6. BÖLÜM

34K 1.7K 629
                                        


Arkadaşlar multi Ares Demir :")
ve multideki video Hazan'ın ve bölüm içerisindeki dansından bir kesit olarak düşünebilirsiniz bu videoyu.

Hazan'ın dans ettiği müzik;
Frederic Chopin - Waltz in A minor (Op. Posth.) [v01]

İyi okumalar :")

Oturduğum koltukta kıpırdanıyordum. "Hazan uslu dur kızım araba kullanıyorum." Dedi annem..
"Gitmek istemiyorum anne banane orası çok kötü. Doktor abiler var..Ben korkuyorum." Annem gözlerini birkaç saniye kapatıp açtı.
"Hazan zaten şu an pek iyi değilim bari sen böyle yapma. Hadi anmecim tak kemerini ve uslu bir kız ol. Hem eğer uslu bir kız olursan hastaneden dönüşte markete uğrayıp sana istediğin kar küresini alacağım. " dedi. Koltuğuma oturdum. Annemin sözünü dinleyip uslu kız olmalıydım. Kar küresi alacaktı.. Kar küresii.. Kar küresiii..

Yatağımdan sıçrayarak uyandım. Kalbim yerinde çıkacak gibiydi. Göğüs kafesim hızla inip kalkıyordu. Komodinimin çekmecesini açtım ve ilacımı çıkarttım. Derin nefes al Hazan 1 2 3. Şimdi ilacını sık tekrar nefes al Hazan 1 2 3. İlacını son defa sık...İşte böyle.

Gördüğüm rüya sonucunda yine terden sırılsıklam olmuştum. Birkaç dakika olduğum yerde gördüğüm rüyayı anımsamaya çalıştım.

Bu bir rüyadan daha çok annemden bana kalan son anılarımızı hatırlatıyordu. Belki de bir anıydı. 13 yıl koskoca 13 yıl geçmişti. Artık onunla olan anılarımızı hatırlamakta zorluk çekiyordum. Sonuçta annemi kaybettiğimde 5 yaşında küçük bir kızdım.

En son hatırladığım şey elimde oyuncağım ile o tabutun başında hıçkıra hıçkıra anne diye ağlarken yine başımı okşayıp "Buradayım kızım.. Derin nefes al Hazan 1 2 3. .. Sakin ol güzel kızım benim." demesini, alnımdan öpüp beni sakinleştirmesini umut etmekti. Ama gelmemişti. Babamla yalnız bırakmıştı. Anne diye attığım acı çığlıklarımı etrafımdaki insanlar susturmaya çalışıyordu.

Yüzümde buruk bir gülümseme oluşmuştu. Eskiye dair bir şeyler hatırlamak ne kadar üzse de beni annemi yanımda hissetmemi sağlıyordu. Hiç değilse rüyalarımda annem ile mutlu birkaç saniye yaşayabiliyor onu hatırlayabiliyordum.

Vücudumdaki terin soğumaya başladığını anlama ile yataktan doğruldum. Dolabımdan yeni bir pijama takımı alıp banyoya geçip kısa bir duş aldım. Daha sonra da kalmayan iştahım ile kahvaltı masasına indim.

Ares Demir

Yine bir Karadağ Holding toplantı günü. Bütün yaz babamın isteği üzerine bu şirkette çalıştım. İşleri öğrenmem için sürekli toplantılara dahil olduğum yetmezmiş gibi üniversitedeki son senemde yarım dönemlik stajımıda burada geçirecektim. Mezun olur olmaz işleri ondan devralacakmışım. Sürekli takım elbise giyerek ciddi, gergin ortamlarda bulunmak...Fikrimi dahi sormadan kendi kafasına göre planlar yapmakta babam Korhan Demir'in üstüne yoktu.

Düşüncelerimden telefonumun çalmasıyla uzaklaştım.
Esra arıyordu.

 Esra arıyordu

Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
HAZANBağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin