A/N: Natatawa ako sa mga comment. Lol. May kanya kanya kayong pinapanigan. Hahaha
Thanks @Annedenggg :)
Chapter 47
Padabog akong naupo sa aking swivel chair habang may naniningkit na mga mata. Mag dadalawang linggo nang hindi nagpapakita sa akin si Tristan pero araw araw siyang nagpapadala ng mga bulaklak, chocolates at iba't ibang size na stuff toys. Sa tuwing nakikita ko ang stuff toys na pinapadala niya ay lalong nag iinit ang ulo ko.
Saging lang naman. Stuffed toys na saging! Katanggap tanggap naman kung isang beses siyang nagpadala sa akin, baka naman nagkataon lang na ito ang pinadala niya at wala siyang ibang ibig sabihin. Pero 'yong araw araw?!
Araw araw saging! At sa bawat araw ay lumalaki at humahaba ang stuff toys na saging na pinapadala niya! Dyosko. Hindi ko na alam kung anong pumasok sa utak ng Ferell na 'yon. Noong nakaraang lunes at martes napagkakasya ko pa sa bag ko ang stuffed toys pero nang sumunod na araw ay palaki na ito nang palaki kaya napapansin na ito ng mga katrabaho ko.
Araw araw na akong nginingisian ng mga katrabaho, bakit nga ba sa dami ng pwede niyang ibigay sa akin na stuff toys ay laging saging? Tang ina niya! Nag aasar ang walang hiyang Ferell. Araw araw niya akong pinauulanan ng saging! At mas matindi ang nakikita ko ngayon dahil mukhang mas matatangkadan na ako ng stuff toys na saging niya pero ang mas nakakapagpakulo sa dugo ko ay ang disenyo ng stuff toys niya ngayon, talop lang naman ang saging! Tang ina ka Tristan!
Ilang saging na ang nasa kwarto ko ngayon?
"Oh my god! Tinalupan mo na ba ang banana Lina? Palaki na siya nang palaki, Wednesday pa lang ngayon" natatawang sabi ng katrabaho ko na may hawak na mainit na tasa ng kape.
Napasubsob na lang ako sa aking lamesa, tuwing umaga na lang sumasakit ang ulo ko.
Araw araw din ay iba't ibang klase ng bulaklak ang natatanggap ko, syempre hindi din mawawala ang mga nakakapanindig balahibo niyang mga kamanyakan sa maliit na card na nakasipit sa mga bulaklak niya. Hindi ko alam kung bakit nagagawa ko pa itong itago at iuwi sa bahay sa kabila nang galit ko sa kanya.
Matino pa ang unang note niya pero ang mga sumunod, hindi ko na kinaya.
'I'll win you back. I'll court you again' unang note mula sa kanya. Hindi ko tuloy mapigilang alalahanin ang nakaraan. Niligawan ba talaga ako ng Ferell na ito? Sa aking pagkakatanda ay minanyak niya lang ako hanggang sa mapasagot na lang ako sa kanya. Ang natatandaan ko pa nagpabida lang siya sa mga magulang ko noon.
'Accept my banana' hindi na maganda ang pakiramdam ko sa pangalawang note niyang ito.
'Do you like my banana baby?' tuluyan nang nag init ang ulo ko sa pangatlong note niya.
'Are you happy with my banana?' kumukulo na ang dugo ko sa pang apat. Nang aasar na ang walang hiyang Ferell.
'Do you miss my banana?' ikalimang note niya. Gustong gusto ko nang ipagbabato sa kanya ang mga saging na pinapadala niya.
![](https://img.wattpad.com/cover/74142922-288-k802088.jpg)
BINABASA MO ANG
Infinite Eyes (Book 1 of Eyes Trilogy)
General FictionWhat is the happiest and saddest part of my life? Happiest was the moment he opened his beautiful eyes on me. His eyes that captured my heart, those pair of brown eyes that I won't ever forget and the saddest? The moment he closed his eyes and can't...