang pagiging-Cinderella ko.

Ilang oras na ba kaming nag papalitan ng laughter nitong si Daniel? Di na kami nagsawa sa kaka banat ng mga pick up lines sa isa't isa na pareho naman kaming kinikilig. Kanina pa kami nagtatawanan dahil sa mga wagas naming knock knock jokes. Pero parang may kulang.... 

.

... Wala pa ding "serious talk."

Di ko alam kung bakit ako nag eexpect ng ganun. Prom nga pala to, hindi date. May ganun ba? Prom ng dalawang tao? Hahaha! Natatawa nanaman ako. Ako na siguro ang pinamababaw na tao. Paubos na din tong mga naka hain sa lamesa pero may naka reserve pang cake. Di ko nga alam kung bakit may cake eh. Birthday ko ba? :P Haha! Ang BALIWag ko nanaman. Natatawa nanaman ako ng walang dahilan :P 

Oo na! Kinikilig lang ako! :"""> Ehkaseee! 

"Hoy! Naka ngiti ka nanaman jan! Baliw na ba you?" sabi ni Daniel sabay bato ng buto ng pakwan sa muka ko. 

"Hahaha! Eh bakit ba!" 

"Tamo. Tatawa nanaman! Bakit ba ang saya mo?"

"I'm just happy. Gusto mo ba malungkot ako?"

"No. Of course not. I'm perfectly fine seeing you happy because of me."

"Oh! Ikaw naman tong ngiti ng ngiti! Hahaha! Baliw na tayong dalawa..."

"...Sa isa't isa?"

"Hahaha! Ewan ko sayo. Di na ko magtataka kung may sumundo satin ngayong mga nurse ng mental! HAHAHHAHAHA!" 

Dumire-derecho pa yung tawa ko nun. Mga 5 minutes akong walang tigil kakatawa at sobrang ngalay na ngalay na yung panga ko ng mapansin kong di na pala ako sinasabayan ni Daniel. Nakatitig lang siya dun sa wrist watch niyang mamahalin. Syempre nagtaka ako... 

"Hoy. 1 hour nalang nalalabi satin, sasayangin mo pa ba kakatitig jan sa relo mo?" sabi ko sa kanya. 

Hindi siya sumagot. Instead, tinignan niya lang ako tapos balik tingin dun sa relo niya. Nabored ako bigla kasi ang tagal niyang ganun. Nagsalum-baba ako sa lamesa habang tinititigan ang perfectly fine niyang mukha... 

Minamasdan kita, ng hindi mo alam ... Actually, alam niya... 

Pinapangarap kong ikaw ay akin... Sana nga akin ka nalang... 

Mapupulang labi at matingkad mong ngiti... Sunggaban ko kaya to? Hahaha! K. 

Umaabot hanggang  ----- 

"Abigail." natigil tuloy yung pag kanta ko sa isip ko ng bigla siyang tumayo at syempre nagulat ako kaya napasandal ako sa upuan.  Maliit lang yung table na sinet niya kaya naalog yung mga plato at yung mga nakapatong sa lamesa ng tumayo siya. 

"Nakaka-gulat ka naman!" pabiro ko pang sinabi pero napansin kong ang serioso ng mukha niya. Anyareh dito? 

Wala siyang sinabi at naging reaction. Nakatingin lang siya sakin at unti unti siyang nag-lean down papunta sa kin. Ako din naman tong si atras dahil kung hindi ay magme-meet yung mga mukha namin. Patuloy akong napapasandal sa upuan ko habang patuloy din siyang naglelean down palapit ng palapit sa mukha ko. Anong balak nito? MYGAAHHHHDDDD. :""">